ponderoſū. Et vt omnia cōcludātur erit tale qͣle magis erit cōtravolūtatem ipſiꝰ anime. Recuperabit ergo ipſū immorle. paſſibile. tenebroſū. pōderoſū. gͣuiſſimūobſcuriſſimū ⁊ deformiſſimū. Etoīa cōcludunt̉ ex ꝑte triſticie¶ De magnitudine ⁊ multiplicatione triſticie poſt hac vitāTitulꝰ. Clxviij.Voniā aīa que pͥmo amauit ſuam volūtatē. ⁊ ſuūpropriū honorē. ⁊ ſuā ꝓpriā laudem. ⁊ fecit cōtra volūtatē dei. ⁊eciam deſtruxit eam quātum inea fuit. ⁊ eciam ānihilauit deumet ſuū bonoreꝫ. ⁊ ſic fecit ſe mimiicam deo. ſequit̉ eciam ꝙ in hoc cōtempſit oēs creaturas. ⁊ omneˢeas iniuriauit ⁊ inimicam oīm earum ſe ꝯſtituit poſtqͣꝫ creatorisoīm inimica ſemꝑ fuit. ⁊ abuſa ēomnibꝰ creaturis. ⁊ eis maximāiniuriam fecit. qꝛ eas ad honoreꝫdei factas ſupra deum amauit. ⁊in iniuriā dei cōuertit. Et ideo neceſſe eſt ꝙ oīs creatura vindicet īiuria ſui creatoris ⁊ ꝓp̓am. cōtraipſam aīam que tota fuit deditain iniuria creatoris oīm cū ipſa eſſet creatura Et iō nccē erit ꝙ oīscreaturā ſit cōtra volūtatē ipſiusanime. ⁊ in triſticiaꝫ eius vt nullum gaudium. nullā leticiam. nullam cōſolatione recipiat ab aliqͣtreatura. neqꝫ in ſeipſa. qꝛ creatura eſt. Et ſic creator ⁊ oīs creatura ⁊ ipſamet anima ⁊ ſua ꝓp̓anatura quam ipſamet iniuriauitet cōtempſit. omnia erūt ꝯtra animā ⁊ in triſticia anime. Et nonſolum creator ⁊ oīs creatura ſedeciam malum qd̓ fecit turpitudoet deformitas erūt cōtra eam ⁊ intriſticiam eiꝰ. Et ſic omne malūet omne bonū erūt cōtra eam. Etquicquid eſt erit in triſticiā aīe.etab omnibꝰ debet pati. vt nec ībono nec in malo conſolet̉. neqꝫgaudeat nec letet̉. nec eciam inmalis alioꝝ ipſa cōſolet̉. nec ſolamē ſit ei miſeria alioꝝ. ſed oīaſint in augmētum ſue triſticie. ⁊ſic in omnibꝰ triſtet̉ ⁊ in nulliscōſolet̉ in eternum. Et ſic ⁊ ipſecreator ⁊ omnis creatura ⁊ omnemalum tam culpe qͣm pene ⁊ oēgaudium alioꝝ ⁊ malum alioꝝomnia ſint ī triſticiam aīe que pmō amauit ſuam propria voluntatē nō deum. Sed ꝑ oppoſitumet ip̄e creator ⁊ omnis creatura.et omne bonū ⁊ omne malum tāculpe qͣꝫ pene ⁊ gaudium alioꝝet malū alioꝝ. omnia erūt ī gaudium aīe que pͥmo amauit deumet nil poteſt ei dare triſticiam Etſic apparet inagnitudo ⁊ multitudo triſticie. ⁊ eciam longitudo ⁊duracio. que gn̓abit̉ in anima examore propo ⁊ pͥuato Et ſic tradita eſt vera ⁊ infallibilis certitudo de duobo finalibꝰ fructibusqui ſequūtur ex duobꝰ primisamoribus.¶ Qd̓ ex iſtis duobꝰ amoribꝰcōcludit̉ infallibilit̓ duas eē citates ꝑpetuas oībꝰ modis ꝯtrarias