ſuū ebernū. ⁊ ꝯſortiū oīm eoꝝ q̄cōtinue cū eo aſſiſtūt ⁊ ſeruiūt eiet ſumꝰ in eternū exules a regnoſuo a domo ſua et a palacio ſuo.Et ſic clariſſime poſſumꝰ vide̓ etcognoſce̓ ꝑditione. corruptionēlapſum. ⁊ totalē ꝑuerſionē hominū ꝯꝑando hoīes ad debitū ⁊ iuſprnntatis ⁊ filiacōis q̄ ē ẜm aīaꝫQuare ſūme flere dn̄t hoīes ⁊ dole̓. qͥ taleſ fiūt ⁊ tāta bona ꝑdiderūt. q̄ nō ſolū ſūt lapſi a vero ſtatu in qͦ debebāt eſſe. ȳmo a veroſtatu filiacōis dei qd̓ ē maiuꝰ.¶ Qd̓ eciā perditio lapſuꝰ ⁊ corruptio nature hoīm cognoſcunt̉cōparādo ad ius ⁊ debitū fr̄nitatis q̄ ē ſcd̓m aīam. ⁊ pͥmo on̄dit̓quo ſe dn̄t hr̄e inter ſe.Titulꝰ. CCxxx.Icut autē ꝓbatu ē ⁊ concluſū ius prnitatis ⁊ filiacionis ſcd̓m aīam ꝑ illud qd̓ defcō ſit in pr̄nitate ⁊ filiacōe ſcd̓ꝫcorpꝰ ⁊ carne. ita cōformit̉ ꝓbabimꝰ ius ⁊ debitū fr̄nitatis q̄ eſtſcd̓m aīam ꝑ illud qd̓ de fcō fit īfraternitate q̄ ē ſcd̓m carneꝫ. Siem̄ frēs carnales ſe amant tm̄. ⁊tanta amiciciā ⁊ tāta vnitas. ⁊tanta ꝯiūctio ē int̓ eos. ꝙ nihilhn̄t diuiſū nihil ꝓpriū. vnꝰ moritur ꝓ alio. vnꝰ reputat ſe aliū.et oīa iſta fiūt rōne fr̄nitatis ſcꝫqꝛ hn̄t vnū prēm īmediatū. ſcꝫ aquo īmediate receperūt corpus ⁊carnē morlē corruptibilē ⁊ putrefactibilē. e̓go qͣnto magis ⁊ ſinedoꝑatōe debemꝰ nos oēs amaread inuicē ⁊ nihil reputare ꝓpriū.et reputare oēs vnū rōne fr̄nitatis q̄ ē ſcd̓m aīam quā habemꝰ īmorē. qꝛ ſcꝫ oēs ſumus vniꝰ ⁊eiuſdē prīs filij īmediate ſcd̓ꝫ animā a qͦ oēs nos ⁊ a nullo alio immediate recepimꝰ aīam īmorleꝫ.racionalē. q̄ magis valꝫ qͣꝫ corpꝰſine ꝯꝑatōe. ȳmo de tāto dꝫ eſſefortior. maior. purior. ſincerioriſte amor. de qͣnto aīa ē maioriset dignioris nature qꝫ corpꝰ in qͣaīa fundat̉ ⁊ fraternitas. Si eigo vnitas ⁊ idēptitas vniꝰ prīscarnalis ē cauſa tāte dilectionis īter frēs ſcd̓m carnē. multomagiſvnitas ⁊ idēptitas eiuſdem pr̄isſcd̓m aīam. dꝫ eſſe cauſa maioriꝰdilcionis int̓ frēs ſcd̓m animam.Quia igit̉ nos oēs hoīes hēmꝰ ſolū vnicū pr̄em ⁊ eundē ſcd̓m animā. ⁊ nō duos ꝓpt̓ quē ſumꝰ omnes frēs. ſequit̉ ꝙ int̓ oēs hoīesdebet eſſe maxīa vnitas. maxiaamicicia ⁊ ꝯructio. Item frēs carnales eiuſdē prīs. ſi habeāt pr̄empotentē diuitē ⁊ ſapientē. cauentqͣꝫ diu̓ pr̄ viuit ne vnꝰ inferat alteri iniuriā. ne ledat alterum. nevnꝰ decipiat alteꝝ. nec dolū necfraudē faciāt. p̄mo ſtant in cocordia int̓ ſe. ⁊ hoc ꝓpt̓ honorē prīˢet timore ne pr̄iraſcat̉ nec triſtetur. Igit̉ multo magis nos oēshoīes qui ſumꝰ frēs. qui habemꝰeundē prēm oīpotentē. ſūme ſapientē. qui ſemꝑ viuit. ⁊ nunqͣꝫ p̄tmori. caue̓ debemꝰ ne inuice offēdamꝰ nos ⁊ īiuriemꝰ ⁊ ledamꝰt iiij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
156r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten