Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
114r
Einzelbild herunterladen
 

rōnali. magis fiēt. qꝛ hoc magiˢeſt ad honorē ſue bonitatis Itēquia cōuenit deo vt honor ſuusgloria creſcāt exteriꝰ quātū fie̓ipoterit. hoc poſſit fieri niſioꝑa. ꝯuenit deo face̓ oꝑa ſumme bonitatis. ſūme ptātis. ſūmeſapīe benignitatis Sic ergoipſū honorē dei poſſumꝰ ꝯgnoſce̓ deo ꝯuenit magis extra ſe operari ꝯſiderādo honorē gloriā ſueptātis. ſue ſapīe. boītatis iuſticie miſericordie pietatis.Et ex oībꝰ p̄t cōcludi oꝑa d̓iex ſe ꝯſūmabunt̉ finient̉ terminabunt̉ in ſūmo honore in fūmalaude ī ſūma gloria ſue ptātisſue ſapīe. bonitatis iuſticie. tūc ceſſabit oꝑari exteriꝰ. qn̄honor ſuꝰ. laus ſua gloria erūtcompleta.Qd̓ honor dei gloria laude in eternū durabit ſine finemanebit.Titulꝰ. Clxxxviij.Via autē iam dcm̄ eſtquicqd oꝑat̉ deus exterius̓. oꝑat̉ ad honoreꝫ glorialaudē ſue ptātis ſapīe boītatisideo qꝛ deꝰ a nullo p̄t īpediri. neceſſe ē honor ſuus fiat ꝯpleatur. qꝛ alit̓ honor gloria ſue poteſtatis deſtruerent̉. Et ꝯn̄s ſequit̉ oīa dn̄t termīari ꝯſūmari ad ſuū honorē ad ſuā laudeꝫet gloriā. Et qꝛ eſſꝫ ſūmus honor nec ſumma gloria. niſi honoret gloria ſua duraret ꝑpetuaretur in eternū vt nunqͣꝫ ceſſent.necē eſt honor dei ꝑmaneat ineternū gloria laus Et ꝯn̄soꝑa dei debent ꝑmane̓ in eternū.Et qꝛ honor reqͥrit honorantē.gloria glorificantē. laus laudātem. ꝓpter eternitatē honoris d̓iet ſue glorie laudis oportetſint creature poſſint in eternumdeū laudare hōorare glorificarede oꝑbꝰ ſuis. ꝯgnoſcāt opera. Si em̄ nulla eſſꝫ creatura quecognoſce̓t oꝑa dei vide̓t. inua deꝰ oꝑaret̉ ꝓpter honorē lau gloriā ſuā Et qꝛ ſola creatura rōnalis p̄t hoc face̓. creaturaracōnalis dꝫ in eternū durare ꝓpt̓honorē dei laudē gloriā. Etſic ꝑpetuitas honoris d̓i glorieet laudis arguit ꝑpetuitatē creature laudātis glorificātiꝰ Et qꝛhonor dei p̄t eſſe ſine vtilitateideo ſicut honor dei dꝫ ꝑpetuari.ita dꝫ eciā vtilitas ꝑpetuari. Etideo eciā vtilitas creature rōnal̓ꝑpetuabit̉. vt ſimul maneat honor vtilitas ſine fine. Qd̓ honor dei ē duplex. dupliciter debetur.Titulꝰ. Clxxxix.Onſiderādū aūt hōr vnomodo ē naturalis debet̉ex debito nature. ſcꝫ racione primitatis pͥncipalitatis auctoritatis Et iſte hōr debet̉ alicui qꝛeſt pͥncipiū pͥmū. qꝛ pͥncipium pͥmū inqͣntū tale. ē hōrādūEt quia ſolus deꝰ eſt pͥncipiū totalit̉. nihil ē ipſum pͥmūprincipiū niſi ip̄m. ideo ip̄e eſt