De peccaris
le. qꝛ xp̄s dicit in euāgelio. Qui ſe hūili mines annoſos ad iracundiā ⁊ impatiēat ⁊c̄ Scd̓o auaricia noīat̉ ꝓuidētia vtcū qͥs die noctuqꝫ oībꝰ viribꝰ laborat ꝓacqͥſitōne rerū tꝑaliū. ſiue iuſte. ſiue iniuſte vl̓ qͦcunqꝫ mō poteſt. ſiue ſit cū d̓o vl̓ꝯtra deū minime curās. oēm ſollicitudinē ſuā adhibēs qūo poſſit tꝑalia cōgregare: ⁊ cū tāta auiditate ꝙ nūqͣꝫ etꝭ ſatiatur. Et in hͦ cōꝑat̉ inferno. Un̄ augꝰad q̄ndā comite. Inferno auarꝰ ē ſil̓is.Infernꝰ eī qͣntoſcūqꝫ deuorauerit: nūqͣꝫDicit ſatis ē. Sic ⁊ ſi oēs thezauri ꝯfluxerit in auarū. ⁊ tal̓ ab adulatoribꝰ n̄ nominat̉ auarꝰ: ſꝫ ꝓuidꝰ. ¶ Tertio diſſolutio ſotialis: iocūditas ē noīata. vt cuꝫquis ꝯiūgit ſe alijs indifferēter ſiue ī bonis ſiue in mal̓. ſiue ī licitis ſiue illicitis.Sicut ī corizando. ſaltādo. in ludēdo ⁊ſic d̓ alijs Et tal̓ ab adulatoribꝰ n̄ noīat̉diſſolutus: ſꝫ ſocial̓ ſiue ſociꝰ .i. geſellig.Et tal̓ qͥ ſic ſe ꝯformat malis ī illicitis.poſtmodū habebit ſocietatē demonū etoīm dānatoꝝ. ⁊ carebit ſocietateꝫ dei etoīm electorū. ¶ Quarto aſtucia ab ipſis adulatoribꝰ prudētia noīat̉. vt cumqͥs ē aſtutꝰ .i. hynderliſtig. ī mercātijs:⁊ ī alijs ſuis negocijs. et lucrat̉ mētiēdo⁊ decipiendo ⁊ defraudando homines⁊ trufando ꝓxīos. Qui nouas adinuētōes īuenit vt ſic ꝓxīos deciꝑe poſſꝫ. tales ab adulatoribꝰ huiꝰ mūdi prudētesnoīant̉. Un̄ Lu. 16. Filij huiꝰ ſecl̓i prudētiores ſūt filijs lucis ī gn̓atione ſua.¶ Quinto laxa ꝯſcīa libertas aī noīat̉vt cū qͥs ſine timoe̓ dei viuit: nihil timēsnec curās deū ī cogitatōibꝰ. locutōibꝰ. ⁊oꝑbꝰ: ſꝫ ſine oī timore d̓i peccat. ⁊ q̄ delectabilia ſūt carni ꝑpetrat. Et tal̓ letusab adulatoribꝰ noīat̉ De qͥbus d̓t dn̄sLu. vi. Ue vobis qui nunc ridetis. ⁊c̄.¶ Sexto garrulitas affabilitas noīat̉vt cū qͥs eſt garruloſus .i. claffig. ſiue virſiue mulier ſcurrilia ꝟba ꝓferēs: non curādo vtrū deū offēdat ī hoc. tales nominant̉ ſolacioſi .i. kurtꝫ wilig. In quo aliqui multū delinquūt. ſcilꝫ. ꝯcitando ho
tiam ⁊ ad blaſphemiā: qͥ al̓s ex naturaet ex ſenio mirabiles ⁊ impatiētes ſunt.Et quicqͥd tales ſic peccant redūdat ineos qͥ eos ꝯcitauerūt G ¶ Seqͥturvidere qūo ꝟtutes ⁊ virtuoſi irridenturet pͥmo cum qͥs eſt abſtinēs ⁊ vult parceviuere ⁊ tm̄ in ncc̄arijs contētus eē: talis abſtinētia auaricia ſiue ꝑcitas noīatur. qͣſi nō audeat vti de bonis ſibi conceſſis. cū tamē talis nō ꝓpter ꝑcitatē dimittit: ſꝫ qꝛ ſcit redditurū ſe eſſe rōem deoībus creaturis qūo vſus ſit: ideo abſtinens viuit ¶ Secūdo ſi humilitatē diligit exēplo chriſti qͥ dicit. Diſcite a meqꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. ⁊ humilitatem ſtudet ſeruare in verbis ⁊ factis ⁊nitit̉ ſcandalū cauere: timēs illud dictūchriſti. Math̓. xviij. Ue hoī illi ꝑ quēfit ſcandalū. tūc talis ab adulatoribꝰ huius mūdi hypocrita noīat̉. Tertio maturitas. id ē ern̄ſthabſtickeit oder dappferkeit .ſ. cū mature incedit quis in verbis ⁊ factis timēs leuitatem mētis oſtēdere: tūc talis maturitas amaritudo vocat̉. id eſt ſurgeſch. ¶ Quarto qͥes deuotōis .ſ. cū quis nititur expellere extraneas occupatōes: ⁊ deo tranqͥllum ⁊ qͥetum cor offerre: tūc talis qͥes deuotiōispigricia noīatur ¶ Quinto ſimplicitasſcꝫ cū quis ẜm ꝓphetam in ſimplicitatecordis querit deū. ⁊ ẜm dictū xp̄i ſtudetſimplicitatem colūbe oſtēdere: tūc talisſimplicitas ſtulticia noīatur. ⁊ talis abhuius mūdi amatoribꝰ deridet̉. UndeIoh̓is. xij. Deridetur iuſti ſimplicitas¶ Sexto timor dei litigioſa ꝯſcīa noīatur .ſ. cum qͥs deū pre ocul̓ habet in verbis ⁊ in factꝭ timēs deū offendere. talisnō d̓r timoroſus ſꝫ erroneus in ꝯſciētia.¶ Septimo fugere publicā ⁊ malā ſocietatem ſingularitas noīatur. vt cū qͥsvult ſibi cauere a mala ſocietate: aduertēs illud dictū ꝓphete. Cū ſcō ſcūs eriset cū ꝑuerſo ꝑuerteris: tūc talis ſingularis ⁊ deſpector noīat̉ ¶ Octauo ſi qͥs iu