brachriū tiluꝫ ⁊ dn̄m ſaluatoremfiliū tuuꝫ de qͦ yſa. xliij. dr̄. brachium dnī cui reuela tue. ¶Gn̓acōi oīq̄ vēturā eſt vſqꝫ in fine ſeculi.¶ ALLIA. tiꝰmūdi deuocōe diVt r̓ligio xp̄iana tolatet̉ ⁊ donec ānūcie potēciā tuāqꝛ potes de īduratisHu¶O in pctō facere filiosgͦcie ⁊ hoc ē mag potēcia qꝛ vt aitA Magis eſt iuſtificae̓ im¶.piū ꝙ creare celū ⁊ t̓raꝫEt iuſticiā tuā deꝰ Qua red̓dis vniEt ne putesoꝑa ſua. ꝘM. ꝙ ſolus hō ecuiqꝫ iux taget grā eliā on̄dit ꝑ ue niſſe graꝫvſꝫ ī altiſſim a qͣ feciſti magnaliaq vſqꝫ ad ipſos ordines celeſtes.viꝫ āgelos ſedes dn̄acōA. nes pͥncipatꝰ ptātes qͥstu longe mirabiliꝰ ꝙͣ cetera operacreaſti. hec ipſa maglia ⁊ ordinesceleſtes t̓ dn̄t ꝙ ſūt ꝙ iuſte viuūtꝙ be ate ¶ ¶ Poſtꝙͣ graꝫ creaviuunt. Ltoris atqꝫ iuſticiā⁊ vſꝫ in altiſſima dixit eē ꝓgreſſaꝫꝯſequent̓ cū admiracōe ſublūgitdeus qͥs ſil̓is tib iqͣſi dicat nulluſqm̄ ex oꝑibꝰ ſuis cognoſcit̉ ſingulariſ. magnitudo ſi quidē facti potēciam teſtat̉.Sꝫ cōtra¶ D. ge neſisauctoris. Mſcd̓o fecit deus hoīeꝫ ad ymagineet ſil̓itudinē ſuā Solucio In natura ⁊ potencia nullus ſil̓is eſt deo.Nō in inferno neqꝫ inUll.tra nec ī celo nec̄ ip̄isceleſtibus nec ſuperceleſtibꝰ indiget deꝰ vt aūt melior ſit aut potēcior aut beacior qꝛ ipſe eſt ſūmuma qͦ eſt om L¶ deinde dic̄ eccīane bonū in t̓bulacōnibꝰpoſita Lquātas on̄diſti in t̓bulacōes qͣi inumnerabiles vt me ſaluares. multas numeroſitate ⁊ malaſmalo pene ⁊ cōuerſus a flagellacōne ad me oculis tue mīe viuificaſti me ꝑ interna tuam cōſolacōēꝫ⁊ de abyſſis terre de negocijs ſcl̓ivel de ꝓfunditate pctiiteꝝ qꝛ multociēs corrui ī pctm̄ reduxiſti meꝑ pn̄aꝫ vl̓ ꝓphetica c̓titudīe loquēsp̄teritu ponēs ꝓ futuro. d. r̓duxiſtiduces ¶ A NO eſt vt medicimie a. reIterum dictūna eius frequentior iudicetur¶ Nuplicaſti magnificetiaEt mihi ſic reducto ml̓tu am conferendo mihi v̓tutes qͥsqui habent magna operanturTranſlatio romana habet. multiplicaſti iuſticiam quoniaꝫ per diuerſas cauſas afflictionum mihiſubuenire dignatus es et conuerſus ad me penitentē conſolatꝰ esme alloquio ſacre ſcriptureHoc v̓buꝫepaternum¶ AL. ſit debemus aduerte vtfamulos ſuoꝫ ꝙͣuis p̄miſſa diſtrictione caſtiget tn̄ triſtes ꝑmane̓nō patit̉ dum ſeripturarū diuinarum eos ſcō alloqͥo cōſolat̉. Conſolatio enim ſcripturarum amoscōponit afflictioneꝫ releuat ⁊ mentem ſanat diuerſis languoribusanxietatibus ſauciata Cuꝫ dn̄ſ fidelibꝰ ſuis ꝑ conſolacōnes pias p̄mia et̓na ꝓmiſerit ꝯſeq̄nt̓ ecca veītatem eiꝰ ſe pſallere confitetur dices Aꝫ ⁊ ego ꝯfitibor tibi ꝯfeſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten