exteriꝰ reſpiciūt ⁊ ꝑtinēt ad ſuūhonorē. vel ad ꝯtrariū ſui honoriꝰſcꝫ ad inhonorationē ſeu ꝯteptūet iniuriā. iō quicqͥd hō faciat d̓oſemꝑ ip̄m honorat vel īhonorat.Cū em̄ honorare ⁊ ībonorare cōtrarient̓ int̓ ſe. ⁊ oīa q̄ fiunt exteriꝰ extra deū dn̄t fieri ad ſuū honorē. ſequit̉ ꝙ ſi nō fiunt ad ſuūhonorē. ꝙ fiūt ꝯtra ſuū bonoremEt ꝑ ꝯn̄s hō deū ſemꝑ honorat l̓inhorat. Et iō ſequit̉ ꝙ oīa iſtadebita q̄ hō debꝫ deo. ſcꝫ amor. timor. laus. honor. ⁊ gloria. obediētia. ſpes. fides. ⁊ credulitaˢet ꝯfidētia reducunt̉ ⁊ ꝑtinēt adhonore dei. ⁊ oppoſita iſtoꝝ ſūtcōtra honorē dei. Et iō qui amatdeū pͥmo. honorat ip̄m. ⁊ qͥ nonamat ip̄m pͥmo. inhonorat ip̄m.Et qui amat deum ⁊ non amateum primo. inhonorat ip̄m. quiaeſt primo amandus. Et ſi nonamat̉ quod pͥmo amādum eſt.iniuria ⁊ ꝯtēptꝰ eſt. Et qͥ timetdeū pͥmo. honorat ip̄m. ⁊ qui nōtimet ihonorat. Et qͥ obedit deohonorat ip̄m. ⁊ qui nō obedit inhonorat. Et qͥ ſperat in d̓o ipſūhonorat. ⁊ qui nō ſperat ī d̓o ipſum ihonorat. Et qui ꝯfidit ī deohonorat ip̄m. ⁊ qui nō ꝯfidit ībonorat. Et qui credit ⁊ dat fidemdeo ip̄m honorat. ⁊ qui nō creditei ipſū inhonorat. ⁊ q̄ non creditdeo pͥmo ⁊ totalit̓. eciā ip̄m īhonorat. Sic ergo amare deū pͥ motime̓ deū primo. glorificare ⁊ laudare deū pͥmo. obedire deo pͥmoſperare in deum primo. ⁊ confidere in deo primo. ⁊ credere deo pͥmo. hoc eſt honorare deū. Sednon amare deum primo. non timere deum primo. non obediredeo primo. non laudare non ſperare in deo primo. non confiderein deo primo. nō credere deo primo. hoc ē deum inhonorare ꝯtēne̓et īiuriare. Et ſic omnia que deodantur ꝑ hominē. reducūtur adhonorare vel inhonorare deum ⁊contempnere vel iniuriari. Et ſicbonorare deū vel inhonorare. omnia claudunt. Et quia honoraredeum ⁊ inhonorare opponūtur.ideo ſicut nullum maius bonumpoteſt facere homo quam honorare deum. ita nullum peius iualuꝫpoteſt facere homo quaꝫ deum inhonorare Et ſicut nihil maius poteſt eē extra deū qͣꝫ honor dei. ſicnihil peius p̄t eſſe extra deum qͣꝫinhonoracō dei ſeu iniuria dei Sicergo ſolue̓ ⁊ reddere deo debitū ēip̄m honorare ⁊ nō ſoluere neqꝫredde̓ eſt ip̄m inhonorere ⁊ contempne̓ ⁊ iniuriari Stude̓ ergodebet hō diligētiſſime vt diligatdeū ⁊ reddat ⁊ ſoluat deo qd̓ debet. Vn̄ qꝛ deꝰ vult ſuū honore.qꝛ ꝓpter illū fecit oīa. ⁊ oīa q̄ hōdebet facere ⁊ redde̓ deo pertinētad eiꝰ honorē. ſequit̉ ꝙ deꝰ vultꝙ homo reddat deo qd̓ debet. ⁊nihil poteſt velle contra ſuum bonorem.¶ De multiplicatione honoris ⁊iniurie.