DI.XIX
dotuerit nō tamē poterat eſſe totius corꝑis deſtructioꝓpter vim regitiuam corpꝰ quaſi deꝑdituꝫ reſtaurabatur ſicut elementa ſunt corruptibilia ẜm ꝑtem et nonẜm totumD ſcd̓m ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ corpꝰ ade ī primo ſtatu non fuerit īpaſſibile. impaſſibilitasenī ē q̄dā dos corporis gl̓ioſi. ſꝫ corpꝰ hoīs īpͥmo ſtatu nō fuit gl̓ioſū. gͦ nō fuit impaſſibile. Pͣ. Sicut qͣlitas actiua ē pͥncipiū actiōis: ita qͣlitas paſſiua ē pͥncipiuꝫ paſſionis. ſꝫ in corꝑe hoīs erantqͣlitates paſſiue. vt humidū ſiccū ⁊ molle. gͦ erat paſſPͣ. Sētire quoddā patiēbile ab īteriori ⁊ exteriori.ẜm ph̓m in ſcd̓o de aīa. ſꝫ corpꝰ hoīs ī pͥmo ſtatu fuit ſenſibile gͦ fuit paſſibile. Pͣ Somnꝰ paſſio q̄dā eſt ſꝫ hōin ſtatu īnocētie dormiuiſſet. ẜm illud Gen̄. ij. immiſitdeus ſoporē in adā. gͦ ⁊cͣ. Dicēdū ad iſta duo qꝛ ſentire ⁊ dormire nō remouēt hoīem a naturali diſpoſitiōeſꝫ ordināt ad bonū nature. Sꝫ ꝯtra. paſſio ē corꝑispͥncipiuꝫ. quia oīs paſſio magis facta abijcit a ſub̓a ẜmph̓m. ſꝫ corpꝰ hoīs erat īcorruptibile ī pͥmo ſtatu vt dictū ē. gͦ erat īpaſſibile. Pͣ. Nihil patit̉ niſi ꝓpt̓ debilitatē. qꝛ agēs ē potētiꝰ patiēte. ſꝫ ī homīe ī ſtatu īnocētiedebilitas eē nō potuit. gͦ nec paſſio ℟º dd̓m ꝙ paſſioduplicit̓ ſumit̉. Qn̄qꝫ enī imꝑtat receptiōem tm̄ ẜm ꝙſentire vel ītellige̓ pati d̓r. Qn̄qꝫ aūt imꝑtat ⁊ receptōe⁊ abiectōeꝫ. ⁊ iſte ē magis ꝓpriꝰ modus paſſiōis. qn̄ ſcꝫaliqͥd ita recipit id quod ē agētis vt abijciat̉ ab eo quoderat ſibi ꝓpriū ⁊ ꝯnaturale ſicut patꝫ ī aqͣ calefecta. accipiēdo gͦ paſſione pͥmo mō corpꝰ homīs ī ſtatu īnocētieerat paſſibile. qꝛ erat ꝑfectibile. qd̓ ad eiꝰ ꝑtinet dignitatē. ſꝫ accipiēdo paſſionē ſcd̓o mō nō erat corpꝰ hoīs paſibile ẜm totuꝫ vel ẜm ꝑtes ſpeciei q̄ tādiu manēt qͣꝫdiucorpꝰ ꝑmanet ītegrū erat tn̄ paſſibile ſcꝫ ẜm ꝑtes mat̓iq̄ fluūt ⁊ refluūt. Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ impaſſibilitas ēdos corporis gl̓ioſi ẜm ꝙ corpꝰ humanū indefectibileꝫīfirmitatē ꝯſeqͥt̉ ex gl̓ia aīe iniuſticia ꝯfirmate. vn̄ dicetur tunc impaſſibilis homo vel īmortalis. qͣſi oīno nōpotēs mori vel pati. ſꝫ impaſſibilitas pͥmi ſtatꝰ erat ẜmꝙ corpus ꝯtinebat̉ ab aīa abſqꝫ hͦ ꝙ cōſequeretur ab eaꝑpetuaꝫ firmitatē. qꝛ nec ip̄a iuſticia aīe erat confirmata vnde dicebat̉ impaſſibilis vl̓ īmortalis homo. quiapoterat nō mori ẜm ꝙ poterat nec peccare Ad ſcd̓mdd̓m ꝙ ratio illa ꝓcedit de pͥmo modo paſſionis. Adtertiū dd̓m ꝙ rō illa ꝓcedit qͣꝫtum ad cōditionē mat̓ieẜm quā corpꝰ humanū erat paſſibile ſed impediebatura paſſione interiori ꝑ ꝟtutem anime ꝯtinentis corpusapaſſione vero exteriori ꝑ diuinam ꝓuidentiā exteriꝰꝓtegentem.D tertium ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ īmortalitasvel impaſſibilitas pͥmi ſtatus eſſet naturalismagis enī eſt natura forma qͣꝫ materia vt dicitur in ſcd̓o phiſicoꝝ. ſed ẜm ꝯditōeꝫ ſue forme homī īmortalitas ⁊ impaſſibilitas debebat̉. ergo einaturaliter cōueniebat. Pͣ. Corpus ade fuit tꝑatiſſimū. ſꝫ corruptio ī corꝑibꝰ mixtis accidit ꝓpt̓ p̄dominiūalterius ꝯtrariorū. gͦ corpus ade naturaliter erat īcorruptibile ⁊ impaſſibile Pͣ. Naturale eſt forme ꝙ deteſſe materie. gͦ forme incorruptibili naturale eſt qd̓ deteſſe ꝑpetuū. ſed anima que eſt forma homīs eſt incorruptibilis. gͦ vit a hoīs naturaliter ē ꝑpetua. ⁊ ſic naturaliter homo erat impaſſibilis ⁊ īmortalis. Sed ꝯtraea q̄ ſūt naturalia nō amittūt̉ ꝑ peccatū. vt patꝫ ꝑ Dyoqͥcto ca. de di. no. īmortalitas aūt pͥmi ſtatꝰ amiſſa eſt ꝑpct̄m. gͦ nō erat naturalis. Pͣ Ex eadē materia corphomīs ſumptū eſt ⁊ alioꝝ animaliū. ſed alia animalianaturaliter erāt corruptibilia. gͦ ⁊ homo ℟º dd̓m qͥ
in rebus cōpoſitis ex materia ⁊ forma qd̓ ꝑtinet ad ꝑfictionē ꝯſequitur formā. qd̓ vero ꝑtinet ad defectū ꝯſequitur materiā. ⁊ ideo reſpiciēdo ad formā mors ē corruptio. ⁊ ſeniū ⁊ hmōi dicūt̉ eſſe innaturalia. vt patꝫ īſcd̓o de ce. ⁊ mū. ſed reſpiciēdo ad mat̓iaꝫ ſūt naturalia⁊ vnūqd̓qꝫ iudicat̉ ꝓprie ẜm ordinem ad ſuam cauſaminde ē ꝙ corruptōes rerū naturaliū ſimpliciter naturales dicūtur qn̄ fiūt ẜm exigētiā pͥncipioꝝ materialiuꝫqͣꝫuis ſint ꝯtra intentionē forme ex quo dicūt̉ naturales ẜm qͥd. qꝛ ex pͥncipijs materialibꝰ nō inerat hoī īcorruptibilitas ſꝫ ſolū ex pͥncipio formali. ſcꝫ aīa q̄ nō habebat corpus ꝑpetuo ꝯſeruādi ex natura ſua ſed ſoluꝫex munere gr̄e vnde īmortalitas illa nō erat ex naturaſed ex gr̄a. Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ corruptio ſemꝑ ꝯſequitur ex neceſſitate mat̓ie. vn̄ an ipſa ſit naturalis magisiudicandū eſt ex materia qͣꝫ ex forma. Ad ſcd̓m dd̓mꝙ corpꝰ ade erat tꝑatiſſimū nō quia eēt equalitas intercōtraria ẜm quātitatē. ſꝫ ẜm ꝓportionē ꝓut quodlibetꝯtrarioꝝ illam qualitatē ęuabat q̄ reqͥrebatur ad debitam cōplexionem totius. ẜm aūt quātitatē nō eſt poſſibile adequari ꝯtraria in alio mixto. qꝛ ī mixto non potuiſſet p̄cedere alteratio. nec eē vnitas. aut motꝰ vel locus naturalis nō ꝓpter p̄dominiū vniꝰ elementi ⁊ p̄cipue corpus aīatum oꝑtet ꝙ excedat in calore ẜm quātitatē cum calor ſit inſtrumētū anime. vt ptꝫ ī ſcd̓o d̓ aīaAd tertiū dd̓m ꝙ naturale ē forme ꝙ ꝑficiat mat̓iaꝫẜm eius ꝯditionē. ⁊ ideo nō ē naturale aīe rōnali ꝙ materie corporali eē ꝑpetuū tradat.D qͣrtum ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ lignū vite nullo modo fuerit cauſa incorruptōis in pͦ ſtatuqd̓ enī eſt corruptibile nō p̄t incorruptioneꝫp̄bere. ſed illud lignum erat corruptibile. al̓ein cibū ſumi nō potuiſſet. naꝫ cibꝰ ꝯuertit̉ in ſub̓aꝫ nutriti. gͦ lignū vite non poterat eē incorruptionis cauſa.Pͣ Nihil mutat̉ a ſuo gene̓ ꝑ aliud extrinſecū. ſꝫ corruptibile ⁊ īcorruptibile gene̓ differūt. vt ptꝫ ī. x. me. gͦnullus cibus aſſumptus potuit eſſe cā incorruptioniscorpori naturaliter corruptibili. Pͣ. Ad cibum ſequitur ſomnus. ꝑ quē vita quodāmodo diminuit̉ vn̄ dimidiū vite in pͦ ethic̄. appellat̉. nō aūt p̄t idem eſſe cauſa ꝑpetuitatꝭ ⁊ diminutōis vite. gͦ lignum vite nō poterat eſſe cauſa īmortalitatꝭ. Sed cōtra eſt qd̓ d̓r Gen̄. 3.Uidete ne forte ſumat de ligno vite ⁊ comedat ⁊ viuatineternū. Pͣ. Nomina ſūt arboribꝰ paradiſi impoſita ex effectu ſicut lignuꝫ ſciētie boni ⁊ mali dicebat̉ ꝙ ꝑeius eſum experimētaliter homo ſciuit diſtantiā interbonū ⁊ malum. gͦ pari rōne lignum vite dicebat̉. ꝙ vitam cauſabat vel ꝯſeruabat. ℟º dd̓m ꝙ īmortalitaspͥmi ſtatus nō erat ex hoc ꝙ corpori fuerit ꝑpetua firmitas collata vt erit poſt reſurrectionē. ſed ex regim ī eantme que ſic ſuuꝫ corpus poterat gubernare vt mortꝭ defectum non exꝑiretur niſi pͥus peccaret. Anima aūt inregimine corporis qͥbuſdam auxilijs vtitur vel interioribus ſicut organis. vel exterioribus ſicut cibis ⁊ tegūmentis. ſic ergo ad ꝯſeruationem incorruptōis in primo ſtatu duo cōcurriſſent. vnum quaſi pͥncipalis cauſa ex parte anime. ſcꝫ iuſticia nō interrupta. alia quaſicauſa ſecūdacia. ſcꝫ ſumptio cibi quorum auxilio anima corpus ſuſtentabat. Aliter tamē qͣꝫtum ad hoc adiuuabatur anima ꝑ eſum ligni vite ⁊ aliorū ciborum.naꝫ per alios cibos reſtaurabat̉ deperditū. ꝑ lignū aūtvite hoc qd̓ ex alijs cibis erat ꝯuerſum reducebatur adꝑfectam aſſimilatōeꝫ ne ex eoꝝ additōe ꝟtꝰ ꝯſeruatiuadebilitaret̉ q̄ ē cā detrimēti ⁊ corruptōis vt d̓r ī pͦ de gneratōe. ſic̄ vinū ꝑ admixtōeꝫ aq̄ tandē reddit̉ aquoſuEx quo ptꝫ ꝙ pͥncipali cauſa remota ſcꝫ īnocētia. nec