debꝫ cōtinue ⁊ inceſſanter ſtude̓et oēm diligētiaꝫ appone̓ ad hocvt ꝑ oꝑa ſua honor dei. laus gloria. fama ⁊ nomē creſcāt ⁊ multiplicent̓. quātū fieri poterit. Etno ſolum hoc tenet̉ facere. ſꝫ ⁊ velle ⁊ laborare vt in omnibꝰ rebuˢin omnibꝰ hoībꝰ. ⁊ in omnibusoperibꝰ honor dei. laus gloria nomen ⁊ fama fiāt creſcāt ⁊ multiplicēt̉ quātum fieri poterit. Alit̓ſi bō facit ꝯtrariū oīm ſupradictorum ſequit̉ ꝙ hō nō oꝑat̉ vt creatura dei. nec vt opꝰ dei nec vt hōȳmo oꝑat̉ ꝯra deū ⁊ ꝯtra intētione dei totalit̓. ⁊ ꝯtra ordīationēdiuina. ⁊ ꝯtra fine ad que factaſūt oīa Et qꝛ honor dei ſemꝑ eſtcum vtilitate nec pn̄t ſeꝑari. honor dei ⁊ vtilitas. ⁊ vbi maiorhonor dei. ibi maior vtilitas. ⁊qꝛ eciam tota vtilitas eſt hoīs ⁊nō dei ſequit̉ ꝙ qn̄ hō oꝑatur adhonorē laudē ⁊ gloriā dei ⁊ ipſeoꝑat̉met ad ſuā vtilitateꝫ. ⁊ ꝙquāto magis hō laborat vt honordei creſcat ⁊ multiplicet̉ tāto eciam magis laborat vt ſua ꝓpa vtilitas creſcat ⁊ multiplicet̉. Itēquia hō debet ⁊ obligat̉ amarebonorē dei ⁊ laborare vt creſcatet multiplicet̉ inqͣntū fieri poteritſequit̉ ꝙ homo obligat̉ pone̓ totum ſeip̄m. ⁊ totā vitam ſuā ⁊dare vitam ſuā ⁊ oīa q̄ habet adhonorē dei laudē ⁊ gloriam Et ꝑcōſequēs ꝙ quādo homo dat vitam ſuam ⁊ quicqͥd hꝫ ad honorem dei. ꝙ tūc facit maximā ſuāvtilitatē. quia tūc laborat quātūpoteſt vſqꝫ ad vltimū de potētiaad dei honoreꝫ. Quia nō pōt magis laborare ad dei honorē. quamdare vitā ſuam ꝓ illo. ⁊ ideo hoceſt ſūma vtilitas. ſūmū cōmodūet lucrū hoīs Et ideo ſequit̉ ꝙ hōnihil ꝑdit. ſed ſūme lucrat̉ dumvitam ſuā dat ad honoreꝫ dei. ⁊ideo nō ꝑdit vitā. Prete̓a eciamſequit̉ ⁊ cōcludit̉ ꝙ hō debet obligat̉ ⁊ tenet̉ credere de d̓o ⁊ ꝯfiteri ⁊ attribue̓ ⁊ dice̓ de ipſo omnia illa q̄ ꝑtinet ad ſuū honoremad ſuā laudē ad ſuā gloriā. ⁊ adſuū nomen. ⁊ famā ſuam. ⁊ magis illa q̄ ꝑtinet ad maiorē laudēad maiorem honorem ⁊ ad maiorem gloriam. qͣm̄ illa q̄ ꝑtinēt adminorem.¶ Qd̓ omnia q̄ poteſt hō vel debet dare deo reducunt̉ ad honoreet quicqͥd facit hō deo. ſemꝑ ip̄mhonorat vel inhonorat ſeu cōtemnit vel iniuriatur.Titulꝰ. Cxcvi.Voma aūt ia declaratu ēꝙ oīa q̄ deꝰ facit extra ſefacit ꝓpter ſuū honorē. ⁊ ꝙ oīa q̄deo ꝑtinet extra ſe. ꝑtinēt ad ſuum honorē. qꝛ honor reſpicit ⁊cōprehēdit totum ſtatū dei extraſe. ⁊ qꝛ hō p̄t ⁊ dꝫ ⁊ tenet̉ redde̓deo ⁊ dare plura vt ꝓbatū eſt.et oīa q̄ hō p̄t facere d̓o ⁊ reddereſūt extra deū. ideo ſequit̉ ꝙ oīadebita q̄ hō pōt ⁊ dꝫ dare deo reducunt̉ ⁊ ꝑtinēt ad honorē dei.Et quia omnia que reſpiciūt deū
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
122r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten