Et inde ſequit̉ ꝙ deꝰ nō p̄t nō eēnec poteſt nō viue̓. quia idem ē īdeo viue ꝙ poſſe viue Nec deꝰ poteſt nō ītellige̓ quia idem ē in deointellige̓ qd̓ poſſe intellige̓. Vlteriꝰ ſequit̉ ꝙ deꝰ eſt purꝰ actusqꝛ in eo idē eſt eē qd̓ poſſe Sicutaut in d̓o idem ē eſſe qd̓ poſſe itain deo idē nō eſſe qd̓ nō poſſe eēet idē eſt nō poſſe eſſe ⁊ īpoſſibileeſſe Ideo ſi deꝰ non ē deꝰ non p̄teſſe Ita de oībꝰ vt ſi deꝰ non ē bonꝰ neqꝫ iuſtꝰ neqꝫpius ⁊c. nonvteſt eſſe bonꝰ neꝫ iuſtꝰ ⁊cͣ. Ethoc ꝯformat̉ qꝛ nullꝰ poſſꝫ ipſuꝫfacere bonū ſi nō eſſꝫ bonꝰ. Nullꝰpōt ſibi aliqͥd dare nec ipſemētſibi p̄t dare eē vel aliqͥd. qꝛ ſi poſſet ſibi aliqͥd dare. ſeq̄ret̉ ꝙ ī deoeſſꝫ aliqͣ indigētia ſaltem ipſiꝰ reiquā ipſemet ſibi dare potuiſſꝫ ⁊ſic deꝰ nō eſſꝫ ꝑfectiſſimꝰ vt probatū eſt ſupra. ti. xijo. Ergo veltotū hꝫ vel īpoſſibile ē qd̓ habeat¶ Quō intelligit̉ ꝙ deus eſt ominpotens. ¶ Titulꝰ. xli.I aūt qͣrat̉ quō deus ē omnipotēs. dicitur qꝛ oīa p̄tfacere q̄ potētie ſunt. Qm̄poſſe corrupī poſſe ī nihilū redigipoſſe d̓fice̓ ⁊cͣ. q̄ arguūt īpotētiā⁊ n̄ poſſe magisqꝫ poſſe. Et ibi ītelligit̉ īpotētia ꝑ potētiā qꝛ qͣꝫtoplꝰ aliqͥs hꝫ talē potētiā tato auſitas ⁊ ꝑuerſitas in illo ſūt potētiores ⁊ ip̄e in eis īpotētior. Oīaergo illa p̄t deꝰ ⁊ ſola que poſſepotentia eſt ȳmo ab eius potenpredicta remouemiꝰ vt deꝰ noneſt. nō omnipotēs nō iuſtꝰ ⁊ ſicde alijs vt omnia infirmitatē veldebilitatem vel maliciam aut impotentiā iudicantia.¶ Qd̓ per intelligere ⁊ ſapere ꝓbatur in deo eſſe poſſe ⁊ plenitudo potentie ¶ Titulꝰ. xlij.Via autem cōcluſum eſtꝙ intelligere ⁊ noſſe ſeuſapere dei ⁊ eius poſſe ſeu potentia idem ſunt quod ſuū eſſe Ideonihil magis nihil meliꝰ eſt in eiꝰintelligere ſeu noſſe quā in eiuspoſſe. Quicquid ergo optimumab eius ſapiētia intelligitur totūhoc uuxta eius potētie plenitudinem comprehēditur ⁊ totum inſuo eſſe cōcluditur. Nam ſi aliqͥdqꝫ ad perfectionis ſūmitatem intelligeret quod nō realiter haberet in ſeipſo iam latiꝰ ſe extenderet per ſapiētiam qͣꝫ per potentiāet vna ⁊ eadeꝫ res eſſꝫ ſeipſa maior ⁊ ſeipſa minor qd̓ implicat.Si igit̉ deꝰ intelligit aliqͥd de plenitudine potētie qd̓ habe̓ nō poſſet maius erit aliqd̓ in eius intellige̓ ſeu noſce̓ qꝫ in eius poſſe qͦrum vtrūqꝫ nihil aliud ēqꝫ ip̄meſſe. Erit ergo vnū ⁊ idē eē ſeip̄omaius ⁊ ſeipſo minus qd̓ naturanō patit̉ Sed cū intellectꝰ dei intelligit oēm gradū potētie. Et ꝑꝯn̄s oē poſſe ⁊ pleitudinē potētieEt ſimile arguinētū p̄t fie̓i d̓ plenitudīe oīs ꝑfcōis Sequit̉ ergoꝙ deꝰ nihil maiꝰ nihil meliꝰ ſeipſo p̄t intellige̓ ⁊ qͥcqͥc ꝑfcōis p̄tintellige̓ hoc totū hꝫ.