ſcꝫ qualit̓ oīa ſeruiūt corꝑi. velad ncc̄itatem. vel ad delcātionē.vel ſolaciū. ſeu adiutoriū. Vndealiq̄ ſunt creature q̄ ſunt nccariehoī. ⁊ hoc qͣntū ad corpꝰ. ſine q̄bus corpꝰ nō poteſt eē neqꝫ permane̓. ſicut ſunt qͣttuor elemētaet ſol ⁊ multa alia. Accē eſt em̄homini vti terra. aere. ſole. ⁊ ſimilibꝰ Iſta em̄ ncc̄itas magis videtur .ſ. cogitādo ⁊ imagniado iporū abſentiā Nā ſi imaginemur terram nō eſſe. quō poſſemꝰ mane̓?Itē ſi aqua ſi ignis. ſi aer. ſi ſolauferre̓ntur a nobis ⁊ quō poſſemuſ viue̓?. Ergo iſta ſūt nccāriaoīno. ſine quibꝰ hō viue̓ nō poſſꝫEt ſi nō eſſent arbores. neqꝫ plāte. neqꝫ blada. quō homo iocunde viue̓t ⁊ bn̄º Et ſi nō eēnt aīalia. quō homo viueret decēter. qꝛaliqͣ ſunt ſibi ī cibū. aliqͣ in adiutoriū. aliqͣ ad vtrūqꝫ. aliqͣ ad ſolaciū. aliqͣ in exemplū. Oīa ergoiſta ſūt hoī nccāria quo ad corpꝰet hō nō pōt care̓ iſtis. ⁊ accipitbn̄ficiū iſtoꝝ velit nolit. ⁊ hoc īceſſant̓ ⁊ cōtinue. Sic ergo oīaque ſūt in mūdo ſūt pro homine.et die ac nocte laborāt pro hoīeet ſeruiūt ſibi cōtinue. Et ſic vniuerſū eſt pro hoīe. ⁊ ꝓpter hominē. ⁊ propt̓ bonū ſuū ſic mirabiliter ordinatū. Et ſi forte dicat hō.quia iſta q̄ ſeruiūt hoī. eciā ſeruiunt ⁊ beſtijs ⁊ aīalibꝰ. vt inſpiracio aeris. lumē ſolis. aqua. terra. herbe. ⁊ alia plura. ad hoc rn̄det̉ ꝙ verum ē. ſꝫ ſeruiēdo beſtijset brutis ſeruiunt hoī. quia beſtieet aīalia ſūt propt̓ homine. ⁊ nōpropt̓ ſe. Et ideo ſeruiciū qd̓ fitpropt̓ hoīem .ſ. animalibꝰ. ſit homini. Siue ergo illa q̄ ſeruiunthomini. ſiue illa q̄ ſeruiūt ſeruiētibus hoī nccāria ſunt. Ergo ōniaſunt data homī omnia obſequiūimpendūt homini Vide igit̉ homoiſtū mundū vniuerſū. ⁊ cōſideraſi ſit aliqͥd in eo qd̓ tibi nō ſeruiat. Oīs em̄ natura ad hoc laboratin obſequijs tuis. vt famulet̉ vtilitati tue. deſeruiatqꝫ tuis ncc̄tatibꝰ ⁊ delectamētis ſcd̓m affluētiā indeſinētem. Hoc celū. hoc terra. hoc aer. hoc mare. hoc cū oībꝰque in eis ſunt cōple̓ nō ceſſant.Hoc eciā circuitꝰ tꝑm ꝑ qͣttuortemꝑa āni. innouādo ⁊ renouando oīa quolibet āno cōtinue miniſtrāt. Cogita ergo hō qͣs hoc īſtituit. qͥs iſtud p̄cepit nature vt ſicvnanimit̉ tibi ſeruiat. Vn̄ficiumſentis. ⁊ hoc negare non potes.Quare ergo datorē tanti bn̄ficijnō ꝯgnoſcis? Qm̄ hoc datū. nōeſt tuū debitū. ſꝫ alienum bn̄ficiūVnde tu nō accepiſti ea que habes a teipſo. e̓go nec alie res queſeruiūt tibi acceperūt illa que habent a ſeipſis. qꝛ tūc eſſent in aiores qͣꝫ tu. Nec eciā a te acceperūtSed cū tu accipis ſeruiciū earūrerū ⁊ cōtinue acciꝑis bn̄ficiū earum. ⁊ nō dediſti rebꝰ id qd̓ hn̄tet ꝑ qd̓ ſeruiūt tibi. nec ordīaſtiipſas res vt ſeruiret tibi cum ſemper accipis ſeruiciū ab eis. ergog nij