punitio ſcd̓m naturā ⁊ exigētiāpcci. iō oꝫ ꝙ hoc fiat ꝑ iuſticiā ⁊iudiciū. qꝛ hō cecidit ī ordinē iuſticie ſic̄ pͥmꝰ hō qn̄ peccauit. qꝛ peccatū de natura ſua ē iudicabile ⁊puibile ⁊ ei debet̉ pena ⁊ punitioEt hoc declaratū ē ad longū in capitulo de ꝯꝑatōe hoīs ꝑ libeꝝ arbitriū. qꝛ oꝑa hoīs de na ſua ſuntremuerabilia ⁊ puibilia. ⁊ iō reqrūt iudiciū qd̓ examīet ea. ⁊ retbuat vnnicuiqꝫ qd̓ ei debet̉. Et iōoportꝫ ꝙ pctā puniant̉ iuxta ſuam naturā. qꝛ alit̓ eſſꝫ aliqͥd īordinatū in vniuerſo. ſi nō daret̉ eipena debita Et iōnccē ē ꝙ pctm̄ſeu culpa veniat ī iudiciū. Vndepctm̄ inqͣntū reſpicit deū īfinituet eternū. cōtra que ē tal̓ culpa.meret̉ pena infinitā ⁊ eternā. qꝛoffenſa ⁊ iiuria ē īfinita Et iō ꝑiuſticiā ꝑuītio dꝫ eſſe īfinita. Sꝫinqͣntū reſpicit hoīem q̄ peccauit.tūc nō debet̉ ei punitio īfinita. qꝛhō nō eſt īfinitꝰ. Vn̄ pctm̄ ideo ēpctm̄ qꝛ ē volūtariū ⁊ iordīatū.et volūtas ē mordīata. ſꝫ qꝛ tal̓ īordīatio nō ē nifinita ſꝫ finita. iōnō debet̉ ei ꝓpt̓ hoc ꝑuītio īfinitanec eterna. Vn̄ in pctō tria poſſumꝰ ꝯſiderare. Primiū ē offenſa ⁊contēptꝰ dei. ſcd̓m ē ipſū malumopus qd̓ de ſe ē mordiatū ⁊ fierinon debet. ⁊ terciū ē qd̓ ē volūtariū. ⁊ ē ibi ꝓpͥus ꝯſēſus ⁊ ꝑ ꝯn̄sdelcātio ⁊ ꝯplacētia in malo qd̓ ēcontra deū. Qnͣtū ad pͥmū debet̉pctō ſeu culpe pena īfinita. qͣntūad ſcd̓m ⁊ terciū no debet̉ boī pena infinita ſꝫ finita. ⁊ iō tēꝑal̓ ⁊nō eterna. Qn̄ ergo pctm̄ factūeſt. iſta duplex punitio ⁊ penadebet̉ ei. vna ex ꝑte dei offenſi. ⁊alia ex ꝑte pccim ſe. Sꝫ quia pena ⁊ ꝑuītio dn̄t correſpōdere culpe. iō tadiu debꝫ durare penaqꝫdiu durat culpa. qꝛ culpe debeturpunitio. Ideo ſi culpa ſit ꝑpetuanccē ē ꝙ pena ſit ꝑpetua. ⁊ ſi culpa ſit tꝑal̓. pena dꝫ eſſe tꝑalis.Et qꝛ culpa ideo ē culpa qꝛ volūtaria ē ⁊ places. iō nō p̄t deſtruiniſi ꝑ ſuū ꝯtrariū. ſcꝫ ꝙ fiat inuolūtaria ⁊ diſpliceat īqͣntū culpaeſt in ſe alit̓ ſemꝑ manet. Et ioſi hō qui eſt inculpa. morit̓ cumculpa. ſine diſplicētia culpe inqͣntu culpa e. tunc morit̉ cū culpa.⁊ talis culpa manebit cum eo ineternū. ⁊ ideo eciam tunc pena eidebita neceſſario erit ꝑpetua. qꝛnunqꝫ in eternū culpā dꝫ eē ſineſua ꝓpria pena ei debita. Sed ſiculpa inqͣntū culpa ē diſpliceatboī. tūc deſtruit̉ culpa in eo. ⁊ ꝑꝯn̄s pena nō debet̉ ei vlteriꝰ ꝓ culpa. niſi tm̄ debet̉ ei pena q̄ ꝯuenittali culpe. qꝛ iā lucratꝰ fuerat pena poſtqͣꝫ culpa frā erat. Et ſicqꝫuis hoī diſpliceat culpa īqnͣtūculpa ē. nō tn̄ ꝓpt̓ hoc liberatꝰ ē apena q̄ culpe debebat̉. ſꝫ ſolū liberat̉ ab hoc qꝛ nō puniet̉ ī ꝑpetuūꝓ illa culpa. qꝛ ē deſtructa Sicergo qͣꝫuis culpa ſit finita. p̄t tn̄hr̄e penā ꝑpetuā. ſi ipſa culpa ſitꝑpetua Silr̓ qꝛ culpa īqnͣtū ē offēſa ⁊ ꝯtēptꝰ dei ⁊ anerſio a deo
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
226v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten