maius eſt d̓o nec cogitari p̄t maius deo. ergo ſequit̉ ꝙ deꝰ neqꝫloco neqꝫ tēpore claudi poteſt.nec poteſt cogi eē in aliquo locoItē poſſum cogitare ꝙ vna res ſitſemel ⁊ ſimul in vno loco ſolum.ſed maius eſſꝫ ſi ſimul ⁊ ſeniel indiuerſis ⁊ pluribꝰ locis eſſꝫ ⁊ adhūc maius eſſꝫ ſi tota ſimul ⁊ ſeniel in omnibꝰ locis eſſet ⁊ extraomne locum. Ergo qꝛ hoc ē maius ⁊ ego poſſum cogitare ⁊ ītelligere ꝙ hoc eſt maius. ergo deus eſt ſimul ⁊ ſemel in omnibuslocis ⁊ extra omnē locum. Itemſequit̉ ex dicta regula ꝙ deꝰ plura poteſt facere que nullus homopoteſt intellige̓. ⁊ hoc eſt maiusqͣꝫ ſi ſolū poteſt face̓ quod homopoteſt intelligere. ⁊ ego poſſumcogitare ꝙ deꝰ multa poteſt facere que homo nō poteſt intelligerequia ſi hoc nō eſſꝫ tunc non eſſetmaius qͣꝫ illud quod hō poteſt intelligere. ¶ Et per iſtā regulamhomo poteſt certitudinalit̓ attribuere deo ſine dubitatione infinitas ꝓprietates ⁊ dignitates. perquas habebit magnā conſolationem ⁊ gaudium Et hoc per iſtūmodum dicendi. Deꝰ eſt ita bonꝰ ꝙ nō poteſt cogitari melior.deus eſt ita benignꝰ. pius. inarſuetuꝰ. iuſtus. potēs ⁊cͣ. ꝙ nonpoteſt cogitari vltra Et cōformiter dicemꝰ de ſciētia. fortitudine.amoreē. gaudio. beatitudīe. ꝯmunicatōne. gloria. honore. retributione. ⁊ ſic de alijs Et inde pōteris adde̓ q̄ deo nō ꝯueniūt .ſ. odium. vt deꝰ odit mēdaciū. viciūſuꝑbie. luxurie. dolū. fraudē ⁊ ſicde alijs. in tm̄ vt nō poſſit inaiꝰcogitari Sil̓it̓ deꝰ diligit caritatē. mūdiciā. hūilitatē. obedīaꝫ. timore. vecūdia. ⁊ ſil̓ia in tātū vtnō poſſit maiꝰ cogitari. Si autēaddas cuilibet iſtoꝝ duo adiectīa .ſ. eternū ⁊ īfinitū. multū cōſolaberis. vt ſic dicas. deꝰ ē et̓naet īfinita boītas. īfinita pietas ⁊ſic d̓ alijꝰ Et ſic iſto mō multiplicado hēbis magnā noticiā de deoet ꝯſolatōꝫ ¶ Itē ꝑ iſtā regulā p̄teciā on̄di ſūma ⁊ eterna trinitasin d̓o qꝛ oꝫ ꝙ ideo ſit tota ꝓductio. ⁊ tal̓ ꝙ nō poſſit cogitarimaior. ⁊ tāta ꝯītate ꝙ nō poſſitcogitari maior ¶ Itē oꝫ ꝙ in d̓oſit ꝓductio infiinte ꝑſone. ⁊ itanobil̓ ſicut ip̄e ē de ſbā ꝓp̓a. alitnō eſſꝫ ſūma ꝓductio. imo poſſcogitari maior. ⁊ ꝙ ſit ꝯīcatio infinita actu. iō oportꝫ ꝙ det totāſbām ſuā infinitā alteri. alit̓ nōeſſꝫ niaiorqꝫ cogitari poſſit. ſedoportꝫ ꝙ ī eo ſit ꝓductio ꝑ modū natue. ⁊ ꝑ modū volūtatis ⁊amoris Et iō oꝫ ꝙ ſit duplex ꝓducº ī deo d̓ ip̄a ſbā d̓ina. ⁊ ſintdue ꝑſōe ꝓducte eqͣles. alit̓ aliqͥd d̓fice̓t d̓o ⁊ poſſꝫ cogitari maiꝰ ipō qd̓ ē īpoſſibile ¶ Ecce gꝰ qͣlit̓ hō ex vītate ⁊ mag̓tudīe cogitatōis ſue ⁊ ſui ītellcus ⁊ ex ꝓp̓aet intrīſeca oꝑatōe ſibi certiſſimap̄t certitudīalit̓ ꝯgnoſce̓ qͣl̓ ⁊ qn̄tus ſit ſuus ꝯditor qͣ ip̄m creauit
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
45r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten