quia vna radix deſtruit aliā totaliter Ideo etiaꝫ neceſſe erit ꝙ fructus finales et ꝓprij iſtarū duaꝝradicū Inter ſe cōtrarient̉ opponant̉. et inimicant̉. ⁊ nō poſſuntaliquo modo inſimul eē. Et nccēeſt ꝙ vnū alium oīuo deſtruat.occidat. euellat. et expellat Cōſiderādū ergo que ſūt iſti fructꝰ¶ Qd̓ gaudiū durās ſine fine ettriſticia ſine fine ſūt duo fructuſqui finaliter naſcunt̉ in volūtatetaqꝫ in agro de amore dei. et deamore ꝓprij ſuiipſius tāqͣꝫ de duobus ſemībus ī ea pͥmo ſemīatisTi. CxlviijT quia ex omībꝰ que homo facit et oꝑatur non remanet finaliter in hoīe etipſius vtilitate. niſi gaudiū l̓ triſticia ita ꝙ gaudium et triſticiaſūt duo finalia ⁊ vltima q̄ naſcūtur et oriunt̉ in voluntate ⁊ ī corde hoīs. et ad iſta duo termināt̉omnia que facit homo. Quia qͥcquid facit hō nō poteſt aliud collige̓ ī ſeip̄o. neqꝫ ſecū ducere ſeuport̓are qd̓ manet niſi gaudiumvel triſticia. hoc eſt eī totū ſuū lucrū qd̓ de ſuis laboribꝰ ſecū portat. vn̄ iſta duo ſūt colligata ꝙſequūtur omne opꝰ hoīs. et nccēē ꝙ ſeqͣtur gaudiū l̓ triſticia ī eoEt iō gaudiū l̓ triſticia ſunt fructus quos colligit hō de omnibꝰEt ꝓpter hoc quicqͥd hō oꝑaturoꝑat̉ ꝓpter gaudiū ⁊ hꝫ finalitergaudiū. nec aliud vult niſi gaudiu. et quādo habet gaudiuꝫ nilaliud q̄rit. qꝛ gaudiū ipſū īpletEt nulla res alia poteſt ipſū ſaciare niſi gaudiū Et quia triſticiaopponit̉ gaudio et ei cōtrariat̉.Ideo homo ſemꝑ fugit triſticiaꝫet querit gaudiū Et qꝛ veꝝgaudiu eſt verus fructꝰ hoīs bonus.et veratriſticia ē verus fructusmalus. et qꝛ quilibꝫ fructus hꝫſuū ſemē ꝓpriū Ideo ncc̄e ē ꝙ ipſū verū gaudiū habeat ſuū ſemēꝓpriū de quo naſcat̉. et etiā ipſatriſticia Et cū in hoīe nō poſſunteſſe niſi duo ſemina pͥma. et dueprime radices ſcꝫ duo amores iādicti ¶ Ideo nccē eſt ꝙ oīa aliaex iſtis naſcāt̉ et oriant̉ ⁊ ꝙ habeāt iſta ſemīa. et ſicut non ſuntniſi duo pͥma ſemīa ꝯtraria interſe. et due prime radices. ita nonſūt niſi duo fructus cōtrarij ſcilicet gaudiū et triſticia Sic ergohēmus duas primas radices ⁊duos finales fructꝰ illarū radicumEt qꝛ gaudiū eſt bonus fructꝰet deſideratus ⁊ amabilis. Ideo ēnccē ꝙ oriatur ⁊ naſcat̉ de bonoſemine et de bona radice Et quiatriſticia ē malus fructꝰ. iō ē demalo ſemīe et de mala radice. Etideo nccē eſt ꝙ veꝝ gaudiū oriatur et pullulet de amore dei. ⁊ vera triſticia et final̓ oriat̉ de amore ſuiipſius ſeu ꝓprio Et ſic habemus primo agrū ſcꝫ ipſā volūtatem. ſecūdo hēmus duo ſemīa etamorē dei et amorē ꝓpriuꝫ. Ethēmus duos fructus finales ſcꝫgaudiū ⁊ triſticiani