Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
156r
Einzelbild herunterladen
 

ſuū ebernū. ꝯſortiū oīm eoꝝcōtinue eo aſſiſtūt ſeruiūt eiet ſumꝰ in eternū exules a regnoſuo a domo ſua et a palacio ſuo.Et ſic clariſſime poſſumꝰ vide̓ etcognoſce̓ ꝑditione. corruptionēlapſum. totalē ꝑuerſionē homi ꝯꝑando hoīes ad debitū iuſprnntatis filiacōis ē ẜm aīaꝫQuare ſūme flere dn̄t hoīes dole̓. taleſ fiūt tāta bona ꝑdiderūt. ſolū ſūt lapſi a vero ſtatu in debebāt eſſe. ȳmo a veroſtatu filiacōis dei qd̓ ē maiuꝰ. Qd̓ eciā perditio lapſuꝰ corruptio nature hoīm cognoſcunt̉cōparādo ad ius debitū fr̄nitatis ē ſcd̓m aīam. pͥmo on̄dit̓quo ſe dn̄t hr̄e inter ſe.Titulꝰ. CCxxx.Icut autē ꝓbatu ē concluſū ius prnitatis filiacionis ſcd̓m aīam illud qd̓ defcō ſit in pr̄nitate filiacōe ſcd̓ꝫcorpꝰ carne. ita cōformit̉ ꝓbabimꝰ ius debitū fr̄nitatis eſtſcd̓m aīam illud qd̓ de fcō fit īfraternitate ē ſcd̓m carneꝫ. Siem̄ frēs carnales ſe amant tm̄.tanta amiciciā tāta vnitas.tanta ꝯiūctio ē int̓ eos. nihilhn̄t diuiſū nihil ꝓpriū. vnꝰ moritur alio. vnꝰ reputat ſe aliū.et oīa iſta fiūt rōne fr̄nitatis ſcꝫqꝛ hn̄t vnū prēm īmediatū. ſcꝫ aquo īmediate receperūt corpuscarnē morlē corruptibilē putrefactibilē. e̓go qͣnto magis ſinedoꝑatōe debemꝰ nos oēs amaread inuicē nihil reputare ꝓpriū.et reputare oēs vnū rōne fr̄nitatis ē ſcd̓m aīam quā habemꝰ īmorē. qꝛ ſcꝫ oēs ſumus vniꝰeiuſdē prīs filij īmediate ſcd̓ꝫ ani a oēs nos a nullo alio immediate recepimꝰ aīam īmorleꝫ.racionalē. magis valꝫ qͣꝫ corpꝰſine ꝯꝑatōe. ȳmo de tāto dꝫ eſſefortior. maior. purior. ſincerioriſte amor. de qͣnto aīa ē maioriset dignioris nature qꝫ corpꝰ inaīa fundat̉ fraternitas. Si eigo vnitas idēptitas vniꝰ prīscarnalis ē cauſa tāte dilectionis īter frēs ſcd̓m carnē. multomagiſvnitas idēptitas eiuſdem pr̄isſcd̓m aīam. dꝫ eſſe cauſa maioriꝰdilcionis int̓ frēs ſcd̓m animam.Quia igit̉ nos oēs hoīes hēmꝰ ſo vnicū pr̄em eundē ſcd̓m ani. duos ꝓpt̓ quē ſumꝰ omnes frēs. ſequit̉ int̓ oēs hoīesdebet eſſe maxīa vnitas. maxiaamicicia ꝯructio. Item frēs carnales eiuſdē prīs. ſi habeāt pr̄empotentē diuitē ſapientē. cauentqͣꝫ diu̓ pr̄ viuit ne vnꝰ inferat alteri iniuriā. ne ledat alterum. nevnꝰ decipiat alteꝝ. nec dolū necfraudē faciāt. p̄mo ſtant in cocordia int̓ ſe. hoc ꝓpt̓ honorē prīˢet timore ne pr̄iraſcat̉ nec triſtetur. Igit̉ multo magis nos oēshoīes qui ſumꝰ frēs. qui habemꝰeundē prēm oīpotentē. ſūme ſapientē. qui ſemꝑ viuit. nunqͣꝫ p̄tmori. caue̓ debemꝰ ne inuice offēdamꝰ nos īiuriemꝰ ledamꝰt iiij