euchariſtiexxvi
Un̄ Remigiꝰ ſuꝑ illd̓ Math̓. Ue illiꝑ quē filiꝰ hoīs tradet̉. ve tradētibꝰ xp̄ꝫad crucifigendū. ſꝫ ve cū maligna ꝯſcientia ſub ſacro ſumetibꝰ illū. Et ſi non tradunt iudeis ad crucifigēdū tradunt tn̄ip̄m membris inimici ꝯſumēdū. Und̓etiā Augꝰ. Magꝭ peccāt tradētes xp̄ꝫpeccatoꝝ mēbris qͣꝫ qͥ tradiderunt eumcrucifixoribꝰ iudeis Ergo xp̄s p̄t dicereẜm Gregꝭ. de qͦlibet ſumēte corpꝰ ſuuꝫindigne ſicut dixit de iuda. Uerūtamēmanꝰ tradētis me mecū ē in mēſa. Sic̄iudas tradidit xp̄m ꝑſecutoribꝰ Sic ſumens corpꝰ xp̄i indigne tradit illū qͣntūin ſe eſt demonibꝰ. dū ponit illū in locuꝫqͥ eſt demonū. Sexto: qꝛ eſt magna ingtitudo q̄ ibi cōmittit̉. nā in ſacramēto illo mors dn̄i figurat̉ quaꝫ ꝓ hoībꝰ ſuſtinuit. Un̄ apl̓s. i. Coꝝ. xi. Quotiēſcunqꝫ māducabitis panē hūc ⁊ calicē bibetis. mortē dn̄i annūciabitis ⁊c̄. Undeetiā chriſtus quādo hoc ſacramētū inſtituit: dixit: hoc facite in meā cōmemorationem. Magna vero ingratitudo ēei contumeliā inferre. ⁊ eiꝰ vulnera renouare que recordat̉ mortuū ꝓ ſuo amore⁊ ſalutē. Unde dn̄s poteſt dicere indigne cōmunicātibus dictū psͣ. Suꝑ dolorē vulneꝝ meoꝝ addiderunt. Itē magna īgratitudo ē ꝙ ibi venit diuina maieſtas viſitare hoīeꝫ in ſacr̄o altarꝭ. ⁊ hoccū plenitudīe cariſmatū ⁊ gr̄aꝝ Un̄ illd̓ſacramentū vocatur euchariſtia. id ē bona gratia. Et miſer homo non timet cotumeliā ei inferre quē ꝓ poſſe debuit honorare Satis ammirare poſſumꝰ ī hacparte diuinā bonitateꝫ ⁊ humanā peruerſitatem. Unde. psͣ. Quid eſt homoquia magnificas eū. Et etiam bene p̄tdici de domino ieſu chriſto illud. Ecci.xxix. Paſcet ſcꝫ cū corꝑe ꝓprio ⁊ potabitcū ſanguine ſuo precioſo ingratos. ⁊ adhūc amara audiet. Septimo. qꝛ talesindigne cōmunicātes infeliciores videntur eſſe ceteris peccatoribꝰ. Ipſuꝫ enimſūmū bonū eſt eis noxiū. ⁊ ex ipſa medi-
cina infirmant̉. ⁊ ex ip̄a vita moriunturQuia ſicut ex illo ſacramēto digne communicātes acqͥrūt ſibi vitā eternā. Un̄Ioh̓ .vi. Qui māducat hūc pane viuetin eternū. Sic ex eodē ſacramēto indigne cōicantes incurrūt eternā damnationem. Un̄ Chriẜ. ſuꝑ Ioh̓em. Sicutcorꝑalis cibus cū ventre inuenerit a diuerſis humoribꝰ occupatū: amplius ledit. magis nocet naturā ⁊ nullū preſtatauxiliū. ita ſpūalis cibus ſi aliquē repperit malignitate pollutū magis euꝫ ꝑditnō ſua natura: ſꝫ accipiētis vicio CUn̄ ſciendū ꝙ qͥlibet cū deuotōe ⁊ reuerentia ⁊ timore ad hoc ſacramentū debꝫaccedere Et ad hoc incitat nos diuerſaexēpla ſacre ſcripture. Nā btūs Ioh̓esbap. in vtero mr̄is ſanctificatꝰ a puericia in heremo ꝯuerſatus inuitatꝰ a dn̄ovt eū baptiſaret: timuit tāgere verticeꝫdm̄i. Un̄ cantat eccl̓ia. Baptiſta cōtremuit ⁊ nō audet tāgere ſanctū dei verticem. ſꝫ clamat cū tremore. ſcīfica me ſaluator. Quāto magis nos timere debemus cū corpꝰ xp̄i verū ſumimꝰ. exqͦ Iohānes intantū timuit verticē dn̄i tangere: qͥ tante ſanctitatis fuit ꝙ xp̄s de eo ineuāgelio teſtimoniū ꝑhibuit dicēs. Inter natos mulieꝝ nō ſurrexit maior ioh̓ebaptiſta. Item btūs Marcꝰ ſibi abſcidit pollice vt ineptus eſſet ſacerdotio.tātum em̄ reuerebat̉ corꝑis dn̄i ꝯfectionem. Item qͥdam ſenior inter heremitas cū ab illis eligeret̉ in ſacerdotē. ⁊ abep̄o eſſꝫ ordinatus: ait. Licet ego ſacerdos ſim ordinatus: tn̄ in vita mea nūqͣꝫꝯficiam: reputās ſe indignū ꝯficere corpus xp̄i. Et legit̉ Math̓. viij. ꝙ centurio dixit xp̄o dicenti ei. Ego veniā ⁊ curabo puerū tuū. Dn̄e no ſum dignꝰ vtintres ſub tectū meū. Sic qͥlibet cū ve̓ahumilitate ⁊ reuerētia ad hoc ſacramentū accedere debꝫ cogitādo ſic. O deusad illud venerabile ſacramētū nō ſufficerent mille āni ad p̄paratōem ꝯdignamqͣnto magis ego miſer indignꝰ ſuꝫ qͥ pec
Bb 3