at. eciā ſi grā deſtruat̉ Vn̄ cū tal̓ptās ⁊ aucͣtas admīſtrandi ipſaſacr̄a det̓ ill̓ qͥbꝰ dat̉ nō ꝓpt̓ ſeipſos ſꝫ ꝓpt̓ alios. vt ſcꝫ alij recipiant ſacramēta ab eis ī qͥbꝰ recipiant gratiam ⁊ ſalutem ſicut ordinatum eſt a chriſto. ideo cū iſtapoteſtas neceſſaria ſit ꝓpter alioꝰet nō ꝓpter illos qui habēt talempoteſtatem. qui poſſunt perderebonitatem ⁊ gratiam. ⁊ pn̄t effici mali. neceſſe eſt ꝙ quāuis perdāt bonitatem ⁊ gratiam. ꝙ nullo modo perdāt talem poteſtatē.ſeu auctoritatē. Vnde quia neceſſe eſt ꝙ homines recipiāt talia ſacramēta ad eoꝝ ſalutem qꝛ ita ordinatum eſt. ⁊ eciam ncc̄e eſt ꝙaliquibꝰ perſonis det̓ auctoritaˢet poteſtas adminiſtrādi ⁊ dādiip̄a ſacramēta ⁊ hoc per ſacramētum ordīs. ideo neceſſe ē ꝙ bonitaˢ ſiue malicia miniſtri qui hꝫ talem poteſtateꝫ nihil addat vel diminuat de ptāte eius. nec de auctoritate. qꝛ ipſa bonitas p̄t perdifrequēter ⁊ recuꝑari. Et ideo fieret inaximū nocuniētum ⁊ dānuoībꝰ alijs recipiētibꝰ ip̄a ſacramēta. ſi talis ptas deſtrueretur ꝓpt̓maliciā ꝑſone. ⁊ maliciā miniſtripreiudicaret ⁊ noce̓t ſaluti alioꝝqd̓ fieri nō dꝫ. Et eciā nullꝰ eſtcertꝰ de malicia ⁊ bonitate alterius. ⁊ ſic ſemꝑ eſſꝫ dubiū vtꝝ recipiēˢ ſacrm̄ reciꝑet veꝝ ſacrm̄. ſireqͥreret̉ bonitaˢ miniſtratis ſacraCum em̄ tal̓ ptās adminiſtrādinō ſit niſi aucͣtaˢ adminiſtrādi ipſas res exteriores viſibiles ⁊ v̓baauditoria. ⁊ qꝛ xp̄s dat grām inuiſibilē in ipſiꝰ ſacrīꝰ. id̓o poſtqͣꝫminiſter nihil dat inuiſibile ī aīanec p̄t. ſequit̉ ꝙ bonitas vel malicia nihil facit ad v̓tutē ſacrī. dūtamē faciat ſicut xp̄s ordīauit fieri. vn̄ non ē niſi coadiutor ⁊ cooperator xp̄i exteriꝰ Sicut em̄ hōbonꝰ ſiue malꝰ nihil variat ad generationē corꝑalē. qꝛ eciam deusdat aīam corꝑi ſiue ſit gn̓atū abhoīe bono vel ab hoīe malo. itaꝙ neqꝫ malicia neqꝫ bonitas ipedit quindet anima. ita eciā bonitas vel maliciā miniſtri nihil īpedit quin deꝰ ſemꝑ det grām in ſacramētis. qꝛ ip̄m ſacrm̄ ē ſic̄ corpus. ⁊ grae ſicut aīa. Sicut gͦdeꝰ nō denegat animā corꝑi gnato a malo homīe. ita nō denegatgrām ſacro adminiſtrato a malominiſtro. Vnde ſacra ſunt ipſiuꝰxp̄i qui ea ordinauit ⁊ nō ſūt miinſtri. ⁊ id̓o in re miniſtrata nihilfacit bonitas vel malicia miniſtri.Et qꝛ aliud ē grā ⁊ aliud ē ptāˢſeu caracter imp̄ſſus in aīa iō eciāqͣꝫuis aliqͥs ꝑdat grām ſibi datāin bapo. ⁊ ſit in lapſu ſcd̓o. pōttn̄ reciꝑe ſacrm̄ ordinis. ⁊ ꝑ ꝯn̄sp̄t reciꝑe talē ptātē ſpūalē ⁊ caracterē qꝛ non p̄ſupponit grām ſeubonitatē ꝑſone de ncc̄itate. ſꝫ ſolūrequirit̉ de ncc̄itate ꝙ ſit xp̄ianꝰEt ſic apparꝫ ꝙ ꝑ talē ptātē neoefficit̉ melior alio rōne ptātis ⁊aucͣtis accepte Sꝫ qm̄ tal̓ ꝑſonaque recipit talē ⁊ tam excellētem
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
237r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten