Alienisvi
o chriſtiane hoc deus meruit apud te ꝙdebeas dolere de malo qd̓ fit dn̄o tuo.Et ideo cū gaudes de quo dole̓ debe̓snō es verus amicus dei. ⁊ ideo dānabebus. ergo ſi nō iuſſiſti nec cōſuluiſti. ſꝫ ſolum conſenſiſti ad mala faciēda que ſinetuo conſenſu nō fuiſſent ꝑpetrata: reuseris oīm factoꝝ illoꝝ malorū. ⁊ dānaberis cū malefaciētibꝰ. Un̄ ad Roma. i.Digni ſunt morte nō ſolum qͥ faciūt. ſꝫetiā qui conſentiūt malefaciētibꝰ. Uerbi gr̄a. tu nō velles aliquē ludere nec cōſulis. ſꝫ ſolummodo ꝯſentis: in hoc reeris. Sil̓r pater ⁊ mater nō iubēt filiūvel filiā choriſare. ſꝫꝯſentiunt: in hoc reierunt. ⁊ ſic de alijs. Ergo qͥcunqꝫ p̄eſtalicui ciuitati: licet nō iubeat maleface̓:nec ꝯſulat: ſꝫ ꝯſentit malefacientibꝰ ⁊ ꝑmittit fieri mala. ſiue hoc fiat ꝓpter tꝑale lucrū: vel ꝓpter fauorem vel timoremhumanū: reus erit oīm maloꝝ q̄ ſub dominio ſuo fiunt. Un̄ Sap̄: vi. Iudicium duriſſimum fiet his qͥ p̄ſunt. Hocaduertere deberēt qͥ luſores fouent in ciuitatibꝰ vl̓ in domibꝰ ſuis eos lude̓ permittunt. ⁊ ſic de alijs malis q̄ ſine ꝯſenſu eorū non pn̄t fieri. E ¶ Quartūpeccatū alienuꝫ eſt: adulatio. Et in hocrei ſunt iſti qͥ peccata ꝯmendāt in hoībꝰqui male faciūt ꝓ quo damnabunt̉ Nāqͥ ita laudant ⁊ adulant̉ malefaciētibusita rei ſunt quodāmodo vt illi qͥ faciūtpccm̄ Nā cū aliqͥs peccat increpari ⁊ nōlaudari deberꝫ. Ideo iā ꝓpter adulatores ⁊ laudatores pccōꝝ mali ꝯfortāturin malicijs. ⁊ ꝓpter deriſionē bonoꝝ aliqui hoīes verecūdant̉ bn̄face̓: qd̓ eſt miſerabile audire. ⁊ ideo tales ꝑticipes ſtꝭoīm maloꝝ iſtoꝝ. nā ꝑuertunt ordinemrecte rōis in hoc ꝙ laudāt illud qd̓ rep̄hēſibile ⁊ illicitū eſt. ⁊ vituperāt ⁊ ſubſānant illud qd̓ ſalubre ⁊ laudabile ē. Etꝓpterea tales adulatores ſunt maledicti. Ideo habet̉ Eſaie. v. Ue qͥ dicitis
cet. hoc eſt peccatum ⁊ iniuſticia. Quia bonū malū: ⁊ malū bonum: ponētes tenebras in lucē: amarū in dulce. dulce inamarū. Quare putatis ꝙ iā tam femine qͣꝫ viri: tot iā habeant peccata: etiamneſciēter qꝛ laudant̉ in his q̄ faciūt. ⁊ iōris cū conſentis ⁊ cōgaudes malefaciēti nō cognoſcunt ſe eſſe pccōres ſicut corādeo ſunt: ⁊ ita decipiunt̉. Un̄ Eſa. ix.Et erūt qͥ beatificāt ⁊ qui beatificanturp̄cipitati. Un̄ etiā Seneca. Malū hominē blande loquētem agnoſce tuū laq̄um eſſe. habet em̄ ſuū venenū blāda locutio. Ideo nolite laudare malū ⁊ deridere honū. qꝛ hoc eſt vnū de ſummis periculis in eccīa dei. Un̄ Augꝰ. ſuꝑ pͣs.Duo ſunt gn̄a ꝑſecutorum .ſ. vituꝑantium: ⁊ adulantiū. ſꝫ plus ꝑſeqͥmur līguaadulatoris qͣꝫ manu ꝑſequētis. Un etiam Hiero. ſuꝑ pͣs. Nihil eſt qd̓ tā facile corrūpit mētes hoīm ſicut adulatio.Plus em̄ nocet līgua adulatoris qͣꝫ gladius ꝑſecutoris. Hoc cognoſci p̄t ex eoꝙ adulatores ligant hoīes in peccatisUn̄ Augꝰ. Adulantiū lingue ligāt hominem in peccatis. delectāt em̄ ea facere in quibꝰ non ſolū nō metuit̉ rep̄hēſorſꝫ etiam laudat̉ oꝑator Item tales adulatores ponūt ⁊ cōſumunt puluillū ſubcapite iacentis in peccatis Un̄ Ezech̓.xiij. Ue qui ꝯſumūt puluilllos ⁊c̄. Suꝑ quo ꝟbo dicit Gregꝭ. ſuꝑ ezech̓. omel̓ix. Quis male agentibꝰ adulat̉ puluillum ſub capite iacētis ponit. vt qui corripi ex culpa debuerat: in ea fulcitꝰ laudibus quieſcat. ¶ Sequitur vide̓ qūomali in malicijs ſuis laudant̉ ⁊ virtuoſiin virtutibus ſuis irrident̉. Pro quo ſciendū ꝙ vicia ꝑ adulatores acq̇ſierūt ſibi virtutū noīa. nā ſuꝑbia edificioꝝ. veſtium. cinguloꝝ. calceoꝝ. ⁊ oīm exterioꝝgeſtorū ab ipſis honeſtas eſt nūcupatavt dicēdo. qͣꝫ qn̄ decorat te iſta tunica vl̓iſta veſtis: qͣꝫ pulchra es in facie. qͣꝫ bn̄decorat te illd̓ peplū. qͣꝫ ꝑuichre incedis⁊ ſic de alijs. Et in hoc ꝙ imitant̉ luciferū in ſuꝑbia extollēdo ſe ſuꝑ alios: in hͦꝯmēdāt̉: qd̓ ē valde nociuū ⁊ rep̄hēſibi
L 5