cōuenit cū rebus tercij gradus vtcum animalibꝰ brutis que habēteſſe viuere ⁊ ſentire. vnde homohabet viſum auditum guſtuꝫ tactum ⁊ odoratum dormire ⁊ vigilae̓ comedere bibere ſicut alia animalia. Ergo magnam cōuenientiam habet cum eis Illa ego queſūt in alijꝰ rebꝰ trium graduū ſūtin homine. Ergo habet cōuenienciam confraternitatem ⁊ ainiciciācum omnibꝰ alijs rebꝰ inferioribus Sed tamen debet homo conſiderare quod illa que res inferiores habēt diuiſim homo habꝫ omnia illa coniūctim ⁊ ſimul vt declarādum eſt. Nam omnia habꝫbomo ⁊ nihil ſibi deficit de omnibus quattuor gradibꝰ nec aliqdpoteſt ſuperaddi. nec aliquis gradus poteſt eſſe ſupra homineꝫ indignitate quia habet eſſe viuereſentire ⁊ intelligere ⁊ liberum arbitrium ⁊ ſic que ſparſim ⁊ diuiſim ſunt in alijs rebꝰ per ſuas porciones ſūt in homine coniūctim ⁊nihil ei deficit.¶ Dic oſtenditur fructus quiex iſta comparatione ſequitur.quoniam ad oculum probaturet concluditur quod aliquis eſtdominꝰ inuiſibilis ſupra homineꝫqui ipſum condidit ⁊ oēs iſtosgrādꝰ ordinauit.Titulꝰ terciꝰVnc oportet conſiderare.quid debet homo arguereet concͣludere ex iſta comparatione ⁊ quid debet exinde arguere.certe quia homo habꝫ conuctimet ſimiliter illa que alie res habētdiuiſim. debet arguere quod illeidem qui ordīauit diuiſimi aliasres ⁊ naturas dando cuilibet ſuāporcionem quod ille idem numero ⁊ non alius conuixit omnia ſimul in ipſo homine ſcilicet coniuixit eſſe viuere ſentire ⁊ intelligere ⁊ liberum arbitrium. Ergo iſle idēꝫ qui dedit rebꝰ inferioribꝰhoc quod habēt dedit homini hocquod habꝫ Ergo ſicut homo nōdedit alicui rei īferiori hoc quodhabet Ita ſibimet ipſi non deditillud quod habet Sicut ergo bomo non dedit inferiori rei eſſe neqꝫ viuere neqꝫ ſentire Ita nec hōdedit ſibupſi. neqꝫ eē viue̓ neqꝫſentire neqꝫ intelligere. Ergo eadem manꝰ omnia fecit Idein dominꝰ idem artifex omnia ordinauit ꝓporcōnauit ⁊ limitauit Queramꝰ e̓go qͣre res pͥmi gͣdꝰ nō hn̄tplꝰ qͣꝫ eē qꝛ nō hn̄t neqꝫ viue̓ neqꝫ ſētire vt elemēta. Quis limitauit eis vt nō plꝰ habe̓nt Et qͥs limitauit arboribꝰ ⁊ plātis vt nōhaberet plꝰ qͣꝫ viue̓. ⁊ aīalibꝰ vtnō haberēt plꝰ qͣꝫ ſentire Quis fecit aīalia aſcēde ad illū gradū vltra arboe̓s ⁊ plātas ⁊ nō vitͣ. qͥſmēſurauit eis in tali mēſura ⁊ nōalia. qͣre hoīes hn̄t vltͣ iſta trīa intellige velle ⁊ nolle ⁊ libeꝝ arbitriū Quis ꝯiuxit iſta tria cū libero arbitrio ſil̓ ⁊ vltͣ nō ē aſcēſusSꝫin hoīe ē finis ⁊ ꝯplemiētū ⁊ īeo ſunt omnia ⁊ ei nihil deficit.