De quarto

piat homo: ſꝫ quaſi deus. ¶ Scd̓o patrem ſpūalem honorare debemꝰ ſibi debitū iuſticie integraliter ꝑſoluēdo. vt videlicet ſacrifices qn̄ fuerit ſacrificandū.et decimā preſtes de oībus bonis tuiset etiā ſibi ꝯfitearis qn̄ fuerit ꝯfitendūT ¶ Querit̉ qūo decime ⁊ talia ſuntſoluēda. Reſpondeo ẜm Guil. lugdunen̄. ꝙ de melioribꝰ ſunt ſoluēda ⁊ nonde deterioribꝰ Un̄ Ecc̄i. xxxv. Noli offerre munera praua: nō em̄ ſuſcipiet illaItē Numeri. xviij. Oīa que offertꝭ dedecimis optima ⁊ electa erūt. Item debent etiā ſolui abſqꝫ mora. vn̄ Exodi.xxij. Decimas ⁊ pͥmitias non tardabisofferre. Item integre ſunt etiam ſoluende hmōi. vn̄ Ecc̄i. xxxv. Bono animogloriā redde d̓o: ⁊ nō minuas pͥmitiasmanuū tuaꝝ. Sed hic pauci ſunt qͥ decimas ſpōte ⁊ integre ſoluūt: cū tamenſit p̄ceptū Malachie. iij. Inferte omēsdecimas in horreū meū. Seruātes ātillud p̄ceptum in qͣtuor remunerantur.Primo remuneratōe temporali: que eſtabundātia rerū. Secūdo remuneratōecorꝑali: que eſt ſanitas corpoꝝ. ⁊ de hisduobꝰ dicit Augꝰ. Si decimas dederis nō ſolum abudantiā fructuū recipies: ſꝫ etiam ſanitatem corꝑis conſeqͥris.Tertio remuneratōe ſpūali que ē adeptio pͥmioꝝ ⁊ peccatoꝝ veniā. de his duobus dicit Augꝰ. Qui ſibi vult eternump̄mium ꝯparare ac peccatoꝝ veniam ꝓmereri: decimas reddat. Un̄ legit̉ exeplum. Miles quidā in dadis decimiserat deuotiſſimus. habebat aūt vineāquandā que ſolebat ferre annuatim decem carrucas vini. tꝑe ve̓o quodam dedit niſi vnam carrucā vini Quo viſo dixit miles. quod meū erat dominus mihi abſtulit: ego illi portionem ſuam nōauferam .ſ. decimam ꝑtem de dece carrucis: vade ⁊ da ſacerdoti hanc carrucāquod ⁊ factum eſt Eodem tempore frater militis ſacerdos quidam tranſiensiuxta vineam predictam refertam vuis

inuenit Et arguens fratrem de tāta negligentia collectōis vuarum quare tamdiu cū collectura tardaſſꝫ. Et miles eſtimabat eum loqui talia ex quadam ſubſannatiōe. Tūc dixit ſacerdos ſerioſe vineam vuis eſſe pleniſſimā. Et ſic inuētum eſt ꝙ vberiores fructus tūc habuitqͣꝫ habuerit aliquo āno preterito¶ Tertio honorare debemus patremſpūalem ei honorē ⁊ reuerentiā exhibēdo. ⁊ de hoc ſcribit̉ Ecc̄i. vij. Honorifica ſacerdotes ⁊ da eis ꝑtem vt mandatum eſt tibi. Sed ve illis qͥ ſacerdotesnō honorāt: ſꝫ ip̄is detrahut ⁊ infamātqui rurſus crucifigūt filiū dei in ſemetipſis: vt ait apl̓s. Nā quotiēs ſacerdoti vel religioſo detrahis totiēs ſpineamcoronam capiti chriſti impͥmis. quia ipſi ſunt caput ⁊ ſuperior pars eccīe militantis. Quotiēs autem ip̄is iniuriā facis totiēs ip̄m xp̄m clauis ꝯfigis Quotiens eis ꝯuitiatus fueris totiēs in faciem̄ xp̄i ꝯſpuis. quotiēs ip̄os exoſos habueris vel dicta eoꝝ exprobraueris: totiens lancea latus xp̄i trāſfigis. Undecū xp̄s oſtēdere voluerit quātum iſtudpeccatum deteſtetur: declarauit hoc inpena inſolita quā dathan ⁊ abyron ꝑtulerunt dū eos viuos terra abſorbuitꝓ eo ꝙ ipſis ſacerdotibus inſultauerūtet ignē alienū obtulerūt. Ex quo patetꝙ ſacerdotes ab om̄ibus merito ſtꝭ honorādi ꝓpter tria. Primo ꝓpter tua vtilitatem. quia per abſolutōem te a peccatis purificant. ⁊ per ſacramēta in eē gratie te cōfirmant. ⁊ regnum celorum perclauem ſue lingue tibi aperiūt ⁊ reſerātSecundo ratione dignitatis: que tātaeſt ꝙ ſuum creatorem mirabiliter creāt.et pro humana ſalute immortalem hoſtiam conſecrant. Tertio ratione poteſtatis. quia iram dei per oblatiōem ſuāplacant. ⁊ manū dei ad vlciſcendū erectam quodāmodo immobilitant virtute oblationis pro te facte. Unde auctoritas. Sacerdos eſt ſigillum dei: claui-