LIB. III. Cap. II. Sect. II. 115inter se differentibus, quod intermittendum non.eft , perpetuum eflc praceptum temporis poteft.In morbo qui plus virium aufert , celerius cibusdandus eft , itemque eo ccelo quod magis dige-rit. Ob quam cauffam in Africa , nullo die a?gerabftineri refte videtur. Maturiiis etiam pueroquam juveni , ajftaie quam hicme t dari debet.Unum illud & sempet 8c ubique setvandum eft ,ut aigri vires subinde aflidens medicus inspiciat ,& , quam uiu supererunt, abftinentia pugnet ;si imbecillitatem vercri cocperit , cibo subveniat.Id enim e)us officium eft , ut Egrum ncque super-vacua materia oneret, neque imbecillitatem fameperdat. Idque apud Erasiftiatum quoque invenio ,qui, quamvis patum docuit , quando venter,quando cotpus ipsum exinaniretur, dicendo tamenliaec effc visenda , Sc tum cibum dandum , quurrtcorpori deberetur , satis oftendk , dum vires super-eflent, dari non oportere ; ne deficerent, con-sulendum efle.

Exhisautemintelligipotcft ab uno medico mu[-tos non pofle curari, eumque , si artifex eft , ido-neum effe , qui non multum ab aegro recedit. Sedqui qusftui serviunt, quoniam is major ex populoeft , libenter ampleftuntur ea prscepta , qua: se-dulitatem non exigunt, ut in hac ipsa re. Facileeft enim dies vel accefliones numerare his quoquequi asgrum raro vident; ille aflideat necefle eft ,qui, quod solum opus eft , visurus eft , quandonimis imbecillus futurus sit, nisi cibum accepe-rit. In pluribus tamen ad initium cibi dies quat-rus aptiflimus efle consuevit.