Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
108r
Einzelbild herunterladen
 

et intellige̓ deꝰ eſt cognoſcendus intelligibilis. qꝛ p̄t timere. deꝰ eſt timendꝰ. qꝛ p̄t honorare. deꝰ eſt honorādus. qꝛpoteſt adorare. deꝰ eſt adorāduet qꝛ poteſt orare. deꝰ eſt orādꝰ.et qꝛ poteſt dep̄cari. deꝰ eſt dep̄candꝰ. quia p̄t ſupplicare. deꝰeſt ſupplicandꝰ Et qꝛ poteſt laudare glorificare bn̄dice̓. deus elaudādus. glorificādus. bn̄dicendꝰ. Et qꝛ homo p̄t cognoſce̓bn̄ficia. deꝰ eſt bn̄ficioꝝ largītoret qꝛ poteſt admirari. deꝰ eſt admirabilis factor. Et qꝛ p̄t crede̓deus eſt credēdus. qꝛ p̄t ſperare in ip̄o eſt ſperandum. Et quiahomo p̄t ꝯfide̓ in deo eſt ꝯfidēdūet deꝰ eſt fidelis. qꝛ poteſt delectari. deꝰ eſt delectabilis. Etqꝛ homo q̄rit ſemꝑ veritatē. idrodeus eſt verax. qꝛ ſemꝑ deſiderat bonū. ideo deꝰ eſt bonꝰ Et qꝛhomo p̄t in infinitu petere. deꝰpoteſt ī infinitū dare Et qꝛ homopoteſt in infinitū deſiderare. deuspoteſt in infinitū ſaciare Et quia poteſt bn̄face̓. deus p̄t ipſū remunerare. Et qꝛ homo p̄t peccareet maleface̓. deus p̄t ipſum pumre. Et qꝛ homo p̄t cade. deus pōtleuare ipſū. Et qꝛ homo p̄t reus. deꝰ poteſt iudex. Et quiahomo p̄t veniā poſtulare. deꝰ poteſt ei ꝑce̓. Et qꝛ homo p̄t eſſe infirmꝰ. deus p̄t ipſū ſanare. Et qꝛhomo ē miſerabilis. deꝰ eſt miſericors. Et qꝛ homo ē debilis fragilis. deꝰ eſt fortis. Et ſic dedicionibꝰ ipſiꝰ hoīs poſſumꝰ proporcionabilit̓ argue̓ correſpodenciā ꝯdicōēs dei. ecōuerſo ex codicionibꝰ dei poſſumꝰ argue̓ adhoīem. vt qꝛ deus eſt pͥmo amandꝰ. homo debet ipſū pͥmo amare. ei primo debet̉ amor. Et qꝛdeus e pͥmo ſolum timedus.homo dꝫ ipſum pͥmo ſolū time̓et ei debet primo timor. Et quiadeꝰ eſt pͥmo ſolū honorādus.ideo debet ipſū pͥmo honorae̓et ei debet̉ primo honor. Et ſic dealijs ꝯdicionibꝰ. Et quodāmodoeſt ſimile de aīa ad corpꝰ econuerſo. ſicut de hoīe ad deū. qꝛ ſicut ſibi adīuice correſpondēt aīaet corpꝰ. ita deus. Vnde qꝛcorpꝰ hꝫ oculos. anima habꝫvirtutē vidēdi. Et quia corpꝰ hꝫaures. anima hꝫ ptātem audiendi. Et qꝛ corpus hꝫ naſū. idoanima hꝫ virtutē odorādi. Et qꝛcorpus hꝫ pedes. aīa hꝫ virtutēambulādi. Et ſic de alijs Et ecōuerſo poſſumus argue̓ de animaad corpus. Qd̓ licet qd̓libꝫ debitum deodebeat̉ virtute amoris. tamē qd̓libet ſe hꝫ ſuā ꝓpria racione ſpecialē quare dꝫ deo dari.Titulꝰ. Clxxvi.Vāius autē omnia vniuerſa debita dꝫ deodebeant̉ virtute pͥmi pͥncipaliꝰdebiti. ſcꝫ racōne amoris. quiaomnia ſūt obligata cōnexaamore omnia ſequūtur amoreet omnia ſūt incluſa in amore.n iiij