duobꝰ hoībꝰ lapſis vt ſuſcipiātea. ita ncc̄e ē ꝙ ſint aliqͣ hoīeꝰ quihabeāt ptātē ſeu officiū dandi ⁊mīſtrādi ipſa ſacr̄a. Et qꝛ oīa ſacͣmēta ſūt xp̄i. ⁊ ab ipſo totā habēt v̓tutē. ideo oportet ꝙ tal̓ auctoritas ſeu officiū miniſtrādi detur a xp̄o cuiꝰ ſūt ſacra. qꝛ nullꝰp̄t mīſtrare neqꝫ diſpēſare res alicuiꝰ dn̄i. niſi de licētia ⁊ aucͣte domini cuiꝰ hec ſūt. nec hret vigorēquicqͥd alit̓ factū eſſꝫ. Sic ergonccē ē ꝙ aucͣtas ſeu officiū dadi⁊ miniſtrādi ip̄a ſacr̄a ꝯmittat̉ ⁊det̉ ſpecialit̓ aliqͥbꝰ ꝑſoniꝰ ſpecialibꝰ. oībꝰ vero nō indrnter. Sicergo xp̄us ordīauit ip̄a ſacra vthoīes ſuſcipiat ea. ita ncc̄e ē ꝙ ordinet hoīes ⁊ ꝑſonas qui mīſtretip̄a ſacr̄a. Et ſic nccaria ē ptas īterra in hoībꝰ diſtribuēdi ſacra īnoīe xp̄i. ⁊ ſic duo ſūt nccaria hominibꝰ in terra viuētibꝰ. Primiūeſt ip̄a grā ꝑ quā regnant̓ ⁊ ꝑficiunt̉ vt ſint aꝑti ītrare ī regnū celoꝝ Et qꝛ iſta grā dat̉ ꝑ ſacra viſibilia ideo ē nccariū ſcd̓m ſcꝫ auctoritas ſeu officiū āmīſtrādi ipſa ſacra. ⁊ ī iſto ē totū ꝯplemētūſalutis hoīm. Sicut em̄ in gn̓atōehomīs cōcurrūt hō ⁊ deꝰ ita ꝙ hōadmīſtrat corpꝰ. ⁊ deꝰ creat ipſāaīam. ⁊ ſic inſil̓ cōcurrūt ad gn̓atione hoīs ita ꝯformit̉ ad regnandū ⁊ reꝑandū hoīem per ſacr̄a q̄ſūt res viſibiles ⁊ corꝑales debētcōcurre̓ ⁊ hō deꝰ. vt .ſ. hō ⁊ admīſtret ſacr̄m corꝑale ⁊ viſibile. ⁊deꝰ creet ipſā gram. qꝛ ſacrni eſtſicut corpꝰ. ⁊ grā ē ſicut aīa. Etideo ſicut in gn̓atōe hoīs hō adminiſtrat totū illud qd̓ corꝑale ē ⁊viſibile. ⁊ deꝰ creat totum illudqd̓ ē ſpūale. ⁊ iuiſibile. ſcꝫ ipſaaīam rōnale. ita in regnatōe ⁊ reformatōe hoīꝰ. hō adminiſtrat totū illud qd̓ eſt corꝑale ⁊ viſibileſcꝫ ip̄m ſacrm̄. ⁊ deus creat totūillud qd̓ eſt iuiſibile ſcꝫ ipſā gratiā. ita ꝙ ſicut hō gn̓at̉ ab hoīe ꝑminiſteriū corꝑis qͣſi ꝑ qd̓dā officiū a deo ordīatū. ita ꝯformiterhō regnat̉ ab hoīe ꝑ miniſteriumcorꝑale qͣſi ꝑ quoddā officium adeo ordinatū. Et ſicut ptāſ miniſtrādi corpus data ē hoī. ſꝫ ptāscreandi aīam nō potuit dariboi.qꝛ ſoli deo cōuenit. ita ptās miniſtrādi ſacr̄ni viſibile debuit dariboi. ſꝫ pt̄ās creādi ⁊ dādi gratiānon potuit dari nec ꝯicari hoī. qꝛſoli xp̄o ꝯuenit inqͣntū deꝰ ē Sicergo ꝯuemiētiſſimū ē vt officiumſeu ptas admīſtrādi ſacra corꝑalia ⁊ viſibilia ꝯicat̉ ipſis hoībꝰ Eteciā qꝛ maior vnitaꝰ ⁊ amor gn̓atur int̓ hoīes ꝓpt̓ hoc ꝙ vnꝰ gn̓at̉ab alio. qꝫ ꝙͣ qͣlibꝫ totalit̓ fie̓t adeo. ita ſimiliter maior vnitas ⁊maior dilectio gn̓at̉ inter hoīes ſivnꝰ regnat̉ ab alio iſtrumētalit̓et recipiat ſacrni ab alio. in qͦ recipit vitā ſpūalē a xp̄o. Et id̓o qꝛvitā ſpūal̓ ꝯſiſtit ī caritate ⁊ vnitate. iō ꝯueniētiſſime debuit ordinari vt hoīes vicē xp̄i ad imſtrentſacr̄a ſalutis homībꝰ. vt magis fierent vnū int̓ ſe.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
235v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten