eoꝝ ꝑ viam pn̄tis vite; nouit noticia approbatōis. Ideo ſb̓dit̉( ⁊ iteripioꝝ ꝑibit. Iqriter eorū ꝑ viaꝫ p̄ſentis vite ī morte t̓mīat̉ ad dānationē aīe ſil̓ ⁊ corꝑis t̓mīabit̉ in futuro iudicio. Et ſic oīno ꝑibūt ꝑu̓ſi abſqꝫ aliqͣ ſpē redeūdi. Idē Ieroꝰ.Augꝰ. Caſſi.pc Annuat⁊ Hugo. ¶ A.nob̓ ominpotēs deꝰ vt bt̄ītudineꝫ viri iuſtiſeq̄mur: vt ligno vite ꝯꝑemur: vtnō ſimꝰ impij ne ꝯꝑemur puluerin ſimꝰ pctōres ne ꝑeamꝰ ſꝫ ꝑ obẜuantiā mādatoꝝ dei cōgͦſcamur adn̄o qͣtinꝰ in ꝯgregatiōe iuſtoꝝ reſurge̓ valeamuſ ꝑ chriſtum dominuꝫ noſtrum. Amen.Oore fremuer̄t gēteſ. Iſte psͣ. duobus modis exponit̉ .ſ.ad lraꝫ: et allegorice. Ad lrāꝫ āt exponit̉ a iudeis d̓uobꝰ modis. Quidā eniꝫ dicūt ꝙ iſte psͣ. eſt ꝑs p̄cedētis psͣ. et exponūt de illis qͥ redierūt a captiuitate babilonis. Alijv̓o dicūt iſtūvt hebreipͣs. eſſe ꝑ ſe. Rl I V. moderm ⁊ꝙͣ dauid fecit hūc psͣ. laudādo deum de victoria habita de philiſteis qͥ aſcēderūt ad pugndū con euꝫ:qn̄ audierūt eum fuiſſe īunctū publice ſuꝑ totuꝫ ppl̓m iſrl̓: vt habet̉ij. ℟. v. Quauis em̄ pͥmo fuiſſꝫ īunctus ī domo pr̄is ſui ꝑ ſamueleꝫ vthabet̉. ij. ℟. xvi. hoc tn̄ fuit ſecrete.Et poſtea ſuꝑ tribū iuda ſolaꝫ: vthr̄. ij. ℟. ij. Tn̄ poſtea fuit īunctꝰpb̓lice ſuꝑ totū ppl̓m iſrl̓. q̄ a phiſteiſ audito aſcēder̄t vt deſtruerētpſal. 2regnū eiꝰ. Et ẜm iſtū ītellectū exponūt hebrei moderni iſtū psͣ. dicentes. Quare fremuerūt gentes Ia.philiſtei. qꝛ oēs qͥ n̄ erat de gͣne iudeorū vocabant̉ gētes ſiue gētiles⁊ ppl̓i diuerſarū ciuitatuꝫ in t̓raphiliſtijm exn̄tiūmeditati ſūt ī ama j. Intēdebāt em̄ deſtrue̓ regnūdatid: ſꝫ fruſtrati fuerūt ab intētione ſuā. ¶ AStiterūt reges t̓re ſiqͥnqꝫ philiſtinoꝝ ſatrape l⁊ pͥn̄cipes ſqͥ ſub eis regebāt ppl̓ml ꝯuenerūt ī vnū adu̓ſus dn̄m: ⁊ aduerſus xp̄m eiꝰ ſa. dauid qͥ erat vnctꝰī rege ex ordīatōe diuīa. Et pꝫ hecexpoſitio. qͥ ſꝫ Allegorice at exlrāliſ. ponit̓ ideꝫ psͣ. dede xp̄o: vt apparet manifeſte Act̉;iiij. c. vbi dr̄ ꝙ apl̓i repleti ſpūſcōdixerūt. dn̄e qͥ feciſti celū ⁊ terraꝫmare ⁊ oīa q̄ in eis ſūt qͥ ſpūſcō peros d auid̓ priſ nr̄i dixiſti Quare freinuerūt gētes. . Vn̄ apparet ꝙ dauid ē auctor huiꝰ psͣ. Itē Appꝰ. adHeb̓ a. ꝑ illud qd̓ dr̄ in hoc pͣsͣ. probat xp̄m maiorē eſſe angel̓: dicēſAd que em̄ angeloꝝ aliqn̄ dixit deus: Ifiliꝰ meus es tu: ego hodie genui te l. Probatio at nō valet ex ſēſu miſticō: ſꝫ tm̄ ex lrāli ẜm ꝙ dicitAugͥ. conͣ Vincētiū donatiſtā. Et iōẜm Apoꝰ. qͥ ſciuit vetꝰ teſtamentūꝑ eruditōeꝫ Gamaliel̓. ⁊ ꝑfectiꝰ ꝑillumīatōeꝫ ſpuſſcī: oportetdice̓ ꝙCui taliſ p̄psͣ. iſte dr̄de xp̄o. UII IO pōit̉ ticulꝰpsͣ. dauid. Cuiꝰ ſenſus tal̓ eſt. ꝑsiſte attribuit̉ 4g ſꝫ Naꝫ ſic̄int̓dauib a. xpō. ꝑteſ hebreoꝝ noīm trāde̓ maluerunt dauidb V
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten