talē ptātē. ſꝫ xp̄s īmediate in ipōſacro ordīs. qꝛ talis ptās ē caracter imip̄ſſus in aīa. vel tal̓ ptāsfundat̉ in tali caractere ſac̓dotaliqꝛ nullus p̄t aliqͥd impmere ī aīaniſi xp̄s. ⁊ iō ptās ſacerdotal̓ ſupra corpꝰ xp̄i īmediate deſcēdita xp̄o. ⁊ nō ab ipſo pͥmo ſac̓dobequi ꝯfert ſacrm̄. Et iō ſupra ptātē ſacerdotalē nō ē aliqͣ ptās aliaſeu aliꝰ gͣdus ptātis qͣntū ad ſacͣmetum corꝑis xp̄i. ſꝫ ſolū pͥmꝰ ſacerdos hꝫ iſtā ptātem cū maioriamplitudīe ⁊ extēſione inqͣntuꝫp̄t ꝯferre ſacrni ordīs in qͦ cōfert̉tal̓ ptās Sꝫ ad ſcd̓am ptātē iudiciaria. q̄ eciā colligata ē cū prima ptāte ⁊ iſil̓ dat̉ eſt maxīa diſtantia. qꝛ iſta ptās p̄t creſce̓ ⁊diminui ⁊ dilatari ⁊ ꝯſtringi coartari ⁊ āplificari. ⁊ eſſe maioret minor ſꝫ nō qͦ ad radicē. qꝛ iſtaptās eciā dat̉ īmediate a xp̄o ꝑcaractere ſacerdotalē qꝛ colligataeſt cū pͥma ſꝫ tm̄ qͣntū ad vſū ⁊exercitiū. qꝛ iſta ptās iudicandiet abſoluēdi nō p̄t oꝑari nec exire in opuꝰ ⁊ vſū. niſi hēat hoīes ſibi ſubiectos q̄ poſſint iudicari ⁊abſolui ⁊ reciꝑe oꝑatione tal̓ poteſtatis Sic ego iſta ptās qͣntūad vſū reqͥrit hoīes tanqꝫ materiam ſuꝑ qͦs oꝑet̉. ſꝫ pͥma ptās ſacerdotal̓ non reqͥrit hoīes ſuꝑ qͦsoꝑet̉. ſꝫ ſolū materiā ſcꝫ pane ⁊vinū. qꝛ talis ptās nō exercet̉ circa hoīes īmediate niſi inqͣntuꝫ eisadmīſtrat̉ ſacrm̄. Sic ego in poteſtate ſcd̓a ſac̓dotali qͥ ē ptāˢ iudicādi ⁊ abſoluēdi duo ſūt ꝯſideranda ſcꝫ ipſa ptās ⁊ aucͣtas. ⁊ipſe vſus ſeu exitus in actum. ⁊quātum ad ipſam ptātem ⁊ auctoritatē in ſe eſt eqͣlitas in oībꝰſicut de pͥma ptate. ſed qͣntū advſum reqͥrit hoīes qui iudicent̉ ⁊abſoluant̉. ⁊ pctā q̄ iudicent̉ ⁊abſoluant̉. Et ideo qꝛ pͥmo ſacerdoti vicario xp̄i eſt cōceſſa vniuerſalis ptās pͥmo iudicādi ⁊ abſoluendi oēs hoīes ⁊ oīa pctā ⁊ crimina. iō ipſe hꝫ iſtā ptātē cōpletam ⁊ ꝑfectā. ⁊ hꝫ vſū cōpletūet ꝑfectū ⁊ ptātē exercēdi eā circa oēs hoīes. ⁊ iō xp̄iani oēs ſūtei ſubditi ſoli qͣntū ad iſtā ptātēet a nullo alio iudicari poſſūt necabſolui. ⁊ iō vſus iſtius ptātis ein eo plenꝰ ⁊ ꝯpletꝰ Et ionecē ēꝙ ſi ſacerdotes q̄ receperūt ptāteꝫiudicādi ⁊ abſoluēdi ꝑ ſacrm̄ ordis debeāt vti ſua ptāte circa homines ⁊ iudicare ⁊ abſolue̓ ꝙ ipſepͥmꝰ ſacerdos cui ſubiecti ſūt omnes xp̄iani qͦ ad ptātē iudiciariāſubiciat eis hoīeꝰ ⁊ determīet in qͦpn̄t exerce̓ ptātē ſuā. qꝛ nullꝰ ſacerdos pōt alit̓ iudicare nec abſoluere alique hoīeꝫ ī terra. Quauiꝰigit̉ ipſe nō cōferat ptātē iudiciariā ſeu iudicādi nec abſoluēdi qꝛxp̄us hoc facit. tn̄ ipſe debet dareptātem ſuꝑ tales hoīes. qꝛ ipſe ēuidex vniuerſalis oīm xp̄ianoꝝ.Et ideo ptās iudicādi ⁊ abſoluedi p̄t eſſe maior vel minor ⁊ magis ampla vel reſtricta ſcd̓m ꝙplures vel pauci homīes ſubiecti