mūdiſſimū diuinū et optimuꝫ rectū ⁊ ſcd̓m naturā hominis inqͣntū homo eſt Ex inde ſequitur ꝙiſtud gaudiū quod naſcit̉ de tali amore ē fructus iuſtus. ſcīſſimus verus ordiatus purus ſincerus īmaculatꝰ mundiſſimus diuinus optimꝰ et rectꝰ. ⁊ ē gaudiūquod ꝯuenit hoī inqͣntū homo ēet ſcd̓m naturā hoīs. ⁊ eſt totuſẜm deum Qꝛ ſicut totꝰ amor eſtſcd̓m deū. ita totū gaudium eſtſcd̓m deū. qꝛ ex illo amore orit̉gaudiū. et ſic totū gaudiū orit̉et naſcit̉ de deo. et radicatur ī d̓oet in creatore. et nō in creaturā ⁊durabit tādiū qͣꝫdiu deꝰ creatordurabit. et qꝛ deus durabit ſēꝑ.ſic gaudiū etiā quod inde ſurgitdurabit ſemꝑ. Et qꝛ vbi ē verugaudiū ibi ē vera leticia Ideo tale gaudiū includit verā leticiam.vera uicunditatē. verā hylaritatēdelectationē vera. et delectamētum veꝝ. verā cōplacētiam. quietētrā. quillitatē. delicias. exultationes. iubilationes. ſuauitateꝫdulcedine. ſac̓ietatē. et vera ſaturitatē. Et qꝛ gaudiū erit eternūſemper durās ſine fine ſequit̉ ꝙcū illo gaudio erūt omnia iſta ⁊leticia eterna ⁊ vera ſine fine. delectatio eterna. vera ⁊ recta rucunditas eterna. hylaritas ſemperdurās cōplacentia ꝑpetua trāquillitas eterne delicie. exultatio. iubilatio ſine fine Ecce ergo cōditiones ⁊ ꝓpͥetates in qͣbus erit veſtitū et fulcitū ipſū gaudiūTitulꝰ C xli.T qm̄ iſtud gaudiū ē fructꝰ Ideo qꝛ fructꝰ naſcūtur et oriunt̉ ꝓpter vitā etad dandū vitā et nutrimētuꝫ acſuſtētationē. ſequit̉ ꝙ iſtd̓ gaudiū dat vitā et nutrimētuꝫ hoī ⁊eius volūtati Et de ipō ip̄a voluntas viuet et nutriet̉. et ē ꝓpria vita hoīs et cordis Sicut em̄ triſticia eſt mors hoīs. ita gaudiū eſtvita hoīs. Ibi em̄ nulla vita eſtvbi nullū gaudiū. Sed vbi triſticia ē ibi mortis nūcius l̓ morsNā gaudium dilatat cor. fortificat et cōfortat nutrit et delectatEt ideo nil aliud vult vel deſiderat niſi gaudiū. per contrariū vero ipſa triſticia mortificat ꝯſtringit. debilitat deſtruit ⁊ ānichilatEt nemo eā vult. neqꝫ etiā appetit Nullꝰ eī vult eſſe ī triſticia cōtinua neqꝫ in tribulatōe ſꝫ ī gaudio continuo Sicut eī triſticia ēmors aīe. ita gaudiū ē vita aīe.Qꝛ nō habꝫ veꝝ gaudiuꝫ ⁊ ꝑpetuū. hꝫ vitā verā et ꝑpetuā. et qͥhꝫ veram triſticiaꝫ et ꝑpetuā hꝫmortē vera et ꝑpetuā. Ergo quihꝫ amorē dei ī ſe hꝫ vitā verā ⁊ ꝑpetuā Qꝛ de ip̄o amore dei naſcitur verū gaudiū qd̓ ē vita vera.Qui ergo hꝫ veꝝ gaudiuꝫ hꝫtotū ꝯplemētū. qꝛ ergo totū bonūqd̓ hō vult habe̓ eſt ip̄m gaudium qd̓ ē vita eꝰ. et qn̄ hꝫ gaudiuꝫ habet totū quod vult habereet nihil aliud vult habere. quiaomnia vult habere ꝓpt̓ gaudium
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
91r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten