■ U - L - - - 20 5

nus extremum & medium, nec poliunt e fle pau-ciores nec plures, quod evidenter demonllrari po-tcft. Imprimis non pofllmt.efle pauciores;, ii enimpauciores eflent v. g. tantum duo, ergo non da-retur tertium, cum quo illa duo extrema compa-rari potuiflent, atqui tale tertium dari debet, ucpatet in principiis fyllogilticis, ergo. Deinde nonpoflime e fle plures; fi enim eflent v. g. quaniortermini, tum vel omnes ponerentur in praemiflis,& iic bis poni nequit medius terminus, neque duoextrema cum illo pollent comparari, quod tamenexigitur, ut ex antedi&is patet, aut unum extre-mum identificari pollet cum uno, alterum cumalio termino, licque pariter deficiet identitas autdiftindtio duorum in eodem tertio j vel non po-nuntur omnes quatuor in praemiflis, afl: fic duoidentificabuntur aut diflinguentur in conclufione,quae non lunr comparata cum medio in praemiflfis, leu quorum identitas non datur in praemiflis.Hinc ratio fundamentalis utriufque partis ell illa:quia principia fyllogiltica metaphylica non pluresquam tres terminos requirunt, nec paucioribuslalvantur; principia enim methaphyfica funt:quaecunque funt eadem uni tertio , funt eadem ititerfe , D 5 quaecunque funt diftiufla in uno tertio., funtetiam diftinEla inter fr, atqui lic requiritur tertium,cum quo lint eadem, requiruntur duo, quae cumtertio lint eadem, aut quae in tertio diflinguan-tur, ergo principia mctaphyfica requirunt tres ter-minos , nec paucioribus lalvari poliunt.

Obferva. Hanc regulam, quod lyilogilmus tan-tum tres debeat habere terminos, celeberrimusVcrnejus cum quibusdam aliis ceu crenerale omni-um principium llatuit, & ad hocce omnes reliquas

fvJ-