t I B E R I. P R. je F at i o. 5

epem commilitonibus suis attulerunt: quos tamenHomcrus non in peftilentia , neque in vatiis gc-ncribus morborum aliquid attulifle auxilii , sedvulneribus tantiim modo 3 ferro &c medicamentis,mederi solitos effe proposuit. Ex quo apparet, haspartes medicina: solas ab his e(Te tentatas , eas-que cffe vetuftiifimas. Eodem quoque auctorc discipoteft , morbos tum ad ham Deorum immorta-lium relatos efle ; &c ab iisdem opem posci soli-tam : verique simile eft , inter non multa auxiliaadversa: valetudinis, plerumque tamen eam bo-nam contigilTe ob bonos mores, quos nequc desi-dia neque luxuria vitiarant : siquidem ha?c duocorpora pritis in Grscia , deinde apud nos^ affii-xerunt. ideoque multiplcx ifta medicina , nequeolim apud Graicos neque apud alias gentes ne-ceiTaria, vix aliquot ex bonis ad seneftutis prin-cipia perducit.

Ergo etiam poft eos de quibus retuli, non-nulli clari Viri medicinam exercuerunt _, donecmajore ftudio literarum disciplina agitari ccepit;qua? ut animo prxcipue omnium neceftaria , siccorpori inimica eft. Primoque medendi scientiisapientia: pars habebatur , ut 8c morborum cura-tio , & rerum natura; contemplatio sub iisdemauctoribus nata sit : scilicet his hanc maxime re-quirentibus, qui corporum sanorum robota inquietacogitatione nocturnaque vigilia minuerant. Ideo-que multos ex sapientia? profcilbribus peritos ejqsfuiiTe accepimus : clatiilimos vero ex his Pytha-goram, Sc Empedoclem, &c Democtitum. Hujusautem, ut quidam credidetunt , discipulus Ilip-

Aij