hūanitas ſeu natura humana p̄thr̄e duos modos exiſtēdi. vnū ꝑſe ⁊ tūc faciet ꝑſonā ⁊ ē hō. aliūcū ꝯiūgit̉ cū alia natura pus exiſtēte. ſcꝫ diuina. ⁊ tūc nō facit ꝑſonā. ſed ꝑſonat̉ in aliena ꝑſonaſcꝫ in diuina Et ſicut vocalis pͥncipalior ⁊ maior ⁊ īmutabilis ſꝑeſt pͥor ⁊ ſuſcipit aliā. ⁊ vocal̓minus pͥncipalis ⁊ minor ⁊ mutabilis ſuſcipit̉. ita natura d̓inaque eſt pͥncipalior ⁊ maior ⁊ immutabilis ſuſcipiet hūana. ⁊ ipſa hūana q̄ eſt minus pͥncipaliset minor ⁊ mutabilis ſuſcipiet̉Et ſicut iſta vocalis a. vel e. maior ⁊ imutabilis dū ſuſcipit iſtāvocalē v̓ nullo modo mutat̉ in ſenec diminuit̉ nec alterat̉. nec aliquid ꝑdit de ſua dignitate ⁊ deſua excellētia ꝓpter talē ſuſceptōnē. ſed ſolū iuuat aliā vocalem ⁊ſuſtinet nihil ꝑdēdo de ſuo. ita cōformit̉ ꝑſona diuina ſeu naturadiuina p̄t ſuſciꝑe hūanā naturāin ſe ⁊ in ſua ꝑſona. ⁊ tn̄ ꝓpt̓ hocnihil ꝑdet de ſua dignitate nec d̓ſua excellētia. nec aliqͥd mutabitur in ea. ȳmo ip̄a remanebit totalit̓ vt fuit pͥus ſed ſolū iuuabitet ſuſtinebit aliā naturā ⁊ exaltabit eā. vt faciat vnā ꝑſonā cūea. ⁊ natura hūana ꝓpter hoc aſſumet maiorē denominationē etexcellētiam vt dicat̉ hō deꝰ Quiaem̄ nccārio ibi hō ē. ergo nccārioilla ꝑſona dicet̉ hō ⁊ deꝰ. deꝰ ꝓpt̓naturā diuinā. ⁊ hō ꝓpt̓ naturamhūanā. ⁊ tn̄ nō erit niſi vna ſimplex ꝑſona. ſcꝫ diuina Et ſic natura hūana aſcēdet ad dignitatēet excellētiā ⁊ ſūme exaltabit̉ ⁊tn̄ prop̓t̓ hoc natura diuina nil ꝑdet de ſūo. nec aliqͦ mō diminuet̉nec deſcēdet de ſua dignitate nechūiliabit̉. ſed alia meliorabit̉.ſicut imꝑator vel rex nil ꝑdet deſua dignitate ſi ſuſcipiat ſpōſamde infimo gn̓e. ſed ſponſa ex altabit̉ ſine diminutōe regis Ecce ergo exemplū familiare ꝑ ꝯiūctione vocaliū int̓ ſe ad vidēdū qͣlit̓fieri p̄t ꝯuctio diuine nature ethūane in vnitate ꝑſone qd̓ ē valde ꝓpriū. ⁊ maxīe qꝛ iſta vocalis v̓ ſignificat hūanā naturā vtdcm̄ eſt. Itē eciā p̄t eſſe exēplūde arboribꝰ qn̄ inuiceꝫ inſerunt̉.vn̄ fiūt ꝯuuīctiones ⁊ vniones inter diuerſaˢ naturas arboꝝ ita ꝙvna arbor ſuſcipit aliā ī ſe ⁊ fiūtvna arbor qͣſi vna ꝑſona. ⁊ vnaarbor viuit in natura alteriꝰ arboris. ita eciā diuina natura p̄t fuſciꝑe humanā naturā ⁊ p̄t fieri inſertio vniꝰ nature in aliam¶ Qd̓ nō ſit īpoſſibile deo nec repugnet hoīem aſſumere.Titulꝰ. CClxxv.Vod autē hoc nō ſit īp̄oſſibile fieri. nec repugnetaliqͦ mō deo. manifeſtat̉ hoc moSicut em̄ placuit deo cōiungerenaturam ītellectualē carni. ⁊ hocpotuit facere. ita eciā poterīt ꝓporcionare aliquā humanitateꝫ ſibivt ſit capax deitatis. vt ſicut potuit facere ꝙ naturā corꝑalis tan