infinito ⁊ eterno. dꝫ hr̄e penā infinitā. ſi debeat deſtrui oꝫ vt diſpliceat hoī inqͣntū ē dei offenſa ⁊iniuria. ⁊ ſub illa rōne alit̓ ſemꝑmane̓t offenſa ipſa. Et ſi culpadiſpliceat hoī inqͣntū ē culpa ſeuinordiatio volūtaria ⁊ nō diſpliceat ei inqͣntū ē offēſa reſpcū deitūc remanꝫ culpa iqͣntū ad deū.et debet̉ ei punitio īfinita. Sꝫ qꝛoffēſa dei e īfinita. ⁊ deꝰ ē īfinitebonꝰ qꝛ ſua boītas ē īfinita. iō ipſa culpa inqͣntū ē dei offēſa. ē cōtra bonitatē infinitā. ⁊ iō ſi talisculpa dēat deſtrui inqͣntū eſt deipmant. Etiōoffenſa. reqͥrit̉ diſplicētia īfinitaEt eciā qꝛ iiuria ē ⁊ offenſa d̓i.qꝛ honor ſuus ē leſus. reqͥrit emēdā īfinitā. qꝛ nō ſufficit diſplicētia īfinita de ipſa offenſa. n̄ reſtituat̉ illud qd̓ ē leſū. Et qꝛ hō nōp̄t hr̄e diſplicētiā infinitā. nec p̄tface̓ emendā īfinitā. nec ſatiſfactione. iō īpoſſibile ē ꝙ hō ꝑ ſe poſſit deſtrue pctm̄ ſiue offenſā deiinqͣntū ē offenſa dei qͣntūcūqꝫ eidiſpliceat. Et id̓o nccaria eſt hoīmors ⁊ paſſio xp̄i. q̄ ē infinitu pciū vt iā declaratū ē. Et id̓o ipſavi ſūmui teſemors xp̄i uicta cū diſplicētia hominis deſtruit culpā ſeu pctm̄.qnͣtū ē offenſa d̓i Sic̄ gͦ hō in ſecūdo lapſu ſi vult reſurge̓. nccē ēꝙ hēat diſplicētiā de culpa duobꝰ moīs. ſcꝫ īqntū ē culpa. ⁊ inqnͣtū ē offenſa dei. ⁊ vltͣ hoc eciāreqͥrit̉ mors xp̄i. Per diſplicētiāergo culpe īqͣntū ē offenſa dei ⁊ꝑ mortē xp̄i. tollit̓ totalit̓ offēſadei ⁊ iiuria. ⁊ ſit plena ſatiſfactio ⁊ emēda de ipſa culpa inqͣntū ē offenſa dei. ſꝫ adhuc r̓manꝫpena ⁊ punitio ꝓ culpa. inqͣntūculpa ē iordīata. ⁊ inqͣntū volūtaria ē. Et qꝛ iſta pena ē finita.ideo p̄t hō eā ſuſtine̓ ꝑ ſe. ⁊ dꝫ.ſicut eciā cecidit ꝑ ſe ī culpā cumpotuit ſtare. qꝛ hoc reqͥrit iuſticiaet iō debet̉ hoī pena tꝑal̓ ꝓ ipſaculpa iuxta qͣlitatē culpe. nec ipſa mors xp̄i debꝫ ſatiſface̓ ꝓ tali pena qͣꝫuis poſſꝫ. qꝛ hō dꝫ eamtolerare ⁊ p̄t poſtqꝫ ꝑ ſe cecidit īculpā. Et iō qꝛ tal̓ ꝑuītio ſeu pena dꝫ corrn̄de̓ culpe ⁊ ei ꝓporcionari. iō nccāriꝰ ē ordo iudiciariꝰ īhoc mūdo ſeu iuſticie. in qūo ipſapctā ſeu culpe examinēt̉ ⁊ iudicent̉ ⁊ debite puniant̉ ẜm qd̓ eiscōuenit ne ſint iordīati in vniu̓ſo.qꝛ pctā rcē ordināt̉ qn̄ debite puniunt̉. Et qꝛ pctā ſūt duplicia.aliqͣ ſūt occulta ⁊ aliqͣ maīfeſtaideo nccariꝰ ē ordo iudiciariꝰ duplex. ſcꝫ publicus ⁊ occultꝰ ſeuſecretꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s duplex iudiciūet dn̄plex punitio ſcꝫ publica ⁊ſecreta. quia pctā publica faciūtoffenſā publica ⁊ ſcādalū publicū. ⁊ iō requirūt dena punitionepublicā. Et qꝛ pctā ſecreta nonpn̄t iudicari neqꝫ exaīari. n̄ reuelent̓ ⁊ maīfeſtent̉. iō nccaria eſtcōfeſſio pcc̄i ⁊ culpe. Et iō ncc̄ariū ē ſacrmi pm̄e. in qͦ fiat iudiciūſecretū de ip̄o pctō ⁊ examīatioſecreta ⁊ ꝯfeſſio ſecreta Et idopm̄a exte̓ior reqͥrit ꝯfeſſiōeꝫ pccieē iij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
227r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten