£^-§=5 ( 5 )

effectum tribui, hac prxscrtim subintrante xquitatis (<•/) ratione: ratas e fledebere horum voluntates, quorum arbitrio relictum sit, in rebus per modumbeneficii abis relinquendis modum quoque & finem sibi proscribendi, nechaeredibus pro parte tantum scriptis totam hasreditatcm esse relinquendam ,ne pars horeditatis in testamento non relicta a proximis consanguineis ar-ceatur , quorum in gratiam bona a defuncto maxima quandoque cura acsolicitudine , si non adquisita saltim servata sunt. Aliam tamen de jure Ro-maro formam induebat testamenti-factio , nec omnia quo in iiio de hac con-stituta sunt, apud alias gentes peroque observantur; adeoque uti in multisaliis ita & in hac tam ratione sokmnitatura externarum quam interno ho-redis institutionis multa Romanis unice propria reperimus. Quamdiu apud Roma-nos testamenti-factio adhuc Juris publici erat, tenaces hi erant in servando hocJuris principio, Jus publicum nimirum privatorum voluntate mutari nonposte, omnisque successio erat legitima, nisi per novam legem ad pet'tionemprivati alium, quam de lege designatus erat , horedem optantis successiotestamentaria subintraverit. Jn arbitrio quidem privatorum erat, successionemin suis bonis , vel dispositioni legis relinquendi , ve! ab hac alium optandosuccessorem amhoritatc publica recedendi,non tamen nisi per unam eandemqueviam successionis vel legitima vel testamentaria’ bona hxreditaria transibant.Cum enim, ne bona per mortem Domino destituta essent vacantia, nec eaoccupandi facultas ex Statu naturali resuscitaretur , ab initio Agnati dein& Cognati, quibus potius, quam aliis extraneis defunctum bona relinquerevoluisse praesumebatur, tanquam haeredes ab intestato de legibus constitue-bantur, haec dispositio legalis unice in hunc finem, ut homini de bonissuis non disponenti de justi quadam bonorum translatione provisum sit,tanquam in subsidium operabatur , factaque dispositione testamentaria vicujus privatus sibimetipsi providere intendebat, nulla amplius erat provisiolegis, & per hanc unice viam successionis testamentariam sibi electam, siTestator in sua voluntate constans permanserit, bona transferri necesse erat.

(<0 Errat Hugo Grotius Lib. JI. Cap. 6. §. ult, Testamentum cumsuo effectu quoad substantiam non tantum ex aequitate, sed & exJure naturas tanquam jure persecto derivans,quod ut efficeret aliam,quam autem natura testamenti non patitur, commentus est hujusdefinitionem; Fest amentum ait: alienatio est in mortis eventumante eam revocabilis retento interim Jure posti desidi if fruendi.Quam definitionem non quadrare desinito animadvertit. Heincciusin Element. Jur. Nat. (f Gent. Cap. XI. §. t. & ibi e it.Puffendorff. de Jur. Nat. 'tf Gent. quem errorem etiam atlHugo Grotium ä Tesmaro reprehensum degimus.