rōnali. magis fiēt. qꝛ hoc magiˢeſt ad honorē ſue bonitatis ¶ Itēquia cōuenit deo vt honor ſuus ⁊gloria creſcāt exteriꝰ quātū fie̓ipoterit. ⁊ hoc nō poſſit fieri niſi ꝑoꝑa. iō ꝯuenit deo face̓ oꝑa ſumme bonitatis. ſūme ptātis. ſūmeſapīe ⁊ benignitatis Sic ergo ꝑipſū honorē dei poſſumꝰ ꝯgnoſce̓ꝙ deo ꝯuenit magis extra ſe operari ꝯſiderādo honorē ⁊ gloriā ſueptātis. ſue ſapīe. ⁊ boītatis ⁊ iuſticie ⁊ miſericordie ⁊ pietatis.Et ex oībꝰ p̄t cōcludi ꝙ oꝑa d̓iex ſe ꝯſūmabunt̉ finient̉ ⁊ terminabunt̉ in ſūmo honore in fūmalaude ⁊ ī ſūma gloria ſue ptātisſue ſapīe. bonitatis ⁊ iuſticie. ⁊ꝙ tūc ceſſabit oꝑari exteriꝰ. qn̄honor ſuꝰ. laus ſua ⁊ gloria erūtcompleta.Qd̓ honor dei cū gloria ⁊ laude in eternū durabit ⁊ ſine fine ꝑmanebit.Titulꝰ. Clxxxviij.Via autē iam dcm̄ eſt ꝙquicqd oꝑat̉ deus exterius̓. oꝑat̉ ad honoreꝫ ⁊ gloria ⁊laudē ſue ptātis ſapīe ⁊ boītatisideo qꝛ deꝰ a nullo p̄t īpediri. neceſſe ē ꝙ honor ſuus fiat ⁊ ꝯpleatur. qꝛ alit̓ honor ⁊ gloria ſue poteſtatis deſtruerent̉. Et ꝑ ꝯn̄s ſequit̉ ꝙ oīa dn̄t termīari ⁊ ꝯſūmari ad ſuū honorē ⁊ ad ſuā laudeꝫet gloriā. Et qꝛ nō eſſꝫ ſūmus honor nec ſumma gloria. niſi honoret gloria ſua duraret ⁊ ꝑpetuaretur in eternū vt nunqͣꝫ ceſſent. iōnecē eſt ꝙ honor dei ꝑmaneat ineternū ⁊ gloria ⁊ laus Et ꝑ ꝯn̄soꝑa dei debent ꝑmane̓ in eternū.Et qꝛ honor reqͥrit honorantē. ⁊gloria glorificantē. ⁊ laus laudātem. iō ꝓpter eternitatē honoris d̓iet ſue glorie ⁊ laudis oportet ꝙſint creature q̄ poſſint in eternumdeū laudare hōorare ⁊ glorificarede oꝑbꝰ ſuis. ⁊ q̄ ꝯgnoſcāt opera. Si em̄ nulla eſſꝫ creatura quecognoſce̓t oꝑa dei ⁊ vide̓t. inuanū deꝰ oꝑaret̉ ꝓpter honorē ⁊ laudē ⁊ gloriā ſuā Et qꝛ ſola creatura rōnalis p̄t hoc face̓. iō creaturaracōnalis dꝫ in eternū durare ꝓpt̓honorē dei ⁊ laudē ⁊ gloriā. Etſic ꝑpetuitas honoris d̓i ⁊ glorieet laudis arguit ꝑpetuitatē creature laudātis ⁊ glorificātiꝰ Et qꝛhonor dei nō p̄t eſſe ſine vtilitateideo ſicut honor dei dꝫ ꝑpetuari.ita dꝫ eciā vtilitas ꝑpetuari. Etideo eciā vtilitas creature rōnal̓ꝑpetuabit̉. vt ſimul maneat honor ⁊ vtilitas ſine fine.¶ Qd̓ honor dei ē duplex. ⁊ dupliciter debetur.Titulꝰ. Clxxxix.Onſiderādū aūt ꝙ hōr vnomodo ē naturalis ⁊ debet̉ex debito nature. ſcꝫ racione primitatis ⁊ pͥncipalitatis ⁊ auctoritatis Et iſte hōr debet̉ alicui qꝛeſt pͥncipiū ⁊ pͥmū. qꝛ oē pͥncipium ⁊ pͥmū inqͣntū tale. ē hōrādūEt quia ſolus deꝰ eſt pͥncipiū p̄mū totalit̉. ⁊ nihil ē ipſum pͥmūprincipiū niſi ꝑ ip̄m. ideo ip̄e eſt
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
114r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten