obligationem. tūc ſcd̓a obligatio multiplicat̉. quia pͥma eſt iuſtiſſima. ⁊ iuſte debet̉ ei qd̓ ei debet̉ ſcd̓m illam obligatione. Etideo qui nō ſoluit neqꝫ reddit d̓oqd̓ ſuū eſt. ⁊ aufert ei ſuū debitum iniuſtꝰ eſt. ⁊ iniuriam facitdeo. ⁊ per cōſeques peccat. ⁊ offendit ip̄m. ⁊ eum inhonorat etcontēnit ⁊ eſt in culpa. Vnde iadeclaratum eſt in capitulo de honore. ꝙ quicqͥd facit homo deo.ſemper ipſuꝫ honorat vel inhonorat. ⁊ ideo quando reddit ei illudqd̓ debet tūc eum honorat. ⁊ qn̄non reddit ei illud qd̓ debet tunceum inhonorat. quia aufert ei illud qd̓ debet. ⁊ ideo cadit in offēſam dei. Et ſic obligat̉ deo de iuria ⁊ cōtemptu. ⁊ facit ei obligationem ad īfiintum cū qualibet īiuria ⁊ offenſa. Et ſic ncc̄e ē qd̓Eit tami ſinp dibi. ij.ſi bō nō ſoluit qd̓ debet ſcd̓m pritumn lemp inantt. ntc camam obligationem ꝙ cadit in ſecūdam q̄ eſt magis infinita qͣm̄prima. ⁊ tūc quādo ſcd̓a obligatio eſt facta. tunc pͥma nō poteſtſolui quia quicqͥd homo poſſꝫ hoctotum debet ꝓ ſcd̓a. Et ſic pͥmaobligatio ſi nō ſoluit̉ cauſat ſecūdam. ⁊ ſcd̓a ſi ſit facta impeditprima ne poſſit ſolui. Exemplū.Si homo debēs feneratori centuꝫdenarios. ad certum tempꝰ cumcōdicione ꝙͣ ſi illo die nō ſolueritꝙ tūc duplum dabit. ⁊ ſic multiplicando donec debitor non poſſitſolue̓ vſuram. ⁊ ſi vſuram nō poterit ſolue. quomodoſolueret pͥncipale debitum ſcꝫ illos centumdenarios? Sic eciam hic quia p̄mū debitum cauſat ſcd̓m qd̓ multum excedit pͥmū. ⁊ homo eſt debidor pro vtroqꝫ iuſte ⁊ neutrūpoteſt ſoluere. Ecce quo malumquod homo facit ⁊ offenſa obligat ip̄m ad īfinitum. ⁊ homo fitſubiectꝰ malo ꝙ īpemet fecit Etſic malū ⁊ iniuria dominātur hoī⁊ ponunt ip̄m in manu iuſticie.et ei dn̄ant eumqꝫ inclināt ad ſimile agēdum. quia malum perpetratū vult ſemper creſcere ⁊ multiplicari. ⁊ nō poteſt creſcere. inſi homo faciat ipſum creſcere. Etſic homo poſtqͣꝫ cecidit ī poteſtatem ipſiꝰ mali ſeu peccati efficit̉ſeruꝰ peccati. ⁊ ponit̉ ſub uigo ⁊eius ſeruitute vt nō poſſit euade̓manꝰ ſuas. Et quia ipſum malūmultiplicat ſeipſuꝫ poſtqͣꝫ inceptum eſt. ſic eciam multiplicat obligatione continue. Et ſic ter ribiliſſimū ⁊ peſſimū eſt cadere in peccatum ⁊ in manꝰ mali. quia obligatio eſt maxima in quam ipſūhomine ponit. Et ſic patet qͣntaeſt obligacio homnis pro peccato. ⁊ qualit̓ ipſum peccatum cauſat ſecūdam obligationem in natura humana. Et ideo ī ſtatu lapſo homo ſemper multiplicat malūiniurias ⁊ offenſas cōtra deum.et multiplicat ⁊ creſce̓ facit ſecūdam obligationem. ⁊ ſic nihil facit de pͥma obligatione. Ecce declaratum eſt modo qualit̓ homoeſt obligatꝰ duabꝰ obligacōibꝰ