Ꝙ De peccato
dus ꝯqͥſierit: tāto magꝭ anhelat ad aliaꝯqͥreda Diabolꝰ ei ſb̓ tali ſpē pietatꝭ ml̓tos decipit. qꝛ ſcit ꝙ diuitie vix lucrant̉ſine pcc̄o. vnde apl̓s .i. thimo. vi. Quivolunt diuites fieri incidūt in laqos diaboli. Ecci. xi. Fili ſi fueris diues: n̄ erꝭimmunis a delicto. ¶ Tertio occultatſe ſub ſpecie liberalitatis vt maxīe apparet in illis qͥ ſub ſpē ficte liberalitatis intentione cupida largiunt̉ alijs: vt ipſispoſtea maiora redonentur. Et in illd̓ vicium incidunt tria gnͣa hoīm Primi ſt.qui ꝑua in ſeculo dimittunt: ⁊ ad mōaſteria magnaꝝ diuitiaꝝ ſe tranſferūt: vtin ip̄is maiores diuitias conſequatur.Scd̓i ſūt qui ꝑ ieiunia ⁊ ꝑ alias abſtinētias ſe affligunt: non vt deo placeant ſꝫvt maiorem reꝝ copiā coaceruet: qͣs qn̄qꝫ alieni ꝓdigaliter expendūt: Tertijſunt qͥ bona tꝑalia iuſte ꝯquir̄t. tn̄ ita tenaciter tenent: vt nec tꝑe neceſſitatis (cūtam de iure naturaliqꝫ iure diuīo tenentur ſubuenire ꝓximo in neceſſitatis articulo) ꝓximo īdigenti ſubueniāt: Und̓dicit Gregꝰ. Non eſt minus pcc̄m aliena rapere qͣꝫ neceſſitatem patientibꝰ ſuanon erogare. Unde Augꝰ. in ſermoneNon ſolum auarus eſt qui rapit alienaſed et ille auarus eſt qui cupide ſeruatſua. Unde etiā Ambroſiꝰ. Paſce famemorientē. ſi non pauiſti: occidiſti Remedium contra hāc tertiā occultatōem eſtꝙͣ homo liberaliter ſua cōmunicet circūſcripta omni ſpe redonationis: vt ſi donum ſit elemoſyna: illā pure det ꝓpt̓ deum. Si vero donatio ſit beneficialis: illam liberaliter conferat ſolum ꝓpter donum virtutis. Quia ſi dederit aliqͥs ꝓpter intentōem redonādi: iā non eſt beneficium: ſed potius quedā emptio diceretur. Unde Iſid̓. Sunt aliqui qui pauperibus parū tribuunt: vt accipiāt amplius. ⁊ ſub pretextu elemoſyne querūtdiuitias: que vtiqꝫ magis venatio appellanda eſt. qͣꝫ elemoſyna. Sic aues ſicbeſtie capiuntur. ⁊ piſces modica ī ha-
mo capiunt̉ eſca.¶ Remedia ꝯͣ oēm auariciā.¶ Iuariciam. Quoꝝ primum citEquitur de remedijs ꝯtra oēmmortis conſideratio. Un̄Facile ꝯtemnit omīa qui ſe ſemper cogitat morituꝝ Sicut iumenta ſe defendūtab īportunitate muſcarū cauda ſua. etaues ⁊ piſces cauda ſua regunt ſe. ſic homo conſideratōe finis ⁊ mortis defēditſe ab auaricia. ⁊ etiā a ceteris vitijs. ⁊ regit ſe in mundo. Unde Iob. 12. Int̓roga iumenta ⁊ docebunt te: ⁊ volatilia celi: ⁊ indicabunt tibi. Mors indicat adoculum ꝯtemptibilia eſſe quecunqꝫ queruntur in mūdo. ſcꝫ delicias. diuitias. ⁊ſic de alijs. Unde Hiero. Qui ſe quotidie recordatur morituꝝ eſſe. ꝯtemnit p̄ſentia. ⁊ ad futura feſtinat. Et non īmerito quia tꝑalia in mortē nihil valent:qꝛ nec corpus a vermibꝰ preſeruant. nechoīem in vita cōſeruare poſſunt. qꝛ moritur pauper. morit̉ ⁊ diues. Nec aīama demonibꝰ liberāt. Prouerxi. Non ꝓderunt diuitie in die vltionis: īmo grauāt qꝛ talis diues multa poſſidens cumdolore moritur. qꝛ ſeparatur a diuitijsquas dilexit: ⁊ ꝓ quibus diu laborauit⁊ ꝓpter quas ſalutem ꝓpriā ſepiꝰ neglexit. Inſuper cum hic ſatis habeat: ⁊ neſcit quid ibi habebit: vbi pͥma nocte remanebit. Ecci. 4ι. O mors qͣꝫ amaraeſt memoria tua homini iniuſto habētipacem in ſubſtantijs ſuis. Unde etiaꝫGregꝰ. Non armatoꝝ turba: non familie multitudo: non auri ⁊ argenti abundantia: non vindemiarum vbertas ⁊ ſegetum. non iocunditas extenſa pratoꝝqueunt anime exeunti de corpore vllumafferre preſidium. K ¶ Scienduꝫꝙ homo ſeip̄m cōſolare debet in agonecum eum aīam relinquere oportet. ſcilꝫcogitando ſic in agone. reſignes cunctisꝓpt̓ deū. ⁊ cōmittas te voluntati diuineex toto: tunc dabit tibi deus eterna boaItem ꝓyxore quā in morte relinqͥs: da