vna res pͥmo amata a volūtate.et nō due ſimul. Sed cōſiderādūquot ſūt amores pͥmi. ⁊ qͣliter ſehn̄t inter ſe. Vn̄ tot pn̄t eſſe amores pͥmi. qͦt pn̄t eſſe res pͥmo amate a volūtate Et qꝛ res pͥmo amata nō poteſt eē niſi deꝰ. vel creatura facta de nihilo. ſeu aliud qd̓deus nō eſt. ideo pͥmꝰ amor nonpoteſt eſſe niſi dei ſit vel creaturefacte de nihilo. ſeu alicuiꝰ qd̓ nōeſt deꝰ. Et ſi amor dei nō eſt primꝰ. nccē eſt ꝙ amor creature eſtprimꝰ. qꝛ ſi deus non ſit res pͥmoamata. ncce ē ꝙ creatura ſit resprimo amata. aut aliquid qd̓ nōſit deꝰ. Rurſū int̓ creaturas oēsilla erit pͥmo amata ab ipſa volūtate. q̄ eſt ſibi magis amica ⁊ ꝓpniqͣ. ⁊ qꝛ ipſa volūtas poteſt reflecte̓ ſuū amorem ad ſeipſam ⁊poteſt vti ſeip̄a vt duabo rebꝰ ⁊per cōſe ques ipſa volūtas primoamabit ſeip̄aꝫ tanqͣꝫ maxīe amicam ⁊ ꝓpinqua ſibupſi. Et ſic inter oēs creaturas res pͥmo amataerit ip̄a volūtas ꝓpͥa. ſiue īpēmetbomo. ita ꝙ ſi deꝰ nō ſit res pͥmoamata. homo dat amorem pͥmūſibiipſi. qͣꝫ alicui alteri. Et ſic ſiamor dei nō ſit pͥmꝰ. neceſſe ē ꝙamor ſuiipſiꝰ ſit pͥmꝰ. Et ſic habemꝰ duos pͥmos amores. ⁊ adiſtos duos reducunt̉ omnes alijamores. Due ergo pn̄t eſſe res p̄mo amate. ⁊ per cōſequēs duo pͥmi amores. Pabemꝰ ergo cognitione de iſtis duobꝰ amoribus.et habemꝰ completā cognitionede amore. quātum nobis neceſſeeſt ſcire. ¶ Queramꝰ ergo ꝓprietates ⁊ cōditiones cuiuſlibet. ⁊qūo ſe habeat int̓ ſe.¶ Qd̓ iſti duo amores pͥmi ſintinter ſe capitales inimici ⁊ ꝯtrarij¶ Titulꝰ. Cxxxviij.T quia nō pn̄t eē due respͥmo amate ſimul ab ipſavolūtate. ſicut nec duo ſpōſi primi vniꝰ ſpōſe. nec duo rectoresnec duo epiſcopi pͥmi vniꝰ eccleſie. quare ſi duo viri volūt haberevnā ſponſam. erunt capitales mimici inter ſe. Et ideo nccē eſt. ꝙiſti duo amores erūt mimici interſe capitales. qꝛ uo poſſunt eſſe ſimul. vt quilibꝫ ſit pͥmꝰ. Et ideoinquātum quilibꝫ vult eſſe pͥmꝰet vult habere ꝑ̄mitatē repugnātet nō poſſunt ſtare in volūtate. ⁊iſtā repugnātia orit̉ racōne pͥmitatis. que nō poteſt eſſe niſi vniEt iō ſi amor dei ſit pͥmꝰ ⁊ amorſuupſius ſi voluerit intrare. oportet ꝙ ſit ſecūdus. aut nō poteſtſtare ſub rōe ꝑmitatis. ⁊ ſi aōrſuiipſiꝰ ſit pͥmꝰ. ⁊ aōr dei ſi vulteſſe in volūtate. oportet ꝙ ſit ſecundꝰ. ⁊ ſub alio. aliter nō pōtſtare ſub rōne pͥmitatis. Et ſicamor dei inquātum pͥmꝰ non hꝫaliquē inimicū in volūtate nrā. niſi amorē noſtriipſiꝰ. quia ſoluspoteſt eſſe pͥmꝰ ⁊ vult eſſe pͥmꝰ.et ille ſolus poteſt ſibi facere bellūEt ideo quia iſti duo amoreꝰ ſūtinimici inquātum pͥmi. habent cōtrarias ꝓpͥetates ⁊ cōditiones Etk nij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
84r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten