IIO A. CORN. CELSI

tamen qusdam reliquia: remaneant, donec alteraacceflio accedat : ac saepe aliae vix quicquam autnihil remitrant, sed ita ut ccepere , continuent.Deinde aliae fervorem ingentem habent, alia:tolerabilem : alia: quoridie pares sunt, alia: im-pares ; atque in vicem altero die leniores , alterovehementiores : alia: tempore eodem poftridie re-vertuntur , alias vel seriiis vel celerius: alia: diemno£temque acceflione &c deceflione implent, aliaeminus , alia: plus : aliae quum decedunr , sudoremmovent, alia; non movent; atque alias per sudo-rem ad integritatem venitur , alias corpus tantumimbecillius redditur. Accefliones etiam modo sin-guue singulis diebus fiunt , modo binae pluresveconcurrunr. Ex quo sa:pe evenit, ut quotidie plu-res accefliones remiflionesque sint ; sic tamen utuna qusque alicui priori respondeat. Interdumvero accefliones quoque confunduntur, sic utnotari neque tempora earum , neque spatia poflint.

Neque verum eft , quod dicitur a quibusdam ,nullam febrem inordinatam elTe , nisi aut ex vo-mica , aut ex inflammatione, aut ex ulcere : faci-lior enim semper curatio forer ,si hoc verum effer ;sed, quod evidentes cauffa: faciunt, facere etiamabditx pollunt. Neque de re, sed de verbo contro-Versiam movent, qui , quum aliter aliterque ineodem morbo febres accedant , non easdem inor-dinate redire , sed alias aliasque subinde oriri di-cunt: quod tamen ad curandi rationem nihil per-tincret, etiam si vere diceretur. Tempora quoqueTemiflionum modo liberalia, modo vix ulla sunt.

Shci. II. Et febrium quidera ratio maxime talis

J