Druckschrift 
Manuductio Ad Logicam, Sive Dialectica Studiosae Juventuti Ad Logicam Praeparandae
Entstehung
Seite
118
URN (Seite)
  
Einzelbild herunterladen
 

118 Trabi. 3. Part, 1. Cap. i.ut infuperiorifyllogifino,major propofitio eft il«IsnOmne animal eft vivens, minor ifta:Ow»»/ homoeft animal, conclufio ifta .-Omnis homo eft vivens.

Q. i.Utritm t/lapropojitio dicenda Jit major, quiprimo locopenituri R. Ordinarie quidem ica eft;patitur tamen exceptionem ifta regula interdumin fyllogifmisprimae figurae,id eft,in quibus unumextremum praedicatur de medio; & ai terum fubji-citur medio, ubi femper ifta eft major, iii qua po-nitur illud extremum,quodprxdicatur de medio,five illa ponatur primo loco, quod plerumque fit;five fecundo* quod interdum acciditjut fi dicas:Omnis homo eft animal $

Omne animal eft vivens, ergdOmnis homo eft vivens.

Major propofitio eft illa, Omne dnimal eft vi-vens-, quia in ea ponituf majus extremum, id eft *illud quod nobiliorem locum obtinet in antece-dente fyllogifm i, utpote tenens locum prxdicaticfim alterum teneat locum fubje&i,

2 . Quare termini fyllogiftici iftis nominibusappellanturt R. Duo illi termini qui femel tantumponuntur in antecedente lyllogifini,vocantur ex-trema,quia funt extrema enuntiationis proban-dae, five condufionis, id eft, praedicatum ejus &fubjedtum, ille autem terminus, qui bis poniturin antecedente, vocatur medium, quia eft velntvinculum & nexus extremorum : ficut enim ex-trema fe habent ad illum terminum, ita colligun-tur fe habere ad invicem .

Annotatio.

Iil definiendo majori & minori extremo fecusus funilUeeptiorum comunem opinionem tanquam planiorem

& f«-