¶ De īmortalitate animeTitulꝰ. lxxix.Tem eſt homini meliꝰ credere ⁊ affirmare ꝙ homoanimā habeat inimortalē. qꝫ eiꝰoppoſituꝫ qm̄ hec eſt magna exaltatio ⁊ dignitas ⁊ bonum humane nature. ⁊ per hoc magis ſeparat̉ a beſtijs ⁊ appropinquatdeo. ⁊ generat̉ in homine magnūgaudium magna ſpes ⁊ fiduciaIſta enim credulitas ſine cōꝑaratione eſt multo melior qͣꝫ credeanime mortalitatem. quia ſi credat mortalitatē ipſiꝰ anime qͣdinportat gaudij ſeu cōſolationiˢnulla autem cōſolatio poteſt eſſein illo ſed triſticiā ⁊ deſolacō Sꝫquia homo beneturcredere illa perque in ipſo maius generat̉ gaudium ſeu cōſolatio ⁊ ſpes nā habere ſpem eſt magna conſolatio ⁊magnū bonum. habere eiꝰ oppoſitum eſt magnū malum ⁊ deſperatio Et ſic qui nō vult crede̓ illaper que generat̉ in homīe magnacōſolatio ⁊ ſpes facit cōtra ſe ip̄met cōtra homine inquātum homoeſt ⁊ eſt cauſa ſue deſperatōnis.¶ Concluſio de omnibꝰ iſtis defide chriſtiana.Titulꝰ. lxxxVia e̓go quicqd̓ cōtinet̉ īfide chriſtiana eſt magisamabile ⁊ deſiderabile homni inquātum homo eſt qͣꝫ eius oppoſitum. vt nihil eſt magis amabileet deſiderabile qͣꝫ illud qd̓ cōueītcum bono hoīs ⁊ cum eſſe. ſed fides chriſtiana magis cōuenit cūbono hominis ⁊ cum eē perpetuoergo ipſa magis eſt deſiderabiliꝰqꝫ eius oppoſitū. Item ex credūlitate fidei chriſtiane ſequūtur infinita bona ⁊ gaudia hoīs inquātum homo eſt .ſ. eum eē creatumad imagine ſui creatoris deum eēhomine ꝓpter ip̄i homine deberereſurgere cum eodē corꝑe glorificato ip̄m debe̓ perfrui eterna gloria ⁊ ſimilia que generat in homine maxima gaudia. Oppoſitumvero eiꝰ nullum eoꝝ gn̓at ſed pͥuacio totius boni ſui. Sequit̉ exinde ꝙͣ quilibet homo tenet̉ de iure nature credere fideꝫ chriſtianāet negare eius oppoſitum. qꝛ eūoportet audita ⁊ intellecta fidechriſtiana eam affirmare vel negare ⁊ eius oppoſitū credere velrefutare. Poſtqͣꝫ ergo eſt meliꝰhomini crede̓ fidem chriſtianā qͣꝫoppoſitum eius ſequit̉ ꝙ eciamtenet̉ potiꝰ credere ⁊ affirmare illud qd̓ eſt ei meliꝰ qꝛ ipſe nō debet vti ſuo intellectū ad ipſiꝰ malū ⁊ triſticiā ſed ad gaudiū ⁊ cōſolatione ⁊ ad bonū ipſiꝰ ſicut facuit alie creature. Alit̓ ſeq̄ret̉ ꝙhō eſſꝫdeuiatus ⁊ alienatꝰ a ſeipſo ⁊ a rōne ⁊ ab ordine oīm creaturaꝝ nec facit vt hō imo cōtra hominē inqͣꝫtū hō eſt ⁊ ad ſuū malū ⁊ dānū ⁊ non ad ſuā ꝑfectione ⁊ ad ſuū bonū Et qꝛ hō īqͣntūhō nō ē ꝯtra hoīeꝫ. ſequit̉ ꝙ qͥ nōvult affirmare ⁊ crede̓ fidē chriſtianā ꝙ ille hꝫ aliqͥd intra ſe qd̓
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
51r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten