ẜm magis ⁊ minus. gͦ ⁊ charitatis. gͦ charitas augetur℟º dd̓m ꝙ augmētū ⁊ diminutio ſūt mutatōes circa ꝑuū ⁊ magnū vn̄ ẜm ꝙ aliqͥd ſe habet ad magnum etꝑuū ita ſe habet ad hͦ ꝙ augeri ⁊ minui poſſit. magnitutudo auteꝫ ⁊ ꝑuitas attribuit̉ aliquibꝰ dupliciter. Autẜm ꝙ ip̄a dicunt̉ magnitudo vel ꝑua. aut ẜm ꝙ magnivel minꝰ inſunt. pͥmo modo augent̉ vel diminuūt̉ ſub̓equoꝝ eſt eē magna vel ꝑua ẜm qͣꝫtitatē molis vel virtutis. Scd̓o aūt modo dicunt̉ augeri vel minui forme q̄pn̄t ineſſe ẜm maius ⁊ minꝰ ſicut albedo ⁊ color. ⁊ hoceſt ea augeri ẜm eſſentiā ſuā. qꝛ accidētis eſſe eſt ineſſe.ſecus aūt eēt de forma ſubſiſtēte ſicut aīa que poſſet mꝰnus ineſſe ⁊ nō minor eē. ⁊ ſic charitas cum ſit q̄dā forma accidētalis d̓r augeri vel minui ẜm ꝙ magis vl̓ minus ineſt ſub̓o. ⁊ hoc eſt ip̄m augeri ẜm ſuam eſſentiaꝫSciēdum tamē eſt ꝙ aliqͥd ē forma magis in eſſe ſub̓o⁊ aliqͥd in formā firmiꝰ eſſe in ſub̓o vel liberius in ſub̓ooꝑari. qꝛ illa duo attendunt̉ ẜm diſpoſitiōes ꝯcomitātes formā .ſ. prinᵐ ẜm eſſentiam ip̄ius forme. vnde dicere charitatē augeri ẜm maiorem radicatōem in ſub̓ovel ẜm feruorem maiorem non eſt dicere ip̄aꝫ augeri ꝑeſſentiam ſed ſolūmodo eam magis ineſſe ē eam augri ꝑ eſſentiā. Ad primū minima charitas dd̓m qd̓ iāpatet ſolutio. qꝛ non auget̉ charitas qͣꝫtum ad numerūobiectoꝝ ſed qͣꝫtū ad intentionē ꝓpriā ī ſub̓o vt dictū ēAd ſcd̓m qd̓ mouet̉ eſt corpus. dd̓m ꝙ verum ē ſi moueatur vt ſub̓m motus nō tn̄ ſi mouet̉ ſicut id qd̓ circaqd̓ attēdit̉ motus. hoc modo nō pͥmo mouet̉ charitasAd tertiū dd̓m ꝙ nō oꝑtet ſi ẜm eſſentiā mutatur ꝙcharitas corrūpat̉. qꝛ eiꝰ eſſentia nō eſt ꝑ ſet̓minꝰ motus. ſed aliqͥd ꝯiunctum eſſentie eius ſicut diuerſa terminatio qͣꝫtitatis ꝟtualis eiꝰ. q̄ n̄ ē ip̄a qͣꝫtitas ꝟtualis.qͣꝫuis ſua qͣꝫtitas ꝟtualis ſit ſua eſſentia. Ad qͣrtū decauſa charitatis dicendū ꝙ q̄dam ē cauſa q̄ eſt ſua oꝑatio. ⁊ hec oꝑando non mouet̉ nec mutat̉ lꝫ ꝓducat effectus diuerſos. ⁊ talis cauſa ē deus. Eſt autē alia cauſaque non eſt ſua oꝑatio. ⁊ talis mutatur agēdo aliqͦ modo ſicut exiens d̓ ocio in actū. ⁊ d̓ hac verū eſt qd̓ obijciturꝭ. ſꝫ talis n̄ eſt deus qͥ eſt cauſa charitatis. Ad qͥntūalteratio non ē ⁊cͣ. dd̓m ꝙ verū eſt de alteratōe que īclidit paſſionē q̄ ꝯſiſtit ī abijciendo aliqͥd a ſub̓a ꝑ actōemforme ꝯtrarie nō aūt d̓ alteratōe q̄ includit ī ſe paſſionēq̄ ꝯſiſtit ī recipiendo ſolum ſic enī eſt circa ſub̓as ⁊ qualitates ſpūales. ⁊ talis qͣlitas eſt charitas.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ charitas augeat̉ꝑ additōem. ph̓s enī dicit pͥmo de generatōeaugmētum ē p̄exiſtentis qͣꝫtitatis additamētū. ſi gͦ charitas auget̉ hͦ eſt ꝑ additōem. Pͣ Deꝰ nonagit aliqͥd de nouo in aīa niſi ꝑ nouū influxū nō autemp̄t ītelligi nouus influxus niſi aliqͥd de nouo infundat̉gͦ cuꝫ charitas de nouo auget̉ oꝑtet ꝙ aliqͣ charitas denouo infuſa p̄exiſtēti addat̉. Pͣ Ex eiſdē res genera⁊ nutrit̉ ⁊ augmentat̉. ſed ꝑ influentiā diuinā charitasgenerat̉ gͦ ⁊ auget̉. Pͣ Charitas nō auget̉ ꝑ receſſuꝫ aꝯrio ſolū. qꝛ etiā in ſtatu īnocentie augeri poſſet. gͦ ꝑ acceſſū ad terminū. ſꝫ minor res ad maiorē qͣꝫtitate nō acedit niſi ꝑ additōeꝫ gͦ charitas auget̉ ꝑ additōeꝫ Cōtra ſimplex ſimplici additum nihil auget. gͦ cum charitas ſit ſimplex ꝑ additōeꝫ charitatis nō auget̉ Pͣ Additionē ſeqͥt̉ cōpoſitio. cōpoſitionē ꝟtutꝭ diminutio. ſꝫcharitas auget̉ ꝟtute. gͦ illud augmētū nō ē ꝑ additōeꝫ.℟º circa hͦ ſūt due opiniones Quidā enī dicūt ꝙ arget̉ ꝑ additōeꝫ alterius charitatis. Sed ꝯͣ hͦ eſt qꝛ charitas cū ſit alteri charitati eadē ẜm ſpēm non p̄t eē diuerſa ab alia charitate niſi ꝑ numeꝝ. accidētia autē eiuſdēſpeciei numerant̉ ẜm diuerſitate ſubiectoꝝ. cū gͦ addi-
ta charitas non fuerit in alio ſub̓o niſi ī eo ī quo ē charitas augmētata nō p̄t eē alia ab ea. gͦ non p̄t augmētare eā. Et ideo alij dicunt ꝙ auget̉ ẜm intentōem. ⁊ hocſic ptꝫ vt enī dicit boetiꝰ in li. de hebd̓. qd̓ eſt p̄t aliquidaliud ꝑticipare. ſꝫ ip̄m eē nullo alio ꝑticipat. ⁊ ſil̓i rōnenulli forme p̄t aliqͥd addi qd̓ non ſit de eſſentia eius. qd̓aūt addit̉ alicui forme vt exiſtēs de eſſentia eius variateiꝰ ſpeciē. ſicut ſenſitiua addita vegetatiue mutat ſpeciem. ⁊ ſic rōnalis addita ſenſitiue ita vt ſint eadeꝫ eſſentia ī cōpoſito. Sicut vnitas addita numero variat numeri ſpeciem vt d̓r in. .viij. meth̓. vnde ꝑ hunc modumvna forma inuenit̉ alia melior ⁊ maior in bonitate ẜmqd̓ eſt ī altiori ſpecie ꝯſtituta. Relinqͥt̉ gͦ ꝙ forma ī eadēſpecie manēs nō pōt augeri ꝑ hoc ꝙ ſibi fiat additio. ſꝫꝑ hoc ꝙ fit additio ſub̓o q̄ qͥdem additio qn̄qꝫ ẜm qͣꝫtitatē ītelligit̉. ſicut cum corpori albo addit̉ aliud corpusalbū. ⁊ ꝑ accidēs albedo albedini. ⁊ fit maius albū ſednō magis albū qd̓ nō eſt in ꝓpoſito. Qn̄qꝫ vero ẜm formā non aūt ẜm ꝙ ſub̓o addit̉ aliqͣ forma ẜm ſpeciē. eadem vero ẜm ſpēm non p̄t addi niſi ẜm ꝙ magis ineſtmagis aūt ineſt ẜm ꝙ potētia ſub̓i magis terminat̉ ſubactu forme ⁊ ſubijcit̉ ei. ⁊ ſic charitas auget̉. ⁊ q̄libet forma accidētalis ẜm ꝙ intēſius eſt ī ſub̓o. Ad primuꝫd̓ ph̓o dd̓m ꝙ ꝓpoſitio ph̓i ītelligitur de augmento ẜmqͣꝫtitatē molis nō ꝟtutis. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ẜm Aug.xj. ſuꝑ Gen̄. ad lit. deus ꝯtinua actōe ꝟtuteꝫ in aīa cauſat ſicut ſol lumē in aere. vn̄ non oꝑtet ꝙ nouo influxuaugeat charitatē. ſed eodem influxū plenius ꝑticipato.Ad tertiū ex eiſdē res generat̉. dd̓m ꝙ iam patꝫ ſolutio. qꝛ ꝑ influentiā diuinā charitas generat̉ ⁊ auget̉ nōtn̄ ꝑ diuerſā influentiā. Ad quartū minꝰ ad maiꝰ ⁊cͣdd̓m ꝙ ī acceſſu minoris ad maius ẜm qͣꝫtitatē dimenſiuā verū eſt hoc ſꝫ nō ẜm ꝟtualem dico autē charitatēaugeri ꝑ acceſſum ad terminū ꝟtutis ꝑfecte. ꝙ aūt charitas aliqͣ augeat̉ ꝑ receſſū a ꝯtrario hͦ accidit ex ꝯditōeſub̓i ꝯtrarie diſpoſiti.D tertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ charitas qͦlibetactu augeat̉. vbi enī ē cauſa eadē eſt idem effectus. ſꝫ oēs actꝰ charitatis ſunt eiuſdē ſpecieigͦ cū aliqͥs actꝰ charitatꝭ charitatē augeat gͦ ⁊ qͥlibet actꝰPͣPotētior ⁊ ꝓpinqͥor diſpoſitio ē qͥlibet actꝰ charitatis ad charitate qͣꝫ actus naturalis ad charitateꝫ. ſedaliqͥs actꝰ naturalis ē diſpoſitio immediata ad gr̄am.gͦ multomagis qͥlibet actꝰ charitatꝭ ad charitate.qͥ pōt qd̓ maius ē p̄t ⁊ qd̓ minꝰ ſꝫ qͥlibet actus charitatꝭp̄t mereri vitā et̓nā. gͦ multomagis augmētū charitatꝭCōtra ex eiſdeꝫ pͥncipijs generat̉ aliqͥd ⁊ auget̉ ſed exvno actu nō generat̉ charitas. qꝛ nec etiā ꝟtus moraad cuiꝰ generatōeꝫ plꝰ ꝯfert actꝰ noſter gͦ nō auget̉ ſdd̓m ꝙ ſicut aliqͥs hn̄s charitatē p̄t eā vti ⁊ non vti. itap̄t ea intēſiꝰ ⁊ remiſſius vti. ſecus aūt eſt d̓ formis naturalibꝰ qͣꝝ actiōes ex neceſſitate ꝓueniūt. qn̄ gͦ intenſioactꝰ charitatis adequat̉ intētiōi habitꝰ tūc hō mereturcharitatis augmētū. tūc bn̄ vtit̉ eo qd̓ iā accepit. qn̄ ꝟointēſio actus nō adequat̉ intētiōi habitꝰ ꝑ talē actumcharitatis nō auget̉. qꝛ nondū exercet hō totū qd̓ hꝫ. exercitiū aūt habitꝰ eū auget. Ad pͥmū oēs ſūt eiuſdemſpēi. dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſint eiuſdē ſpēi nō tn̄ oēs eq̄ intenſi.Ad ſcd̓ꝫ de actu naturali dd̓m ꝙ nō qͥlibet actꝰ naturalis eſt īmediata diſpoſitio ad gratiaꝫ ſed ille qui ꝓcedit ex tot a ꝟ̓tute. Similiter non quilibet actus charitatis eſt immediata diſpoſitio ad augmentum charitatis. ſed ille qui procedit ex tota ꝟtute nature ⁊ charitatis. tn̄ actꝰ charitatis ē ꝑfectior diſpoſitio ad augmētūcharitatꝭ cū nō ſe habeat ī rōne tm̄ diſpoſitōis ſꝫ ī rōnemeriti qͣꝫ ſit actus naturalis ad charitatem cuꝫ ſe habe-