eſſe ſolum ⁊ non viuere rebo pͥmigradꝰ. Et eē viuere ⁊ nō ſentirerebꝰ ſecūdi gradꝰ. Et eſſe viuereſentire ⁊ intellige̓ rebꝰ tercij gradus Ille inqꝫ dedit homini eē viuere ſentire ⁊ ſuꝑaddit intelligere ⁊ velle ⁊ cogitare ⁊ quicquidhō poteſt vltra animalia Et quiacreaturā nō poteſt aſcēdere ſupraſuū creatorem Ideo impoſſibile ēꝙ homo per ſuū intelligere ⁊ cōgitare aſcēdet ſupra deū qui creauit eē ⁊ eciam qui eum creauit.et dedit ei omnia iſta. Ergo inipoſſibile eſt ꝙ intellige̓ cogitareet deſiderare ipſius hominis poſſiteſſe maius ⁊ altius qꝫ ille qui dedit iſta homini. Sequit̉ ergo ꝙhomo nō poteſt intellige̓ neqꝫ cōgitare in corde ſuo neqꝫ deſiderae̓qd̓ maius eſt ⁊ meliꝰ ſuo cōditore. Aliter homo eſſꝫ maior cogitado qꝫ ſuus ꝯditor exiſtēdo. ⁊ eētaliqͥd maius ī creatura qꝫ in creatore quia ipſa cogitatio ſic exiſtens in corde creature eſſꝫ aliqͥdmaius ſuo creatōe̓ quia qd̓ cogitat̉ eſt in corde. ⁊ hoc eſt abfurdum valde Quo enim creator tribuiſſꝫ hoc ſue creature vt creatura maius qͣꝫ ipſe ſit poſſꝫ cogitae̓vel deſiderare maius vel meliꝰ ipſo. hoc natura nō ſuſtinet ⁊ quiaintelligere et cogitare deſiderareet velle hominis poteſt creſcere īinfinitum ad modum numeroꝝqui nō habent terminū neqꝫ finoquia intellecto ⁊ cogitato quolibet ⁊ quocūqꝫ finito adhuc pōtaſcēdere cogitādo ⁊ intelligendoet cogitare ⁊ deſiderare maiuꝰ etmelius. Ergo poſtqͣꝫ iſta poteſtas data eſt homini per ſuū intelligere et velle. et nō alijs rebꝰſequit̉ ꝙ ille q̄ dedit homini hacpoteſtatem eſt infinitꝰ ⁊ ſine mēſura Ex iſta differetia hominisad alias res per poteſtatem intelligēdi ⁊ cogitādi ⁊ deſiderandi.extrahitur vna regula infallibil̓de deo. que eſt fundamētum ⁊ radix ad probādum ⁊ cognoſcendum certiſſime ⁊ ſine labore omma de deo. Et iſte modꝰ cognoſcendi eſt ꝓpinquiſſimꝰ homini.quia ex propͥa cogitatione ⁊ expropͥo intelligere poteſt probare. omnia de deo. nec oportet ꝙquerat alia exēpla. extra ſe necaliquod teſtimoniū qꝫ ſeipſum.¶ Regula autem que radicaturin homine eſt iſta. ꝙ deꝰ eſt quonihil maius cogitari poteſt vel deus eſt maius qd̓ cogitari poteſt.Et ideo ſequitur ꝙ deꝰ eſt quidquid meliꝰ cogitari poteſt. ⁊ qͥcquid melius eſt eſſe qͣꝫ non eſſe.Quicquid ergo poteſt homo cōgitare. perfectiſſimū. optimū. digniſſimū. nobiliſſimū. ⁊ altiſſimūHoc eſt deꝰ. Quecūqꝫ ergo poteſt homo cogitare meliora nobiliora ⁊c. illa poteſt deo attribuere. Et in iſta regula fundatur tota ſcientia et cognitio de deo certiſſime.¶ Sequit̉ modꝰ ⁊ practica iſtiꝰregule ⁊ ad ꝓbādum per ipſame nij