Itē cōueniūt. qꝛ omnia q̄ fiūt. fiunt ꝓpter gaudiū ſiue vnum ſiuealiud Sꝫ drā iſtoꝝ gaudioꝝ capit̓ ꝯparādo iſta ad radices vndeoriunt̉. ſcꝫ ad duos amores primos vel ad deū vel ad oꝑationeˢet effcus quos faciūt ī naturā hominis. vel ad ipſas creaturas Etſic diuerſimode ꝯꝑādo poterimꝰvidere q̄ attribuūtur vni gaudioet q̄ alteri. ⁊ ꝓpͥetates ⁊ ꝯditōesvtrorūqꝫ. Ergo exercita te ipſūnūc in duobꝰ amoribus. nūc induobꝰ gaudijs. modo ꝯſiderādovnū ꝑ ſe. mō ꝯꝑando cū alio. ⁊ſic habebis magna ꝯgnitionē debono ⁊ malo hoīs inqͣntū homo ēCōſiderādum tamē eſt ꝙ gaudium ē illud qd̓ ſuꝑ oīa petit̉. querit̉ ⁊ deſiderat̉. ⁊ oīa deſiderant̉propt̓ gaudiū Et ideo ip̄m gaudiuſtatim attrahit hoīem ad ſe.quia talis nature eſt. ⁊ ideo oīsdeceptio ſit rōne gaudij. ⁊ nullꝰdecipit̉ niſi ꝓpter gaudiū. ⁊ ideogaudium inqͣntū gaudiū ſemꝑattrahit ⁊ appetit̉ ſemꝑ. Sequitur eciā ꝙ malū gaudium attrahit ſemꝑ ⁊ appetit̉. nō quia malum. ſed quia gaudium importdelectationē. Deinde excecat homine ⁊ totum ꝯuertit ad ſe ⁊ dominat̉ totalit̓ homini. Nihil autēfortiꝰ quā gaudium ⁊ delectacōquia omnia vincit onia ad ſe trahit. omnia ad ſe ꝯuertit. omnibꝰdominat̉ Et ideo ſuper omnia fugiendū eſt malignū gaudium ſophiſticum. fraudulētum ⁊ deceptoriū. falſum. apparens. ⁊ tranſitorrum.¶ De finali fructu qui naſciturpoſt hāc vitam de amore ꝓprio.et de ſuo malo gaudio. Et oſtēdit̉ ꝙ triſticiā vera que finem nōhabet eſt finalis fructus proprijamoris ⁊ ſui ⁊ proprij gaudij.¶ Voniam autē iam mōſtraTitulꝰ. Clei.tum eſt. qͣle ⁊ quātū gaudium naſcet̉ ī volūtate poſt hācvitam ex amore dei. exinde cōcludit̉ ꝙ vbi nō eſt amor d̓i. ibi eritpriuacio illiꝰ ⁊ talis gaudij ⁊ tāti gaudij. erit eciam puacio infinitoꝝ gaudioꝝ. Sꝫ nō ſolum priuatio talis gaudij. ſed p̓uatio ꝑfecta ⁊ pura oīs gaudij. Et percōſequēs nō erit ibi n̄ pura ⁊ ſimpliciter triſticia. Vn̄ volūtas ē talis nature ꝙ in ea pōt gn̓ari gaudium vel triſticia. qꝛ aliqn̄ habetqd̓ vult. ⁊ nō hꝫ qd̓ nō vult. ⁊aliquādo hꝫ qd̓ nō vult. ⁊ nō hꝫqd̓ vult. Et triſticia cauſat̉ quādo aliqͥs non hꝫ id qd̓ vult. ⁊ qn̄habet id qd̓ ſūme odio hꝫ. ⁊ nōpoteſt a ſe repellere. Non em̄ maior triſticia eſt qͣꝫ non habere idqd̓ vult hō ſemꝑ ⁊ deſiderat ⁊ cōtinuo deſiderat. Neqꝫ em̄ ē maiortriſticia qͣm habere ſemꝑ ⁊ continue in ſeipō id qd̓ homo nō vult.et quod ſūme habet odio. ⁊ nonpoſſe a ſe repellere. Et maxime ſiillud ſit in ipſa volūtate. Et quoniam anima poſt hāc vitam priuabitur omnibꝰ que amabat. ⁊in i