quia tanta mala cognouit ex ꝓſperitate ⁊ pace malorū venirelcōuertetur ad mel ppl̓s meus vt cōueniant mecū Lhic a. in eadē ſententia .ſ. in ꝯtemptu mundi. Et nō propter malum vi tanduꝫ ꝯuertent̓ ſꝫetiam ꝓpter bonū eterne vite adipiſcendū. vnd̓e additꝭ ⁊ dies pleni inuenientur in eis videntes em̄ maloꝝ perditionē iuſti qͥ prius in peccatores zelati fuerunt cernētes pacem eorū r̓uertuntur ad deū vt plenitudinem dieꝝ capiant̉ eternoꝝdeinde exponit māifeſte errorema quo fideles ꝯuertendi ſūt dicenst dixerunt priuſꝙͣ ꝯuerterent̉F dubitau erūtquomōſcit deus V¶ em̄ ſciſſe dn̄mtot mala ſceleratiſſimos ꝯmiſiſſe qͥbus videbant oīa mundi federa ꝓſpera ꝓuenire. neſciētes penas eosgrauiores incurrere qͥ taꝫ diu expectati ī ſua ꝓbati obſtinatione māſiſſe Sequitur et ſi ē ſcientia in excelqͣi dicat Nunquidſo.. ¶II ¶U ipſe q̄ eſt excelſuſcurat de terrenis Auguſ. Sꝫ vnde tibi vi detur deū non ſcire poſſe ⁊non eſſe ſciam in altiſſimo. Rn̄detCCce ipſi peccatores ⁊ abundātes in ſe.ꝙ mali hꝰ ſeculilculo U. obtinuer̄t diuicias quibꝰ digni nō erāt ¶ Augꝰ.It dixi/ ſſeruio deo ⁊ iſta non habeo ⁊ illi nō ſeruiūt ⁊ his abūdāt.ergo ſine cāla. fruſtral iu℟l. ſtificaui cor meū ſcauendoa pccō cordis et laui int̓ innocentes manus meas cauendo pccāoꝑis St fui flagellatꝰ tota dieZqꝛ a me non recedunt flagella dei. ⁊ bn̄ ẜuio ⁊ flagellor. ille nō ſeruit ⁊ qͥe ſcit ¶ Ny.Frequenter eniꝫ accidit ꝙ iuſti ꝑtotam vitā ſuā vel ꝑ magna partēſunt in afflictionē ⁊ caſtigatiomea ī matutinis a. velociter caſtigor. Quando em̄ electi cadunt ī peccatū deus nō differt punire vſqꝫ infineꝫ ſꝫ punit in pn̄iti ⁊ cito decurſuꝯmum. Hanc ſententiam vis ꝓferre qꝛ ſine cā iuſti viuūt. ⁊ ꝙ perdithō iuſtus ſeruitutē ſuā qꝛ deus magis fauet malis a̓ ꝙ neminem cūrat. hec vis dicere. hec vis narrarePeſſima reputatio ſꝫ vi¶ A ana correctio ſicut egrotis fieri ſolet qͥ tūc a diutino prolixo languore liberant̉ qn̄ in egritudinis fine eos copioſior febriū flāma ſuc. ¶9 Sic et iſte enarracendit. .tis cauſis erroneecogitaconis ſue ad veritatem redu¶ Scripturis dicētibꝰ vt¶Aſꝑ beneviuat̉ dicētibꝰqꝫ. deꝰ curat res humanas ⁊ diſcernit inter pium ⁊ impiū. ſicqꝫ reuoSi dicebācatus ſecū deliberans ait. ¶ ¶V narrabo ſicꝙ ſi tenebo iſtā opinionē appetēdocū pccōribus ꝓſperitateꝫ tꝑalemecce nationē filioꝝ tuoruꝫ viuſtorū qui filij dei ſunt ꝑ gram reprobaui ſqꝛ ipſi ꝯtempſerunt t̓rena ⁊patiēter ſuſtinuerūt aduerſa prop̄ter premiū vite eterne. ſic̄ patꝫ deſanctis ꝓphetis Vn̄ Iſaias fuit ſerratus. Ieremiaſ lapidatꝰ. ⁊ daniꝓpter qd̓ diel in lacū leonū ꝓiectꝰ.cit̉ Iudith. viij. oēs qͥ placuerūtC. iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten