ſolus honorādꝰ iſto honore pͥmoet omne aliud inqͣntū eſt pͥncipium. ⁊ pͥmū eſt honorandū. quiarepn̄tat ip̄m Et ideo pater ⁊ mater ⁊ pͥncipatꝰ honorant̉. qꝛ ſūtprīcipiū quoddā. Et talis honornō includit gloriā nec laudē necfamā. nec nomē. qꝛ non dat̉ necdebet̉ niſi rōne p̄mitatis. Alius ēhonor qui nō eſt a natura nec exdebito nature. ſed ē honor acquiſitꝰ ⁊ debitꝰ ex mirabilibꝰ oꝑibꝰhonorabilibꝰ ⁊ gl̓oſis Et iſte honor includit in ſe gloriā ⁊ laudē.famā ⁊ excellētiam ⁊ bn̄dictionem. Et iſte honor iunctus cumlaude ⁊ gloria eſt premiū extrīſecu. ⁊ remuneracio exterior bonorum operū. qd̓ debet̉ ab omnibꝰcognoſcētibꝰ talia oꝑa. Vn̄ fructus exterior bonoꝝ opeꝝ. ē honor. laus. gloria. fama. bn̄dictioet ſunt corona bonoꝝ operū. qꝛpropt̓ honorē gloriam ⁊ laudemcoronant̉ exterius bona oꝑa. qꝛdigna ſunt exteriꝰ coronari. Etquia ſolus deꝰ facit bona oꝑa. ⁊omnia bona oꝑa ꝑ ip̄m fiunt. ⁊quāuis creature operent̉. tamenab ipō hn̄t qd̓ oꝑent̉ ⁊ nō a ſeipſis. qꝛ de nihilo facte ſūt. ⁊ ideoipſe creature ⁊ oꝑa creaturaruꝫbona ipſiꝰ dei ſunt radicalit̓ ⁊ pͥncipalit̓. ideo honor laus ⁊ gloriaque ſūt premiūi exteriꝰ ⁊ coronabonoꝝ oꝑm ſoli deo debent̉. Siue ergo deꝰ īmediate oꝑet̉ per ſeip̄m ſeu ꝑ creaturam. ſemꝑ ipſehonor laus ⁊ gloria dei ſunt ⁊ ſoli deo debent̉. Sꝫ qꝛ creatura rōnalis oꝑat̉ ſimul cū deo libere volūtarie ⁊ ſpōte. ⁊ ꝯplacet in opibus bonis. ideo debet̉ ei pͥmiū ⁊remuneracio rōne libertatis ⁊ coplacētie in bonis oꝑbꝰ. ſed nondebet̉ ipſi creature premiūi nec remuneracio exteriꝰ ſed interiꝰ. qꝛeſſꝫ ei vanitas. Et ideo nō debet̉creature honor nec gl̓a nec lausex oꝑbꝰ ſuis. ſed ſolū vtilitasinterius. qꝛ creatura debet ꝑfici ⁊cōpleri ⁊ creſce̓ intra ſe donec ſitcōpleta. Qn̄ ergo deꝰ oꝑat̉ ꝑ ſeimmediate ſine creatura. tūc taliaoꝑa nō pn̄t p̄miari. nec remuerari niſi exteriꝰ ꝑ honorē laudem etgloriā. ⁊ hoc ſoli deo debet̉. qꝛ ēplenꝰ interiꝰ ⁊ intra ſe. Sꝫ quando oꝑat̉ ꝑ creaturā racionalē tūcdebent̉ duo p̄mia. vnū interiꝰ aliud exteriꝰ. vnū ꝓ deo. aliud ꝓcreaturis. Premui dei eſt honoroꝑis ⁊ laus ⁊ gloria. pͥmui creature eſt vtilitas. ⁊ hoc ē valde ra.cionabile. vt ſicut duo cōcurrūtvolūtarie ſimul ad vnū. ꝙ vterqꝫhabeat pͥmium ſibi cōueniēs. ſcꝫdeus honorē. ⁊ creatura vtilitatēQuid em̄ face̓t creatura īdiges.de honorē ⁊ gloria. ⁊ quid faceretdeus ſūme plenꝰ de vtilitate. cūdeus nō poſſꝫ creſcere intra ſe. ⁊creatura poſſit creſce̓ intra ſe? Etſic bonor eſt p̄miū extrinſecū. ⁊vtilitas ē premiū intrinſecū. Etſic deꝰ premiat ⁊ remunerat creaturā rōnalē interiꝰ. dādo ſibi premiū ꝑficiēdo eam ⁊ complēdo et
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
114v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten