3° 6 »" ■ " r_ - . i' - ' vr ■ " ■'■ v t*

coaevi vocantur, qui eo tempore vixerunt, quofacium, quod narratur, contigit. Teftes quaficoaevi dicuntur, qui cum illis adhuc converfatifiint, quorum aetate illud, quod refertur, accidit,ur illis id narrantibus difcere potuerint, imo verodidicerint. Quoad teftes fadto juniores adver-tendum, num fa£to fint multo, an paulo juniores.4to demum diflinguuntur teftes. ratione modi, quofa£tum iofi primum cognoverunt: Tefhis namquevel intuitivam ipfi illius, quod narrant, cognitio-nem habuerunt; vel illud conti giflc ex aliorum mo-do narratione didicerunt. Oculati priores, pofte-xiores auriti vocibus, ut liquet, barbaris dicun-tur.

& 7 .

De partium jludio.

Tn tefte tandem nihil aeque follicite confideran--*• dum occurrit, quam utrum partium Itudio fortenon teneatur; quod vitium, quam alienum a te-ftium conditione, tam familiare eft reftibufs. Di-citur autem teftis partium ftudio teneri, quodlieorum, quorum res geftas narrat, amore inordi-nato vel odio abripi fe patiatur; quo fiet, ut moxin favorem iftoruin, mox in illorum odium autvera reticeat, aut falfa confingat.

§. 8 *

An quomodo conflare poftit kftdebeat , qua-lis fit teftis ?

F Tt teftis coaevus aut quafi coaevus a tefte quovis^ juniore difeernatur, in tempus tam fa&iquam

teftis