Se quinto
ſo timens te ipſi aſſocias eo animo vt ſi quam iudex ei continue prolongauit.forte ille inſequeretur eum tu eum defenderes ⁊ ſic occidit alium per te aſſociatꝰEt in hoc caſu dicit Hoſtien̄. ꝙ talis eſthomicida nec vnquam poterit ad ordines promoueri. Et ſic ītellige ꝙ ſola defenſione committit̉ homicidiū ¶ Octauo cōmittitur tradēdo ꝓximū in mortēſicut iudas chr̄m: de quo dicit̉ Math̓.26. Querebat oportunitatē vt eū traderet. Et tales traditores cum iuda damnabunt̉: ⁊ rei erunt in ſanguine innoxioſicut iudas in chr̄o ¶ Nono committit̉iudicādo iniuſte alique ad mortē. Sicpylatus occidit Chriſtum: de quo dicitur Luce. 23. ꝙ adiudicauit fieri petitionem eorum. Ue illis falſis iudicibus qͥꝓpter munera vel fauorem iuditiuꝫ ⁊ iuſticiam peruertunt: quia enormiter peccant in chriſtum qui eſt veritas ⁊ iuſticiaUnde Iſidorus de ſummo bono Nōeſt perſona in iuditio conſideranda: ſedcauſa. Qui conſanguinitatis ⁊ amicitiefauoris ſiue inimicitiarum occaſione iudiciū peruertunt ſine dubio in chriſtumdn̄m qui eſt veritas ⁊ iuſticia peccae̓ noſcuntur. Unde Chryſoſtomus. Faciledeuiat a iuſticia qui in cauſis non deuꝫſed hominem formidat. Hoc patet inpylato: qui chriſtū multis modis ⁊ vijsnitebatur liberare: ſed poſtmoduꝫ finaliter ex timore humano iniuſte ad mor¶ Sciendū ꝙtem ſententiauit.iudici non licet vendere iuſtum iuditiuꝫUnde Auguſtinus. Non debet iudexiuſtum vendere iuditium: non teſtis verum teſtimonium: licet vendat aduocatus iuſtum patrocinium ⁊ iuriſperitꝰ rectum conſilium. Ergo grauiter peccantqui iuſticiam exequi nolunt. niſi acceptis antea muneribus. Et tales quādoqꝫ confunduntur hic ⁊ in futuro. Unde legitur ꝙ quidam iniquus iudex nl̓li voluit facere iuditium niſi antea acceptis aliquibus muneribus. Et cū quedam vidua quandam cauſam habuit:
Tunc ipſa fuit conqueſta cuidaꝫ bonoviro qͥ dixit ei. Ip̄e tibi non faciet iudiciū niſi ei manus inungas. Tunc illamulier accepit pinguedineꝫ butyri ⁊ coram omni populo p̄ſenti ī iudicio ad iudicem acceſſit: ⁊ ei manus inunxit Quiindignāter dixit Cur mihi macl̓as manus? Et illa. Quia mihi dictum eſt ꝙ n̄habeo finem nec expeditōeꝫ cauſe mee:quā mihi iādiū ꝓtaxiſtis niſi vngerē vobis manus Et ſic ille confuſus corā omni populo ſtetit. ⁊ ei ex verecundia iuditium fecit. Item ſciendū ꝙ iudex īiuſte iudicans puniendus eſt a ſuperiori ſuo vtexemplo eius alij timeant tale facinꝰ amplius committere. Unde legitur ꝙ quidaꝫ rex perſarū cum deprehendiſſet qͥndam iudicem ſuum iniuſte iudicaſſe euꝫiuſſit excoriari: ⁊ ſellam iudicis cum talicute cooperire vt iudex futurꝰ continuememor fieret ſupplicij ⁊ timeret īiuſte iudicare. G¶ Sciēdum tn̄ ꝙ nō faciliter homo iudicādus eſt ad mortem:qui eſt nobiliſſima creatura. Und̓ Ariſtoteles de regimine principum. Nobiliſſimum animalium eſt homo caue effundere ſanguinem humanum. Undeetiam Auguſtinus de ſpi. ⁊ li. Tāte dignitatis eſt humana conditio: vt nullūbonum p̄ter ſummū bonum ei ſufficerepoſſit. Unde Bernardꝰ in ẜmone. Fecit deus homine ſcd̓m corpus egregiaꝫcreaturam: ſed ſcd̓m aīam magis: vtputa imaginē creatoris inſignē: rōnis participē: btītudinis eterne capacē. Ergotal̓ nobil̓ creatura non leuiter eſt delenda. Hoc iſti deberent attēdere qͥ hoīeꝫquaſi pullū galine occidūt: ⁊ modicumeſtimant effundere ſanguinē humanū:⁊ occidere hoīem. Cum tamen deꝰ loqͥtur per Ezechielē. c. xviij. Nunquid voluntatis mee eſt mors impij dicit dn̄s etnon magis vt auertat̉ a via ſua ⁊ viuat.Ergo qn̄ eſſet ſpes ꝓbabilis de emēdatūc melius eſſet hominē viuere ⁊ ſe emē