treaturaꝝ. ⁊ e̓ciam deꝰ ī ſuo mādato ⁊ p̄cepto eſt cōtemptꝰ ⁊ inbonoratꝰ. ⁊ ſuus aduerſarius honoratꝰ. Eciam factum eſt magnū malum ſeruitoribꝰ dei. qꝛ diabolus acquiſiuit omnes homineset deꝰ eos perdidit. Ecce quātadamna ⁊ quāte iniurie. Ecce qͣnta obligatio eſt ad reꝑanduꝫ ⁊ſatiſfaciēdum ꝓ illis. ⁊ ꝓ honoe̓violato. Quō auteꝫ poterūt reꝑari omnia iſta? Impoſſibile eſt eiꝙ homo ſatiſfaciat ⁊ tamen ipſedebet.¶ Qd̓ omnis homoſi vult ⁊ debet liberari ab illa obligatōe infinita ⁊ reſtitui ad illud bonū ꝓpt̓qd̓ factꝰ eſt. indiget ſatiſfactione infinita quā non poteſt facerenec ſolue̓ niſi ꝑſona infinita. queſimul ſit deꝰ ⁊ homo in eadem periā ſed intis ſiultdijſona. que pro ſeip̄a nullipene ſitobligata ¶ Titulꝰ. CClij.Am autem declaratum eſt ꝙmalum volūtarium hoīs qd̓fecit eſt infinitū. ⁊ culpa hominis eſt eciam infinita ⁊ iniuria ⁊ offenſa. ⁊ quia culpe infinite debet̉ pena ⁊ punitio infinita. ⁊ hoc declaratū eſt ī capitulode ꝯꝑatōe hoīs ad alias res ꝑ differētiam liberi arbitrij Et niſi culpe detur debita pena. eſſꝫ dare vacuū in vniuerſo quod natura nōpatitur nec deꝰ. qui omnes creaturas ordinat recte ⁊ nihil relinquit inordinatū in vniuerſo. Etideo de ncc̄itate homo eſt obligatus ad infinitam penam. ⁊ ꝑ cōſequēs ad eternā penam. Si aūthomo debeat iuſte liberari ab iſtapena infinita ⁊ eterna. ncc̄e eſt ꝙſatiſfaciat ꝓ ea. ⁊ ꝙ ſatiſfactioſit tāta. qͣnta pena eſt ad quamobligat̉. ⁊ det tantū deo de ſuovolūtarie ⁊ ſponte. ꝓ quāto nōdebuit deum offendere neqꝫ inhonorare. Et quia homo nō deberetdeū inbonorare eciam ſi ncc̄e eſſetperire omne qd̓ non eſt deꝰ. ⁊ ſinccē eſſet perire infinitos mūdos.ymo homo potiꝰ deberet dimitte̓perire omnes creaturas q̄ ſūt ſeupn̄t eſſe. an̄qͣꝫ inhonoraret ⁊ iniuriaret deum ⁊ faceret aliquid contra ſuam volūtatem ⁊ cōtra ſuummādatum. Pro cōſeruāda ergoomni creatura nihil deberet homofacere cōtra volūtatem dei. Vndedeꝰ fecit omnes creaturas de nihilo. Facere ergo cōtra volūtatemdei. nō eſt comꝑabile alicui damno ſeu inhonorare deum. Igit̉ ſihomo vult liberari a pena ad quāeſt obligatus propter offenſam⁊ iniuriam dei. ⁊ quia deum iniuriauit ⁊ inhonorauit. oportet ꝙreddat aliquid deo ⁊ ſue iuſticie per honorem quem abſtulitmaius qͣꝫ ſit illud ꝓ quo non debuit deū inhonorare. nec facere cōtra ſuam volūtatem. nec aliter ſatiſfacit. Apparet ergo ꝙ ſatiſfactio quā homo debet dare deo vt liberet̉ ſit īfinita qꝛ pena ē īfinita ⁊debitū infinitum. ⁊ ſi nō ſoluit debitā ſatiſfactione nō eſt dignusnec debet liberari a pena qm̄ debꝫ