Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
156v
Einzelbild herunterladen
 

nos. ne fraudē faciamꝰ int̓ noſſed ȳmo debemꝰ eſſe ī ꝯcordiain pace. hoc ꝓpt̓ honorem tantipris timore amorē qꝛ oīa videt cogitatōes occultas ne iraſcat̉ cōtra nos ne ꝯtriſtet̉. Siem̄ pr̄ carnal̓ tm̄ gaudet de cōcordia pace filioꝝ int̓ ſe. qͣnto ergo magis pr̄ nr̄ ſpūalis deditnob̓ oībꝰ aīas nr̄as gaudebit denra pace cōcordia. Ecce igiturius debitū fr̄nitatis qd̓ debentoēs hoīes ſeruare adiuice ad qd̓obligant̓ qꝛ ſūt fres. Ecce qͣlisvnitas qualis cōcordia dꝫ eſſe.qꝛ ī veritate in fcō licet oēs ſintfrēs ſcd̓ꝫ aīam velint aūt nolinttn̄ nullo faciūt inuicē vt frēs.ſcd̓m aīam nullꝰ ſeruat iſtā frat̓nitatē. ȳmo iſta fr̄nitas ē totaliter mortificata ac ſi eſſꝫ. ſediligūt nec hn̄t cōcordiā nec vnitatē int̓ ſe ꝓpter iſtā fr̄nitatē.tn̄ iſta ſit maior pͥncipalis fr̄nitas. ȳmo ſe inuicē occidūt. ledūtet ꝯſumūt ꝑſequūtur ſeiuice.defraudant̉ decipiūt ſeīuicē. iuident ſibnnuicē iniuriāt diffamiat. Et ſi forte ſit int̓ hoīes aliqͣpax cōcordia vel vnitas. ērōne iſtius fr̄nitatis. ſꝫ ꝓpt̓ aliācauſa repugͣt fr̄nitati. ē ſcd̓maīam. Et qꝛ totū bonū fratꝝ inquātū ſūt frēs ē pax cōcordiaet vnitas eoꝝ. qꝛ ſi iſta deficiāt.eciā q̄cūqꝫ alia ſunt nullū bonū ēin eis. totū malū eoꝝ eſt diuiſio diſcordia diſſentio. id̓o ſeq̄tur iſtud bonū deficit int̓ homines qd̓ debe̓t eſſe. ꝯn̄s totuꝫbonū deficit. qꝛ hoc ē totū bonumqd̓ dꝫ eſſe int̓ eoſ qꝛ ſūt frēs Itanullū bonū eſt int̓ hoīes ȳmo deficit omne bonū. qꝛ deficit ꝓpriumbonū; ꝯn̄s int̓ hoīes ē niſimalū. Et ſic hoībꝰ deficit totū qd̓debebat hr̄e. ī eis ē malū qd̓debebat Quare corruptionēiſtiꝰ fr̄nitatis ē ſcd̓m aīaꝫ maīfeſtat̉. veriſſime ꝑdicio. lapſuset corruptio hoīm Et ita patꝫ ꝙ̄hoīes ſūt lapſi a ſtatu magni honoris magne digtatis. ad ſta maximi vituperij opprobrijſcꝫ a ſtatu vere nature boīs. verefiliacōis dei vere fr̄nitatiꝰ. ī ſtatuꝫ beſtialitatis oīs deformitatis. Et ſic ptꝫ qͣlit̓ duas viasin gn̓ali maīfeſtat̉ ꝑdicio lapſꝰet corruptio nature hoīm. ꝑmutatio in ſuū cōtrariū ſcꝫ pͥmoparādo factū hoīꝰ face̓ ad iusad debitu nature qd̓ fundat̉ ī obligatōe. ſcd̓o̓ cōꝑando ad iuset debitū pr̄nnitatis filiacōisfr̄nitatis ſūt ſcd̓m aīam. Attn̄iſta ſcd̓a via ſeu regl̓a fundatur ī pr̄nitate. filiacōe fr̄nitateorit̉ a pͥma via obligatōis. quiaobligatio fundabat ī dare acciꝑe. ſimilit̓ prnitas filiacio etfr̄nitas fundat̉ in dare acciꝑe Qd̓ ex oībꝰ p̄dcis on̄dit̓ veracit̉ hoīes eſſe mortuos ſcd̓m aīaꝫet ſolū viuētes qͣntū ad corpꝰTitulꝰ. CCxxxi.qm̄ aliqͣ res cognoſcit̉eſſe viueˢ dicit̉ oꝑatō