precepto

Generalit̓ aūt plante ⁊ aīalia ꝓpt̓ hoīeꝫſūt: Querit̉ vtrū ml̓ieri liceat ſeip̄am occide̓ ꝓpt̓ ſtuprū vl̓ adulteriū vitādū Rn̄deo ẜm Tho. vbi ſupͣ nō. qꝛ nō debꝫ inſe cōmittere crimen maximū vt vitet minus crimen alienū. Nō eſt em̄ crimē mulieris ſi ei violentia īferat̉. Et iteꝝ fornicatio vel adulteriū minꝰ pcc̄m eſt qͣꝫ homicidū. p̄cipue ſuijp̄ius qd̓ eſt periculoſiſſimū. Quia nō reſtat tꝑs vt ꝑ penitentiam expiet̉. Sed hoc eſt veꝝ ꝙ potiusdebet ſe violent̓ ꝑmittere occidere qͣꝫ inpcc̄m fornicatōis voluntarie incidere.¶ Sciendū ꝙ occidere ſeip̄m eſt pcc̄mmortale: vt ꝓbat Thomas ſcd̓a ſcd̓e.q. lxiiij. quadrupl̓r Primo quidē qͥa eſtꝯtra naturalem inclinatōem qꝛ vnaqueqꝫ res ſeip̄am nitit̉ conſeruare quantuꝫin ſe eſt ⁊ p̄t. Scd̓o qꝛ eſt cōtra charitatem qua hō tenetur ſe diligere. Tertioeſt iniuria cōmunitatis: qꝛ quilibet homo pars eſt cōmunitatꝭ. Quarto qꝛ talis in deū peccat: ſicut qͥ alienū ẜuū interficit peccat in dn̄m. Ideoqꝫ nullo modo licet illud vt miſeriaꝫ p̄ſentis vite qͥseuadat. naꝫ finis oīm terribiliū ē morsẜm ph̓m. Item nec ꝓpter vindictaꝫ alicuiꝰ peccati in ſeip̄o lꝫ ſe occidere Quidde his qui ſeip̄os mutilant: Rn̄deo nōlicet mēbrū ſanū p̄cidere Et quidē ſi talis mutilatio fiat ex impatientia alicuiꝰīfirmitatis. aut etiā credebat obſequiūp̄ſtare d̓o vtputa vt caſte viue̓t nihilominus talis grauiter peccaret qꝛ non licetaliquo mō mēbra p̄ſcindere ad vitāduꝫpericulū anīe ſiue pcc̄m: qꝛ ſaluti ſpūaliſemꝑ p̄t aliter ſubueniri: cū pcc̄m ſubiaceat ip̄i volūtati. Ergo tales homicideſuij p̄ius iudicant̉: ⁊ tal̓ repellit̉ a ꝓmotione ⁊ receptōe ſacrorū ordinū. Secꝰ eſtſi mēbrū putriduꝫ ideo abſcindat̉ a ſevel ab alio: qꝛ eſt corruptiuuꝫ corꝑis: qꝛtunc licitū eſt p̄ſcindere: de voluntate tn̄eius cuiꝰ eſt membrū aut illiꝰ ad quē ꝑtinet curare de ſalute illiꝰ. E ¶ Quinto homicidiū corꝑale cōmittit̉ a lingua

⁊ hoc primo. ſcꝫ p̄cipiēdo ſicut herodesoccidit oēs pueros qui erant ī bethleeꝫiude. Matth̓. ij. Mittens occidit oēspueros qui erant in bethleem ⁊ in omnibus finibus eius: non ꝙ manu eos occiderat. ſed quia iuſſit ⁊ precepit. ¶ Sexto cōmittit̉ conſilio: puta cū quis alte̓iſuadet vel rogat homicidiū facere: oſtendens ſibi vtilitatem ſequentem ex homicidio tali Et talis ẜm Innocen. eſt reushomicidij: ⁊ cū hoc irregularitatē incurrit. Nec intereſt ſi ille cui dat ꝯſilium ſtatim occidat vel diu poſtea tꝑe interiectoniſi interim contrariū ſuaderet: ⁊ primūconſilium reuocaret. īmo quod plus eſtoportet ꝙ illi denunciet de cuius mortecontractum eſt ꝙ ſibi caueat: niſi ꝓbabiliter credat ꝙ poſt reuocationē ꝯſilij illecui dedit conſiliū reuocet̉ a ꝓpoſito occidendi: vt dicit Inno. Caute tn̄ ne quēqͣꝫ ꝓdat. Sic cayphas chriſtuꝫ occiditdando conſilium de morte eius Ioh̓. xidixit. Expedit vobis vt vnus moriaturhomo ꝓ populo ⁊ non tota gens pereatUnde Auguſtinus. Non ſolum illi homicide ſunt qui manu homineſ occidūtſed etiam illi per quoruꝫ conſilium fraudem ⁊ exhortationem hoīes extinguuntur Et ad iſtud duplex homicidium diſcernendum quidam euangeliſte dicūtſeu tradunt chriſtum eſſe crucifixum hora tertia: alij dicunt hora ſexta Quia iudei ſuis prauis conſilijs machinātes inmortem chriſti ipſum linguis crucifixerunt hora tertia. Milites vero hoc facto impleuerunt hora ſexta. Septimocommittitur ſeu fit defenſione ſeu animo defendendi eum qui homicidium ꝑpetrat. Nam ẜm Henricuꝫ de firmariaSi quis vadit ad interficiendum aliuꝫ⁊ teip̄m illi ſcienter aſſocias: nō tamē ipſum incitas ad homicidium perpetrandum: nec ſuper hoc aliqua verba cuꝫ eohabuiſti nec ipſe tecum: immo tu ſibi exanimo hoc diſſuadiſti: licet tibi acquieſcere noluerit. Et nihilominus tu de ip-