Druckschrift 
Collectarius seu expositio libri psalmorum
Einzelbild herunterladen
 

nocte. Qui hoc fecerīt premij quidmeret̉. ſequit̉ Et erit tanꝙͣ lignūqd̓ plantatū eſt ſecꝰ decurſus aqͣꝝAulti ſimpl̓r īterp̄tant̓: ⁊ dicunt.Quō lignū ſi plantatū fuerit iuxtaaqͥs neceſſe ē vt vireat ⁊ n̄ ficcat̉..qꝛ hn̄t rādices eiꝰ hūores vn̄ viuātSic qͥcūqꝫ legē dei meditat̓: ipſa legis meditatio virorē ei facit ⁊ vitaHoc illi ſimplicit̓ int̓pretant̉. Noſat ſpūalibꝰ ſpūalia ꝯꝑates ī ꝓu̓.iij. de ſapīa legit̉. Lignū vite ē om̄ibus ꝯp̄hendētibꝰ ea. Et ẜm apl̓mxp̄us dr̄ virtus ⁊ dei ſapīa. Si aūtſapīa lignū vite eſt: ipſa at ſapīaſuper ⁊ zech̓.xp̄us.eſt. HII A. omel̓. pͥma.ui platatꝰ eſt ſecꝰ decurſus aqͣꝝ.qꝛ īcarnatꝰ eſt iuxͣ lapſus ⁊ iuxtapeccata ⁊ nō in peccatis defluentuppl̓orū. Naꝫ aqͣ ppl̓i interp̄tant̉ inApoaae̓. Ie Algꝰ Iero.Vides gͦ qm̄ qui btus vir ⁊ ſcūs ēhuic ligͦ ⁊ ſapīe ꝯꝑat̉: hoc eſt xp̄oſil̓is erit: ſic̄ dic̄ apl̓us. Cōſide̓ nosfacit. vfaciet ī celeſtibꝰ ⁊ ꝯregnarehuic. ⁊ laodicie eccīe in Apoc̄. dicit̉Qui vicei̓t d̓abo ei ſede̓ mecū ī thronō meo. Videtiſ gͦ qꝛ cū xp̄o regbimꝰ ī celo de qͦ adhuc ſb̓dit̉. qd̓ fructū ſuū ⁊ ꝓmiſſione ſuā: d̓abit ī tein die iudicij. All̓ll. caitelepore ſuo. hoc ēRn̄ dictis ſuis Aat xxvi. Venite bn̄dictipr̄is mei ꝑcipite regnū. Et ne qͥſꝙͣde xp̄i ꝓmiſſiōe dubitaret ꝯſeq̄nt̓ſubiugit Augͥ. Et foliū eiꝰ nō defluet ꝙ v̓bū eiꝰ nō erit irritū qꝛ verbūdomini manet in eternum.⁊ intile̓ d̓n̄ verba folijſ A Nl. arboric oꝑata. qꝛ ſic̄ illafructꝰ tegūt: ſic ꝓmiſſiōes faas etiſta cuſtodiūt: et oīa q̄cūqꝫ facietꝓſꝑabunt̉: tā facta ꝙͣ dicta eius.Alit̓ autē ī ſenſu morali pōt exponiQd̓ lignuꝫ i. qͣloco. O ¶U beatus vir. daab illobit fructu ſuū. nō alienū vt ipocrite ⁊ fatue v̓gines. q̄ ambulāt ⁊ operant̉ bonū ad teſtimoniū alienū vtlaudent̓: vel vt bt̄ī valeāt tꝑaliter.ſꝫ iſte btūs .ſ. vir: fructū ſuū dabitvolūtarie nō coacte: ẜm illd̓ apl̓i. ijad Cor. ix. Nō ex triſticia ⁊nc̄itateHilare em̄ datorē diligit deꝰ: ī tꝑeſuo. Tempꝰ vniu̓ſcuiuſqꝫ bn̄faciēdi ē pn̄s vita. Vn̄ ecc̄ī. ix. 8d̓cūqꝫpōt face̓ manꝰ tua inſtāter oꝑare:nec opꝰ: nec ratio: nec ſcīa: necſapīa erūt apd̓ inferos qͥ tuꝓpe̓aſNūc gͦ ī pn̄ti vita ē tēpus bonū faciendi. ⁊ ī alia vitā poſt iſtā erit tp̄smercedē recipiēdi: ẜm ꝙ dic̄ Appꝰ.ij. ad Cor. v Om̄s nos māifeſtarioportet an̄ tribunal xp̄i vt referatvnuſqͥſqꝫ ꝓpͥa cordis ſui ⁊ corꝑis ꝓvt geſſit: ſiue bonuꝫ ſiue malū. Etfoliū eiꝰ nō defluet ⁊ ꝟbū bt̄ī virinō erit ocioſū: ſꝫ erit alijſ vtile. Vn̄Greg̓. Ocioſū eſt ꝟbū qd̓ caret ratiōe iuſte nc̄itatis: aut intētōe pievtilitatis. ⁊ oīa q̄cūqꝫ faciet ꝓſꝑabuntur. NlIO. ad ſempit̓nā beatiuia ꝑ oīa ſua botudinē ꝑducet̉. Vn̄ ad Roͣ. viij. diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonuꝫhis q̄ ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſcī.Et qm̄ oppoſita iuxta Ok. ſe poſita magis eluce