redēptio eſſent fruſtra. qꝛ ꝑ ſacr̄adat̉ ⁊ ꝯīcat̉ paſſio xp̄i hoībꝰ. vtdeclaratū ē. Quāuis at xp̄s ordinauerit ⁊ ꝯſtitue̓it pl̓eſ ſac̓doteſimmediate ꝑ ſeipſū. actn̄ debuitꝯſtitue̓ vnū ſacerdotē vicariū ſuūqui hret peminētiā ⁊ excellētiaꝫſuꝑ alios. qꝛ alit̓ xp̄ianitas ⁊ ſocietas xp̄ianoꝝ n̄ eſſꝫ vna nec ordiata neqꝫ r̄gulata nec fundatain vnione ſiue vnitate ſꝫ in pl̓itate ⁊ diuiſiōe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in debilitate ⁊ nō in fortitudīe. qꝛ vnitas ēcauſa oīs fortitudīs ⁊ diuiſio ē cāoīs debilitatis Et cū xp̄s ſit ſapientiſſimꝰ nō potuit fundare xp̄ianitatē ⁊ ſocietatē xp̄ianoꝝ in diuiſiōe ſꝫ vnitate. Sic e̓go ſi xp̄sordinauit pl̓es ſac̓dotes ncc̄e ē ꝙordīauit vnū pͥncipalē q̄ hret pominētiā ⁊ excellētiā ſuꝑ alios q̄eſſet caput ⁊ pͥnceps alioꝝ q̄ ſingularit̓ ⁊ ſpecialit repn̄taret ꝑſonā ſuā ⁊ eſſꝫ loco ſui ⁊ eſſꝫ qͣſi ipſemet poſtqͣm debebat aſcēde̓ incelū ⁊ nō habitare int̓ hoīes Sicigit̉ ꝓbata ē ncc̄itas ponēdi vnūpͥmū ſacerdoteꝫ vicariū īmediatūxp̄i. q̄ ſit caput xp̄ianitatis ⁊ ſocietatis xp̄ianoꝝ qui repn̄bet perſonā xp̄i in terris¶ Qualit̓ excellētia ptātis ⁊ auctoritatis ſit ī iſto pͥmo ſac̓dote.¶ Titulꝰ. CCCxi.T qm̄ iſte pͥmꝰ ſac̓dos nōſolū ē ſacerdos ſꝫ ē pͥmus ⁊eciā vicariꝰ xp̄i repn̄tans ꝑſonaꝫxp̄i iō nō ſolū hꝫ ptātē ſacerdotalē q̄ ē ptās ſupra corpꝰ xp̄i ⁊ poteſtas abſoluēdi ⁊ iudicādi peccata hoīm. ſꝫ eciā hꝫ iſta ptāteꝫ ꝑexcellētiā ⁊ in ſūmo ita ꝙ nō p̄teſſe maior. Et iō oportet ꝙ hēatptātē vniuerſalē ꝯferēdi ⁊ diſpeſandi ſacrni ordīs oībꝰ hoībꝰ aptis ad recipiēdū ⁊ ꝯſtituēdi ⁊ ordinādi ſacerdotes ꝑ vniuerſū mūdū indiſtincte Et eciā oportꝫ ꝙhēat ptātē vniuerſalē indetermīatā ſine mēſura. ⁊ iō oportet ꝙ habeat ptātē iudicādi ⁊ abſoluēdioīa pctā vel crimīa oīm xp̄ianorum ſine aliqͣ determīatōe vel limitatōe. ⁊ ſic ncc̄e ē ꝙ ſua ptās ſitvniuerſalis ⁊ nulloº coartata n̄limitata ſeu mēſuratā. Et qꝛ ē pma ⁊ imediate a deo collata permodū vicariatꝰ ⁊ vice geretis interris. iō talis dꝫ eſſe pͥmaptasqꝛ talis eſt nccaria vt ſit plena ⁊cōpleta ⁊ nihil ei deficiat. Et qꝛptās ſacerdotal̓ ē duplex qͣntumad opꝰ ſcꝫ ptās ſupra ſacrni corporis ⁊ ſanguīs xp̄i ⁊ ptās iudicādi ⁊ abſoluēdi pcta ī ſacro peintētie ſeu ptas iudiciaria ſiue iudicial̓. ⁊ iſte due ptātes quāuiſſint vna in radice vel īſil̓ ſint colligate tn̄ differūt. qꝛ ptās q̄ ē ſupͣſacrm̄ corꝑis xp̄i nō p̄t creſcerevel dininiui. nec p̄t plꝰ hr̄e vnuꝰqͣꝫ alt de ptāte. ȳmo in hoc oēsſac̓dotes ſūt eqͣles. ideo qͦ ad iſtāptātē ſūmꝰ ⁊ pͥmus ſac̓dos nō hꝫmaiorē ptātēqꝫ alij ſac̓dotes abeo ordīati. ſꝫ ſolū ip̄e hꝫ plꝰ ī hocqꝛ hꝫ ptāteꝫ ꝯferēdi ſacr̄m ordīꝰin qͦ dat̉ talis ptās. nec ipſe datgg i
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
241r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten