DI.XXVIII
ahectus ad creaturas pͥncipaliter. ſed qͣſi ex ꝯſequentixxhum enī habet reſpectū ⁊ ad dicentē qͥ in diuis ē paae ⁊ ad id qd̓ manifeſtat̉ ꝑ verbū ꝙ iterū pͥncipaliter ēxarer. ſꝫ qͣtū in diſpoſitiōe patris ē creaturas ꝓducereem aliqualē ſui ſil̓itudinē ſic etiam ex ꝯſequēti ī verboītelligit̉ reſpectus qͥdaꝫ ad creaturā.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nomen verbi ſſ.ꝯueniat. baſiliꝰ enī dicit ī tertio ẜmone d̓. ſſ.ſicut filius ſe habet ad patrē eodem mō ſe habet .ſſ. ad filiū. ⁊ ꝓpter hoc d̓r patris qͥdeꝫ ꝟbūlius. filij aūt verbū. ſſ. PͣHeb̓ .j. d̓r de filio cum ſitolēdor gl̓ie ⁊ figura ſub̓e eius ꝑtans om̄ia verbo viruris ſue. ⁊ ita filius habet verbū a ſe ꝓcedens quo oīaant̓ ſpūs gͦ ſanctꝰ qͥ ꝓcedit a filio verbum dicitur.AUerbum de ſui rōne manifeſtationē importat. ſꝫſicut filiꝰ manifeſtat patrē ⁊ ſpirituſſāctus manifeſtatpatrē ⁊ filiū. ſicut d̓r Io. xvj. ꝙ ſpūſſanctus docet oēmneritatē. ergo ſpūſſanctꝰ dicit̉ verbū. Sꝫ ꝯtra eſt qd̓Aucꝰ dicit in li. de trini. ꝙ ſicut in trinitate ſolꝰ filiusV verbum. ita ſolus ſpūſſanctus d̓r donuꝫ. P Uerbum in ſui ītellectu iucludit natiuitatē. eſt enī verbumſapīa genita ẜm Augꝰ. ſꝫ natiuitas nō cōuenit .ſſ. ergonec nomen verbi. ℟º ꝙ verbum d̓r dupliciter. Unomodo ꝓprie ſcilꝫ illud qd̓ eſt ꝑ ſe alicuiꝰ manifeſtiſſimūhoc autē eſt id qd̓ intellectu ꝯcipitur. ꝑ hoc enī aliquidfit īmediate ītellectui notum. Alio modo d̓r verbuꝫ cōmuniter ⁊ ita impprie om̄e illud vn̄ pōt ſumi alicuiꝰ remanifeſtatio vt ſi dicamus fumū eē verbū ignis. pͥmoergo modo in diuinis ſolꝰ filius d̓r verbum. qꝛ ip̄e ſolꝰꝓcedit ꝓceſſione ītellectus. Scd̓o autē modo poteſt dici verbum ⁊ .ſſ. inqͣꝫtum ꝑ ip̄m manifeſtat̉ pater ⁊ filius⁊ ſic ītelligit baſiliꝰ. vn̄ patet reſpōſio ad primū. Add̓m ẜm glo. ꝙ verbū accipit̉ ibi ꝓ imꝑio filij qd̓ed̓r verbuꝫ. quia verbo ꝯſueuimus imꝑare. vel ẜm baſiliū intelligit̉ de ſſ. rōne iam dicta. Adviꝫ ſolutio et dictis. xXVIIIDI.Reterea conſiderarioꝑtet ⁊cͣ. Hic ē duplex q̄ſtio. Primade inaſcibilitate. Secunda de imagineCirca primū q̄runtur duo. Primū vtrum īnaſcibilitas ſit notio patris. Scd̓o vtrum innaſcibilitasſit eius ꝓprietas ꝑſonalis.D primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ īnaſcibilitasnō ſit notio patris. notōes enī diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ſūt relatōes. ſꝫ ingenitꝰ non ſignificat relationē. qꝛ ẜm nomē ad aliud nō refert̉. ergoinaſcibilitas nō eſt notio patris. Pͣ Nihil pōt poninotio patris ꝑ qd̓ eſſentie diuiſio detur ītelligi ſꝫ ſi dicatur pater ingenitꝰ dat̉ intelligi diuiſio eēntie. quia ſipater eſt ingenitus hec ē vera deꝰ ē ingenitꝰ. hāc etiamſtat eſſe verā. deus ē genitꝰ. ⁊ ſic videt̉ ſequi ꝙ non ſitmus deus ꝑ hoc ꝙ affirmatio ⁊ negatio nō verificant̉de eodē. gͦ īnaſcibilitas nō eſt notio patris. Pͣ Innaſcibilitas ē negatio naſcibilitatis q̄ ē ꝓprietas filij ſꝫ necationes aliaꝝ ꝓprietatū ſcꝫ paternitatis cōmunis ſpifationis ⁊ ꝓceſſionis nō ſūt notiōes alicuius ꝑſone. etto inaſcibilitas nō debet eſſe notio ꝑſone patris Stra illud ꝑ qd̓ differt pater a filio debet eſſe notio ſꝫ ꝑinaſcibilitate differt pater a filio. ergo īnaſcibilitas eſtnotio patris. Pͣ Sicut filius ſe habet ad natiuitat.ta pater ad naſcibilitatis notionem. ſed natiuitas eſtſotio filij. gͦ īnaſcibilitas q̄ eſt natiuitatis negatio ē nonō pr̄is. ℟º dd̓m ꝙ ī diuīs pr̄ eſt pͥncipiuꝫ nō de pͥniipio. rn̄de oportet ꝙ qͣꝫtuꝫ ad vtrūqꝫ īnoteſcat .ſ. qͣꝫtu
ad hoc ꝙ eſt pͥncipium ⁊ qͣꝫtum ad hoc ꝙ eſt non de pͥncipio. ⁊ ideo ſicut qͣꝫtum ad hoc qd̓ eſt pͥncipium ponit̉notio eius paternitas vel cōmunis ſpiratio. ita qͣꝫtumad hͦ qd̓ ē nō de pͥncipio ponit̉ notio eius īnaſcibilitasAd primū ergo dd̓m ꝙ ingenitus qͣꝫuis directe nonꝯtineatur in genere relatōis reducitur tamē ad relatiuam dupliciter. Primo qͥdem ꝑ modum cognitionisqꝛ negatiōes ꝑ affirmatōes ſicut pͥuatōes ꝑ habitus cognoſcūtur. ideo ad genus affirmatōis reducūt̉. Scd̓orōne cauſalitatis. quia affirmatio vnius oppoſiti ē cauſa remotōis reliqui oppoſiti. ⁊ ſic poſitio paternitatis īꝑſona patris eſt cauſa remotōis oppoſite relatōis .ſ. natiuitatis. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ relatōes non determināteſſentiam ſed ꝑſonam. eſſentia enī nec generat̉ nec naſcitur. ſed ꝑſona. ⁊ ideo poſitio ⁊ negatio relationē ī diuinis nō demonſtrant diuiſionem eſſentie ſed diſtinctionem ꝑſone. Ad tertium d̓d̓m ꝙ notiōes affirmatiue in diuinis vel ꝑtinent ad rōnem pͥncipij vel ad rationem eius qd̓ eſt de pͥncipio. remotio aūt pͥncipij nō ēdignitatis. ⁊ id̓o nō ponit̉ notio ꝑſone neqꝫ negatio pr̄nitatis neqꝫ cōmunis ſpiratōis. negatio vero eius qd̓ ēa pͥncipio nō eſt dignitatis niſi ſit vniuerſalis vt ſupradictum eſt. ⁊ ideo inaſcibilitas ꝓut ponitur notio pr̄isexcludit omnino eē ab alio. ⁊ nō ſoluꝫ eſſe ab alio ꝑ natiuitatem. ꝓpter qd̓ ſpūiſancto nō cōuenit. Ideo tamēa negatōe natiuitatis nomē ſortit̉. qꝛ ꝓceſſio ſpūſſanctiſpeciale nomē nō habet: ⁊ iteꝝ ſeqͥtur filij generatiōem⁊ qꝛ etiaꝫ ꝑſona patris nominat̉ ꝑ relationē quā habetad filium.D ſcd̓ꝫ ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ īnaſcibilitasſit ꝓprietas ꝑſonalis patrꝭ. Dam̄. enī dicit ꝙin diuinis om̄ia vnum ſūt p̄ter ingeneratōeꝫgenerationē ⁊ ꝓceſſionē. ſed filiatio que ꝑ generationem ītelligitur eſt ꝓprietas ꝑſonalis filij ⁊ proceſſio ſpūſſancti. ergo īnaſcibilitas que ītelligit̉ ꝑ generationem eſt ꝓprietas ꝑſonalis patris Pͣ Notio perſone ad dignitateꝫ ꝑtinere debet. ſꝫ magis on̄dit dignitatem īnaſcibilitas qͣꝫ paternitas. qꝛ ꝑ inaſcibilitatemorit̉ aucͣtas in patre. ergo īnaſcibilitas eſt magis ꝓprietas ꝑſonalis patris qͣꝫ paternitas. Pͣ Remota ꝓprietate ꝑſonali ꝑſona ītelligi nō poteſt ſicut nec ſpēs remota differētia. ſed remota paternitate ītelligitur ingenitus vt in lr̄a dicit̉. ergo paternitas non eſt ꝓprietas ꝑſonalis patris. ſed magis īnaſcibilitas. Sꝫ ꝯtra vnūqd̓qꝫ denoīatur a forma ip̄m cōſtituēte ſed ꝑſona patridenominat̉ a paternitate nō a naſcibilitate ergo inaſcibilitas nō eſt ꝓprietas pr̄is ꝑſonalis ſꝫ paternitas. PͣNullius rei poſitiuerō ꝯſtituitur ꝑ negatōem ſꝫ ꝑſonapatris eſt res quedā. ergo nō cōſtitint̉ ꝑ īnaſcibilitateꝫque eſt negatio. ℟º dd̓m ꝙ illud ꝑ qd̓ pͥmo intelligitaliquid diſtinctum in diuīs eſt cōſtitutiuū ꝑſone qͥcqͥdaūt ad hoc ſeqͥtur nō poteſt eſſe ꝑſone cōſtitutiuū qͣꝫuispoſſit eſſe ꝓprietas ꝑſone iam ꝯſtitute. primū autem dſtinguēs in diuīs ꝑſonis nō poteſt eē inaſcibilitas: nōenī diſtingueret̉ niſi a nato. vnde oꝑtet ꝙ diſtinctioneꝫquā facit inaſcibilitas p̄intelligat̉ diſtinctio inter generātem ⁊ nāſcētem. ⁊ ſic ꝓprietas ꝯſtituens ꝑſonam patris eſt paternitas. nō aūt īnaſcibilitas. vnde īnaſcibilitas nō eſt ꝓprietas ꝑſonalis. id eſt. ꝯſtituens ꝑſonam.Ad primū ergo dd̓m ꝙ intētio Dam̄. non fuit numerare ꝓprietates ꝑſonales. ſed oſtendere modum diſtinctionis in diuinis. eadem autē diſtinctio deſignatur ꝑfiliationē ⁊ paternitatē. ⁊ ſimiliter ꝑ cōmunē ſpiratōeꝫ⁊ ꝓceſſionem. ſed īnaſcibilitas ponit ſpecialē modū diſtinctionis. ⁊ ideo Dam̄. obmiſit cōmunem ſpiratōem⁊ paternitatē ⁊ poſuit ingenerationeꝫ generationem ⁊
e 2