De primo

ad annos diſcretionis peruenerit. tenetur diſcere ⁊ ſcire ſymbolū apl̓oꝝ niſi eētimpoſſibilitaſ ingenij ſic ꝙ nullo modoaddiſcere poſſet. Ergo qui articulos fidei friuole ⁊ ex cōtēptū addiſcere nollettum addiſcere poſſet. mortaliter peccaret. ⁊ tali non ē miniſtrandū ſacramētūeuchariſtie donec addiſcat. Unde adremouendum impedimentuꝫ predictuꝫſtatuerunt iura ꝙ tenent̉ docere patrini filios ſuos ſpūales ſymbolū ⁊ oratōnem dn̄icam ſi parentes in hoc negligētes ſunt. vt patet ꝑ decretuꝫ Augu. qd̓ponit̉ de ꝯſecra. diſt. 4. ¶ Quinti ſtꝭ qͥcredere niſi qd̓ poſſit eis ratōe liquidademonſtrari qͥ plerūqꝫ in errorē labunt̉⁊ tales mortalit̓ peccant ⁊ meritū fidei ꝑdunt. Quia ẜm Grego. Fides non habet meritū vbi hūana ratio p̄bet experimentū. ¶ Und̓ hanc p̄ſumptuoſam ꝑſcrutatōem dehortat̉ Sapiēs Ecc̄i. 3.Altiora te ne q̄ſierꝭ. ⁊ fortiora te ne ſcrutatꝰ fuerꝭ. Quia qͥ ſcrutator eſt maieſtatis opprimet̉ a gloria. Bernardꝰ. Fidēp̄ſumptuoſe ſcrutari temeritas ē. Credere pietas ē. Noſcere vero vita eternaē. Impoſſibile ē em̄ fidem ꝑ rōem ꝑſcrutari. Unde Grego. in omel̓. qͣdaꝫ. Fides eſt earum rerum que apparere nonpoſſunt. q̄ ergo apparet. fide non habētſed agnitōem. ¶ Sexti ſūt qͥ inſpectiones ſortilegas faciunt ⁊ diuinatōibꝰ intendunt. Vt aūt appareat qn̄ actꝰ diuinatōis ſit mortale vl̓ veniale peccatumTūc ſciendū ſcd̓m Henricū de firmaria. ꝙ actū diuinatōis ⁊ ſortilegij quispoteſt exercere Primo modo credens ꝑillū actū realit̓ aſſeqͥ quod intēdit. putaalicuiꝰ amorē. vl̓ furti reuelatiōeꝫ. vl̓ futuri euētus p̄cognitōem. Sicut qͥs cuꝫqͣ contrahere debeat. ⁊ ſic mortaltt̓ peccat ⁊ ē grauiſſimū pcc̄m. Scd̓o licꝫ nōcredat ꝑ actum illū realit̓ aſſeqͥ qd̓ intēdit. tamē vult curioſe experiri vtꝝ aliqͥdefficacie ſit in tali actu an non. ⁊ hoc ite-

rum eſt mortale licet non ita graue ſit ſicut ē primum. Et ratio eſt. quia talis ēdubiꝰ ⁊ fluctuans in fide catholica poſtqͣꝫ contra veritatem ⁊ firmitatem fideicatholice ꝓponit experiri talia que ſcitet ſcire debet per fidem catholicam eſſereprobata H ¶ Tercio mō ſi ex ſolaleuitate vl̓ ſimplicitate hͦ exerceat. nihiltamen credens in hoc eſſe virtutis ⁊ efficacie. nec etiam experiri intendit an inhoc efficacia aliqua exiſtat ſed ſolum exleuitate ⁊ ſimplicitate hoc facit. hoc ſolum videtur veniale peccatum maximequantum ad laicos. Sed quantuꝫ adfidem p̄ſumptuoſe ſcutari volūt ⁊ nihil clericos qui tenentur ſcire hoc in iure eēꝓhibitum. ſemper eſt peccatum mortale. cum per hoc iura decernant eos ꝑ annum de communiōe priuandos. quodſoluꝫ indicitur pro mortali pcc̄o ¶ Septimi ſunt qui tempus ⁊ dies egyptiacos obſeruant. Sciendum tamen ē. ꝙſi certum tempus obſeruetur in his actibus qui dependent a cauſa naturali.puta ab influentia celeſti. ſicut potōnisſumptio in medicinalibus: agrorum ſeminatio. arborum plantatio. ⁊ ſic d̓ aliis. hoc non eſt idolatrie. ſed ſagacitatis⁊ prudentie. ⁊ hoc nullum peccatum ē.¶ Sed ſi obſeruentur hec in alijs actibus qui ſolum dependent ab hominislibero arbitrio puta mercatio. vxorꝭ traductio. herbarum collectio. ⁊ ſic de conſimilibus. quia in talibus obſeruare tēpus ⁊ dices egyptiacos eſt pcc̄m mortale. Unde dicitur in decretis. xxvi. q.v. Non licet chriſtiano elementa colerenec lune nec ſtellarum curſum obſeruare in coniugijs ſociandis. nec in herbiscolligendis. nec incantationes licet attendere. Ergo reprehenſibiliter peccātqui in nocte natiuitatis Chriſti ⁊ Ioānis baptiſte ſuas incantationes faciūt.¶ Sciendum quoqꝫ quando neceſſe ēaliquē xp̄ianū ire vl̓ aliqd̓ opus inchoare pͥmo ſigno crucis dꝫ ſe munire ⁊ dn̄icam or̄onem ⁊ ſymbolum dicere. ⁊ ſic d̓