apoſtolorū
xxii
etiā non deſcēdit nec ab eo aliquē etiamliberauit. Ratio huiꝰ: qꝛ illi ꝑuuli nō fuerūt capaces gr̄e xp̄i. nec ſatiſfactio chr̄ipoterat illis ſuffra gari neqꝫ ad eos extēdi. Ꝙꝛ ad illos ſolū extendit̉ qͥ eiꝰ membra efficiunt̉ ꝑ fidem: vel aliqd̓ fidei ſacramentum. Sed neutrū illi poteranthabere. Tertius locus eſt purgatoriuꝫ⁊ eſt ſuꝑ lymbū pueroꝝ ⁊ ibi eſt pena dani ⁊ ſenſus ad tp̄s det̓minatū ⁊ finitumEt ſunt ibi tātū tenebre exteriores quiagr̄am habent. Ibi eſt ignis corporalisin quo aīe illoꝝ qui in hac vita penitentiam ſuam non impleuerūt affligunt̉ vlqꝫ ad ſatiſfactōem condignā. Querit̉.vtꝝ illi qui fuerunt in purgatorio libe̓ati ſint. quādo chr̄s deſcēdit ad lymbuꝫpatrum. Reſpondeo ꝙ non: ſed ſoluꝫ illi qͥ tunc purgati fuerunt ſufficienter. vl̓meruer̄t hͦ ꝙ illo tꝑe .ſ. ī deſcēſu xp̄i liberari debuiſſent Rō ē qꝛ paſſio chr̄i n̄ habuit tꝑalē virtutē ⁊ trāſitoriā: ſed ſempiternā. Sed pena purgatorij eſt trāſitoria ⁊ tꝑalis. ⁊ ideo qͥ fuerūt tales qualesnūc ſunt qui in purgatorio detinentur:non fuerunt a purgatorio liberati ꝑ deſcenſum xp̄i ad inferos: Sed ſolum illiqui tunc purgati fuerunt vel alias hocmeruerunt ꝙ tꝑe deſcenſus chr̄i liberari deberent. Quartus locꝰ ⁊ ſup̄mꝰ eſt.lymbꝰ ſanctoꝝ patrū vbi fuit pena dāniid eſt carētia viſionis diuine ⁊ non penaſenſus. Et erant ibi pene exteriores ſednon interiores. qꝛ oēs iſti in gratia fuer̄tꝭEt ad iſtū chr̄s deſcēdit ⁊ fregit. ⁊ ſctōspatres inde eduxit. ¶ Ex iſto articulohabemus duo documēta. Primū ꝙ debemus habere ſpem de d̓o. quia ſi illosqui fuerunt in lymbo viſitauit: quilibetnoſtꝝ poteſt confidere ꝙ nos in tribulationibus noſtris non derelinquet. psͣ.Cum ip̄o ſum in tribulatione: eripiameum: ⁊ glorificabo eum. Secunduꝫ documētū eſt ꝙ debemꝰ animabꝰ ꝓximoꝝnoſtroꝝ ſubuenire. Si em̄ xp̄s deſcēditad īferos: vt ſuos liberaret. Et nos ex
emplo chr̄i debemꝰ ſubuenire aīabꝰ peſuffragia. Un̄ ip̄i clamāt ad nos. Iob19. Miſeremini mei miſeremini mei: ſalteꝫ vos amici mei.De ſexto articulo.Ercia die reſurrexit a mortuis.Hunc ſextum articulum deſcripſit ſanctus thomas apoſtolus⁊ conuenienter ſcripſit iſtum articulumquia ī eo prius dubitauerat: ⁊ d̓ eo plene certificatus fuit. ſicut habetur Ioannis. xx. vbi chriſtus dicit thome: Infer digitum tuum huc ⁊ vide manꝰ meas. ⁊ affermanum tuam ⁊ mitte in latꝰmeum: ⁊ noli eſſe incredulus: ſed fidelisUnde ſanctus thomas in tercia parte.q. 5 4. ar. 4. dicit ꝙ ſanctus Thomasapoſtolus nō ſolum vidit vulnera chriſti: ſed etiam tetigit. ¶ Itē notāduꝫ ẜmHenricū de firmaria. Sicut neceſſariūeſt nobis credere ꝙ chriſtꝰ mortuus fuit: ita neceſſariuꝫ eſt nobis credere ꝙ reſurrexerit: qꝛ hoc valet ad ſubleuatōemſpei noſtre. quia membris datur ſpes aconſideratione capitis. Qꝛ ſi chriſtus reſurrexit: ⁊ nos reſurgemus. Surrexe̓atautem reſurrectione perfecta q̄ eſt ad vitā immortalē. Rhoma. 6. Chr̄s reſurgēs ex mortuis iā nōͣ morit̉.De ſeptimo articulo.Scēdit ad celos. ſedet ad dexterā dei pr̄is omnipotētis Huncarticulū poſuit beatus bartholomeus. Et neceſſariū eſt credere ꝙ chriſtus quadrageſima die celos aſcendit.Quia ſicut credimus paſſionem ⁊ reſurrectionem ſic ⁊ aſcenſionem. quia paſſioaccendit nos ad charitatem. reſurrectioerigit ad finem. aſcenſio eleuat ad ſpem.Ubi conſiderandum eſt in iſto articulomagnitudo virtutꝭ dei. qꝛ aſcēdit in forma hūana cum corpore ⁊ anima. ⁊ cumvtraqꝫ natura diuina ⁊ humana ſcilicetde monte oliueti qui diſtat a hieruſaleꝫper mille paſſus. ⁊ pn̄tibꝰ apoſtolis. ⁊ cūbeatiſſima virgine maria. et alijs mulie